by KHANT HEIN THU | 11.10.2017



Data charges may apply

အသံုးဝင္တဲ့ အီဒီယမ္ အသံုးအႏႈန္းမ်ား

အသံုး၀င္တဲ့ အီဒီယမ္အသံုးအႏႈန္းက႑ေလးကို အပတ္စဥ္ တင္ဆက္ေပးေနပါတယ္။

ဒီတစ္ပတ္မွာလည္း အသံုး၀င္တဲ့ အီဒီယမ္အသံုးအႏႈန္းေတြကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

၁။ Beating around the bush



ဒီစကားစုရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “အဓိကအေၾကာင္းအရာကေန ေရွာင္ဖယ္တယ္” လို႔ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာအေနနဲ႔ “The President was beating around the bush when the citizens demanded a reason for the forgery of legal documents.” ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “ဥပေဒစာရြက္စာတမ္းေတြ အတုျပဳလုပ္မႈအတြက္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေပးဖို႔ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈကို သမၼတကေရွာင္ဖယ္ခဲ့တယ္” လို႔ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။

၂။ Once in a blue moon

ဒီစကားစုရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “တစ္ခါတစ္ရံမွာ ႀကံဳေတာင့္ႀကံဳခဲေတြ ျဖစ္တတ္တယ္” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာအေနနဲ႔ “Once in a blue moon , the blue jay can be seen in these parts of the forest.” ျဖစ္ပါတယ္။



အဓိပၸါယ္ကေတာ့ “ရွားပါးအျပာေရာင္ေဂ်းငွက္ကို ေတာထဲဒီေနရာေတြမွာ တစ္ခါတစ္ရံ ေတြ႔ျမင္ႏုိင္တယ္” လို႔ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။

Thank you for your vote.

အီဒီယမ္ ေတြက အသံုးဝင္ပါတယ္

96% (933 votes)

အီဒီယမ္ ေတြက အသံုးမဝင္ပါဘူး

4% (43 votes)

နင္...လူေယာင္ေဆာင္လိုက္တ့ဲအခ်ိန္..
ငါ့ႏွလံုးသားက...စည္းခ်က္ေတြေမွာက္မွားခ့ဲေပမယ့္....တဲအိုေစာင့္ကမ်က္ႏွာမခ်ိဳဘူးကြယ္...။
နင္...လေရာင္ေတြကိုေပြ႔ဖက္လိုက္တိုင္း...ငါ့မ်က္ဝန္းကတိုက္ခတ္လာတဲ့သံသယရ႕ဲမုန္တိုင္းေတြေၾကာင့္...ပြက္အံကာက်လာတ့ဲ..ေသြးစိမ္းေတြဟာ.. ြခါးသက္လွတယ္ကြယ္...။
နင္...ပန္းပြင့္ေတြကိုနမ္း႐ိုက္လိုက္တိုင္း
....ငါ့ေသြးေၾကာမ်ွင္တန္းေတြဟာ...နီရဲတာရ႕ဲဟိုဘက္အလြန္..ပြက္ပြက္ဆူကာေခ်ာ္ရည္ပမာ...အားသြန္ခြန္စိုက္ရက္စက္လိုက္တာမွ..ျမက္မ်ားဟာျပာျဖစ္ခ့ဲတယ္ကြယ္...။


မတစ္ေထာင္တစ္ေကာင္ဖြား
ေယာက်ားျမတ္အာဇာနည္။

နိမ့္ခ်ီပ်ံခ်ီပ်ံသန္းသည့္ငွက္ခါးလို
ဘဝတိုတိုတြင္ထိုထိုေသာေလာကဓံ
သည္းခံလို႔ရင္ဆိုင္ကာ
ဘုရားသာသနာအနာကင္းေစဖို႔
သူ႔အေဖာ္ေတြႏွင့္ဝန္းရံ။
သူ႔ေမတၱာသ႑ာန္ေအးက
ဝဲျသဃသံသရာမွာ
လည္ကာပင္မထြက္ႏိုင္တဲ့
သတၱဝါတဲ့အမိုက္ေတြကို
အလင္းျပလို႔ကူေဆာင္ေပးမည့္
ထိုကဲ့သည့္အာဇာနည္သည္
သူ႔ျဖစ္ခ်င္ဆႏၵတို႔ကို
အေဝးတစ္ေနရာခ်ိဳ႕တဲ့စြာထားခဲ့။
ႀကိဳးစားကာရည္သန္
ျမတ္နိဗၺာန္သည္သာ
အခ်မ္းသာဆံုးရယ္လို႔
ဆံုးမလို႔ေခြၽးသိပ္သည္။
ႀကိဳးစာပါမဟာဇာနည္
စိတ္မပ်က္ေစခ်င္ပါသည္
သည္းခံပါမဟာဇာနည္
ကယ္တင္ေစခ်င္သည္
ေ႐ွာင္႐ွားပါမဟာဇာနည္
လမ္းမေပ်ာက္ေစခ်င္သည္။
Sawnaychicy



ငါ၏ကိုယ္မွာနံ့သာေမႊးၾကိဳင္ျမဲခိုင္လွစြာ
ေကာင္းရာမျမင္ဆံပင္သာရွိေမႊးညွင္ရွိ၍
ဆည့္သည္လက္သည္းေျခအသည္းႏွင့္
သြားလည္းတစ္ေထြအေရတမ်ိဳး
ညွီနွံ့ဆိုးသည္အသိုးအပုတ္ၾကီးပါတကားး။

ကံတူ၍အက်ိဳးေပးသည္(၁)
%%%%%%%%%%
ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း မွာေတာ့ကိုယ့္
အလုပ္အစဥ္တိုင္းလုပ္ျမဲေနျမဲေပါ့။
ဒါေပသည့္ ထူးျခားလွေသာေန႔မ်ား
လည္း႐ွိလာတတ္ပါရဲ႕။ကိုယ့္အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ခ့ဲၿပီဆို
ေတာ့ငါဟာရင့္က်က္ၿပီ အေတြ႔အၾကံဳကားအမ်ားထက္ပိုတယ္
ငါမသိေသးတာမ႐ွိသေလာက္လို႔
ကိုယ့္ဖာသာဘဝင္ျမင့္ေနမိခ့ဲ။
ထိုဘဝင္ကို တက္တက္စင္႐ိုက္ခ်ိဳးလိုက္သည့္ေလာကသခၤန္းစာက ကိုယ့္ကိုလက္မိႈင္ခ်ေစခ့ဲပါသည္။
ကိုယ္ဟာ ပစၥည္းပစၥယ်မ်ားကိုသိမ္းဆည္းရာတြင္စူပါစတား ခရီးသြားရင္ေတာင္မွ ကိုယ့္အထုပ္ဘယ္ႏွစ္ထုပ္ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး
မွတ္သား၍အျမဲသတိႀကီးႀကီးထားသူပါ။
ကိုယ့္ကအလွျပင္ဆိုင္နဲ႔စီးပြား႐ွာစားေနသူလူဝင္လူထြက္ကမ်ားမွမ်ား။
ကိုယ့္ရပ္ရြာမွာေတာ့ကိုယ္ကTOPပဲ။
သို႔ေသာ္လည္းပစၥည္းဥစၥာကေတာ့မ႐ွိမ႐ွားအဆင့္ေလာက္ပဲ။ကိုယ့္ဆႏၵမြတ္သိပ္လာရင္ကိုယ္ေတာင့္တရင္အခ်ိန္တန္ျပည့္စံုတဲ့ပါရမီေလးေတာ့႐ွိပါတယ္။ဒါေပမယ့္မတန္မရာေတာ့မေတာင့္တပါဘူးအနဲဆံုးခ်ယ္ရီကားျဖဴျဖဴအေသးေလးကိုကိုယ္တိုင္ေမာင္းစီးႏိုင္ရင္ကိုေတာ္ပါၿပီ...😁ဟီဟီ ။
အဲေျပာရင္ေျပာရင္းလမ္းကလြဲေတာ့မယ္..ေျပာျပခ်င္တာကဒီလိုပါ။ကိုယ္ဟာပစၥည္းဥစၥာကိုစည္းကမ္းနဲ႔ထိမ္းသိမ္းတယ္။ကိုယ့္ဆိုင္ကိုလာတဲ့ေကာင္မေလးေတြကိုသူတို႔ပိုင္ဆိုင္တ့ဲဖုန္းတို႔ပိုက္ဆံအိတ္တို႔ဆိုအျမဲသတိေပးေနက်။ဟဲ့..နင့္တို႔ဖုန္းကိုယူထားထားခ်မထားနဲ႔..။သူတို႔ျပန္လ်င္လည္း..
ဟဲ့ပစၥည္းေတြေမ့က်န္ခ့ဲမယ္စစ္အုန္း..
ေပါ့..အ့ဲသလိုကိုယ္ကသူမ်ားပစၥည္းကိုေတာက္လိုက္ၿပီးထိမ္းသိမ္းေပးေသးတယ္။
ဆိုင္မွာ႐ွိေနတဲ့သမီးတို႔တပည့္တို႔အေမတို႔ကိုဆိုလ်င္။ကိုယ့္ပစၥည္းကိုယ္သိမ္းၾကဧည့္သည္မေနတတ္တဲ့ကိုယ့္ဆိုင္ရဲ႕အတြင္းမွာသိမ္းအမ်ားထိုင္တဲ့ေနရာခ်မထားခ့ဲနဲ႔။
ေျပာလည္းသူတို႔ကခပ္ေပါ့ေပါ့ပဲ
ဧည့္သည္ေတြေနတတ္တ့ဲခံုေပၚစားပြဲေပၚမွာခဏခဏသူတို႔ဖုန္းေတြျမင္ေနရတယ္ေနာက္ဆံုးအသည္းအူယားလာေတာ့..ေအးနင္တို႔ဖုန္းေပ်ာက္တယ္ဆိုလ်င္ေနာ္..ငါ့ကိုလာမေျပာနဲ႔..
ေဟာ့သလိုဟားဟားဟားရယ္ပစ္လိုက္မယ္သိလား...
ထိုအခါသူတို႔ကအေနာ့ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးၾကပါ၏။ကိုယ္တို႔ၿမိဳ႕ကေတာၿမိဳ႕ေလးဆိုေတာ့ေအးေဆးပါလူစိမ္းမ႐ွိပါဘူးၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြကလည္းႏွပ္ေခ်းငပိလုပ္စားရေလာက္ေအာင္ကပ္ေစးနဲတာကလြဲလ်င္ကံငါးပါးကိုလံုသေလာက္႐ွိၾကပါတယ္။
အ့ဲခက္တာကတစ္ခါတစ္ခါလူစိမ္းေတြေရာက္ေရာက္လာတတ္တယ္။
ေရာက္လာမွျဖင့္အေနာ့ဆိုင္ကိုလည္းေခါင္းေလ်ာ္ရန္အလိုဆႏၵ႐ွိ၍လာတတ္ျပန္ေသးတယ္။အေနာ္ကလည္းေတာမူေတာက်င့္႐ွိေနသည့္အေလ်ာက္သူစိမ္းတစ္ဆံမ်ားႏွင့္မပတ္သက္မဆက္ဆံလိုပါ။သို႔ေသာ္လည္းအေနာ္ကားစီးပြား႐ွာစားေနရသူမဟုတ္ပါလား။သင့္တင္မ်ွတစြာဆက္ဆံရမည္ေပါ့။
ျဖစ္ပံုကသည္လိုပါ..အ့ဲသည္ေန႔ဟာ
ထူးျခားေန႔ေပါ့..မိန္းမတစ္ေယာက္.
ေရာက္လာတယ္အေနာ္သူ႔ကိုမျမင္ဖူးဘူး။အသက္က၃၇ႏွင့္၄၃အၾကားထင္ရပါသည္။အသားအေရကညိဳညိဳ၊ဆံပင္ကို
ေရႊေရာင္လိုလိုနီသလိုလိုနီက်င္က်င္ဆိုးထားပါသည္။ဆံပင္ဖားလ်ားေက်ာလယ္ခ်အဝတ္အစားကသပ္သပ္ရပ္ရပ္ဝတ္ထားသည္။
ေရႊေငြလက္ဝတ္လက္စားဝတ္မထားပါ
နားတြင္နားကပ္ပင္မ႐ွိ။အထည္ႀကီးပ်က္အိုက္တင္ပံုစံ၊ထံုးစံအတိုင္းအေနာ့ဆိုင္ကလူ႐ႈပ္ေနသည္။အေနာ့သမီးကားအေဝးသင္စာေျဖရန္
သြားပါသျဖင့္ဆိုင္တြင္အေနာ္ႏွင့္အေမသာ႐ွိေလသည္။တပည့္လည္းခုႏွစ္ေယာက္႐ွစ္ေယာက္ေမြးၿပီးအေတြ႔အၾကံဳအရ..ေအာ့ေက်ာပက္လက္လန္ေအာင္စိတ္ပ်က္သျဖင့္ေနာက္ထပ္တပည့္အသစ္ေမြးမထား..ႏိုင္သေလာပဲအလုပ္လုပ္မယ္ဆႏၵေၾကာင့္လူ႐ႈပ္ေသာအေနအထားတြင္အေမႏွင့္အေနာ္သာဆိုင္မွာ႐ွိပါ၏။
ထိုမိန္းမကအေနာ့ကိုေစ့ေစ့ငုငုၾကည့္လ်က္.''.အမ ေခါင္းေလ်ာ္ခ်င္လို႔..''
"ေျသာ္..ဟုတ္က့ဲ႐ွင့္..ခဏေလးထိုင္ေစာင့္ေပးပါေနာ္..ဒီတစ္ေခါင္းၿပီးလ်င္ေလ်ာ္ေပးပါမယ္ေနာ္''
ေလ်ာ္ဖြတ္၍ၿပီးေသာအခါထိုမိန္းမကမျပန္ေသးပဲ"အမေရခဏထိုင္အုန္းမယ္ေနာ္က်မကိုလာေခၚမယ့္အေဖာ္ကမလာေသးလို႔ပါ"
"ေျသာ္..ေအးေအး..ရပါတယ္ထိုင္ပါ"
ဆက္ေရးပါမည္
Sawnaychyi

ကံတူ၍အက်ိဳးေပးသည္(၂)
%%%%%%%%%%
ထိုမိန္းမသည္ သူ႔အေဖာ္ကလာမေခၚေသးသျဖင့္ဟု
အေၾကာင္းျပလ်က္မနက္ဆယ္နာရီခြဲမွထိုင္လိုက္ရာညေနေလးနာရီထိုးသည္အထိ။
ထိုအခါက်မွသူွ့အေဖာ္လာမေခၚ၍
ကိုယ့္ဖာသာပဲပန္မည္ဟုဆိုလ်က္ျပန္သြားေလသည္။
အေဖာ္ကဘယ္သြားတာလဲဟုေမးေသာအခါမွာလည္းတိက်စြာမေျပာ
ဝါးတားတားေျဖသည္ဘယ္ျပန္ရမွာလဲဟုေမးေသာအခါတြင္လည္းဒီနားကရြာကိုတြင္ပါဟုေဝေဝဝါးဝါးေျဖသည္။
ကိုယ္ေတြကလည္းမစပ္စုတတ္သံသယမျဖစ္တတ္သူမ်ားမို႔ဆက္လက္ေမးျမန္းျခင္းမျပဳ။ထိုေန႔ကားသူစိမ္းမိန္းမ၏အၾကံအစည္မ်ားမေအာင္ျမင္၍ျပန္သြားျခင္းျဖစ္ေလမည္။ၾကားတြင္ႏွစ္ရက္သာျခား၍ထိုမိန္းမျပန္ေပၚလာသည္။အေနာ့ကိုျပံဳးျပလိက္ဆိုင္အတြင္းဝင္လာသည္။
ထံုးစံအတိုင္းအေနာ့ဆိုင္ကလည္းလူ႐ႈပ္လ်က္ဆံပင္တစ္ေခါင္းညႇပ္ေနလ်က္မွအေနာ္ကလွမ္းေမးလိုက္သည္။
"ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲညီမေလး''
မေန႔တေန႔မွေခါင္းေလ်ာ္ထားသည္ျဖစ္ရာဤယေန႔ေခါင္းေလ်ာ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္သည္မို႔ေမးလိုက္သည္။"ေခါင္းေလ်ာ္အုန္းမယ္အစ္မ"အေနာ္အနဲငယ္ေတာ့အံ့ျသသြားသည္ႏွစ္ရက္ႏွင့္ေခါင္းျပန္ေလ်ာ္သည္မွာမၾကံဳဖူးပါ။ေခါင္းေလ်ာ္ခမွာႏွစ္ေထာင္၊ႏွစ္ေထာင့္ငါး
ရာျဖစ္သည္မို႔ေရႊဆိုင္ပိုင္႐ွင္သည္ပင္ဤသို႔မျဖဳန္းတီးပါ။သို႔ေသာ္႐ွိေစေတာ့ဟုအေတြးကိုရပ္ကာဆိုင္တြင္လူလည္း႐ႈပ္ေနသည္မို႔ဆက္မေတြးအားေပ။
ထိုမိန္းမကိုေခါင္ေလ်ာ္ေသာအခါသူ႔ထံမွစကားစျမည္မ်ားျပားစြာေျပာလာသည္။အေနာ္ကားစကားနည္းသူျဖစ္သလို
မခင္မင္မရင္းနီးသူကိုအပိုစကားမေျပာတတ္။သူေျပာသမ်ွစကားတို႔ကိုသာအလိုက္သင့္အင္း,ေျသာ္,ဟယ္,ဟုတ္လား
ေျသာ္အင္းေပါ့ဟုတ္တာေပါ့ဟုအလိုက္သင့္ေလေပးေနရသည္။
ထိုမိန္းမသည္ေခါင္းေလ်ာ္ၿပီးေသာ္လည္းမျပန္အေဖာ္ေစာင့္ပါရေစဟုဆိုကာ
ယခင္တစ္ေခါက္နည္းတူထိုင္ေနျပန္၏။အေနာ္လည္းသူ႔ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုဆက္၍ေခါင္းေလ်ာ္ေနလိုက္သည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္မွာေက်ာင္းဆရာမတစ္ဦးျဖစ္သလိုအေနည္ႏွင့္လည္းဓမၼမိတ္ေဆြအျဖစ္ခင္မင္ေနသူျဖစ္ပါသည္။
အေနာ္ကားထံုးစံအတိုင္းဓမၼၼမိတ္ေဆြႏွင့္ေတြ႔လို႔ကေတာ့စကားမ်ားေျပာသည္မွာေရပက္မဝင္။အေနာ္အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာအေနာ့ပိုက္ဆံႏွင့္တယ္လီဖုန္းထားရာေသတၱာဘီ႐ိုကိုေက်ာခိုင္းလ်က္အေနအထားျဖစ္ေနသည္။ထိုအခါအခါအခြင့္ကိုထိုင္ေခ်ာင္းေနေသာထိုမိန္းမသည္အေနာ္မထင္မွတ္သည္ကို႐ုတ္တစ္ရက္လႈပ္႐ွားလိုက္ေလသည္။အေနာ္လည္းေက်ာင္းဆရာမႏွင့္စကားစီးေျမာေနခ်ိန္႐ုတ္တရက္အငိုက္မိသည္က့ဲသို႔ျဖစ္သြား၏။
"အစ္မသည္ေသတၱာပံုးေလးလွတယ္ေနာ္ဘယ္ကဝယ္တာလဲဟင္ဟု"
ေျပာလည္းေျပာတဆက္တည္းအေနာ့ေသတၱာပံုးကိုဆြဲဖြင့္ေလသည္။
အေနာ္သည္ထိုမိန္းမကမလုပ္သင့္သည္ကိုလုပ္သည္ဟုစိတ္ထဲထင္ေတြးလ်က္ခ်က္ခ်င္းေသတၱာဖက္ကိုမ်က္ႏွာျပန္အလွည့္။ထိုမိန္းမကေသတၱာနားမွလ်င္ျမန္စြာခြာေလ၏။
အေနာ္သည္အေနာ့္ေငြမ်ားကိုစစ္ေဆးရာေစ့ငုသျဖင့္ထိုမိန္းမကိုဘာမွမေျပာပဲေနလိုက္သည္တြင္ထိုမိန္းမက
"အစ္မေရအေဖာ္ကလာမေခၚေသးခင္မုန္းသြားစားအုန္းမယ္ေနာ္"
"ေျသာ္ေအးေအး"
ထိုမိန္းမထြက္သြား၏မွျပန္မလာေတာ့ေပ။
အေနာ္လည္းေနေမွာင္ၿပီျဖစ္၍ဆိုင္လည္းေနာက္ဆံုးဆံပင္အလွျပင္ေပးရသည့္သူမ်ားၿပီးသြားၿပီျဖစ္၍ေျခလက္ေဆးကာဆိုင္သိမ္းရန္ျပင္ေတာ့၏။
ဆိုင္သိမ္းလ်င္အေဖလာႀကိဳေနက်ျဖစ္သျဖင့္အေဖလည္းေရာက္ေနပါသည္။
အေဖႏွင့္စကားစျမည္ေျပာရင္းဆိုင္သိမ္းရင္းေငြတို႔ကိုေရတြက္အိတ္ထဲထည့္ၿအီးဖုန္းကို႐ွာေလရာေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္ေတာ့သည္။
အေနာ့တြင္ေငြလြဲလုပ္ငန္းလုပ္ေဆာင္
သည့္အျခားဖုန္းတသ္လံုးလည္း႐ွိသျဖင့္ဖုန္းေပ်ာက္ကိုေခၚဆိုၾကည့္ေသာအခါ။"လူႀကီးမင္းေခၚဆိုေသာဖုန္းမွာစက္ပိတ္ထားပါသည္႐ွင"့္တ့ဲ
"ဟာ..သြားၿပီ"
အေဖေရာအေဖပါအေနာ့ကိုေၾကာက္ၾကည့္ေနရင္းအေဖကား"ဟူးးး "ကနဲသက္ျပင္းခ်ေလ၏။"
အေနာ္လည္းတစ္ေနကုန္ႀကိဳးစားပမ္းစားအလုပ္လုပ္ရသျဖင့္စိတ္ေမာလူေမာျဖစ္သြားရေတာ့သည္။
တဒဂၤအတြင္းတြင္ေနာ့အေနာ္လည္းတရားမွသတိလက္လြတ္ျဖစ္ရသည္ျဖင့္
ပူေလာင္ျခင္းေသာကအပူမီးသည္အေနာ့အားေလာင္ၿမိဳက္ေလေတာ့၏။
Sawnaychyi

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္၏ ထူးျခားခ်က္(၇)ရပ္
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
■ ေသာတာပန္ဆိုတာ
ေလာဘလည္း ျဖစ္ေသးတယ္၊
ေဒါသလည္း ျဖစ္ေသးတယ္၊ ေမာဟလည္းျဖစ္ေသးတယ္၊
ထိနမိဒၶ ငိုက္မ်ည္းစိတ္ေတြလည္း ျဖစ္ေသးတယ္၊
ဥဒၶစၥ ပ်ံ့လြင့္မႈေတြလည္း ျဖစ္ေသးတယ္။
ကုကၠဳ စၥလည္း ျဖစ္ေသးတယ္။
ပုထုဇဥ္နဲ႔ မျခားဘဲ ဒီသေဘာေတြ ျဖစ္ေသးတယ္။
ပုထုဇဥ္နဲ႔ျဖစ္ပ်က္ပံု တူေနေပမယ့္ ဘာေတြကြာသလဲဆိုေတာ့ ပုထုဇဥ္က
ျဖစ္ေၾကာ႐ွည္ၿပီး ေသာတာပန္အရိယာတည္ၿပီးသူက
ျဖစ္ေၾကာမ႐ွည္ဘူး ျဖစ္ေၾကာတိုတယ္။
ပုထုဇဥ္က ေလာဘျဖစ္လိုက္ၿပီဆိုရင္လည္း ဒီေလာဘခ်ည္း အၾကာႀကီးျဖစ္ေန တတ္တယ္၊ ေဒါသလည္း ဒီအတိုင္း၊ ေမဟလည္း ဒီအတိုင္း ပဲ ျဖစ္ၾကတယ္။ ဒါကို ျဖစ္ေၾကာ႐ွည္တယ္လို႔ ေခၚတယ္။
ဒုကၡခ်ဳပ္ၿပီးသား ေသာတာပန္အရ္ိယာက်ေတာ့ တစ္ခုခုျဖစ္သြားတယ္ဆိုရင္ ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ေနာက္က တစ္ခါတည္း ဥာဏ္ခ်က္ခ်င္းလိုက္တယ္။
ျဖစ္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသိတယ္၊ ျဖစ္ေၾကာမ႐ွည္ဘူး။ ေလာဘပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေဒါသပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေမာဟပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျဖစ္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ဥာဏ္အသိေလး ခ်က္ခ်င္းလိုက္ၿပီး သိသိေပးတယ္။ ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္ေသးတယ္မပယ္ႏိုင္ ေသးဘူး၊ သူရထားတာက ဒိ႒ိနဲ႔ ဝိစိကိစၧာေလာက္ပဲ ပယ္ႏိုင္ေသးတဲ့တရားကိုး။
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ မပယ္ႏိုင္ေသး
ေတာ့ ဒါေတြလာေနဦးမွာပဲ၊ လာပင္လာ ေသာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ ေနာက္က ျပန္သိတယ္။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္က ေနာက္ကျဖတ္ျဖတ္သြားတယ္။ ပုထုဇဥ္ကေတာ့ မျဖတ္ဘူး။
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို တန္းေနေအာင္ သြားတာပဲ။ ပုထုဇဥ္ေဒါသက ကမၻာမေက်ဘူး၊ ေသာတာပန္ေဒါသက ျဖစ္ၿပီး တာနဲ႔ အသိနဲ႔ ျပန္ျပန္ဖ်က္တယ္။ ျဖစ္ေၾကာ မ႐ွည္ဘူး။
■ ေသာတာပန္ အဂၤ ါ ( ၇ ) ခ်က္ ■
၁။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ေပၚတိုင္းေပၚတိုင္း ခ်က္ခ်င္းသိတာသည္ ေသာတာပန္ရဲ႕အသိ။
၂။ သိသည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ ၿငိမ္းေအးေအာင္ လုပ္ႏိုင္ျခင္းသည္ ေသာတာပန္ရဲ႕အသိ။
၃။ ဤသာသနာမွတစ္ပါး တစ္ျခားသာသနာမွာ ထြက္ရပ္လမ္းမ႐ွိဘူးဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈဟာလည္း ေသာတာပန္ရဲ႕သဒၶါ။
၄။ က်ဴ းလြန္ထားတဲ့အျပစ္ကို ခ်က္ခ်င္း ကုသလိုစိတ္ေပၚတာဟာလည္း ေသာတာပန္ရဲ႕သေဘာ။
၅။ ကိစၥႀကီးငယ္႐ွိလို႔ အကူအညီလိုရင္ သက္ေသလိုက္ရေသာ္ျငား
သီလ သမာဓိ ပညာကို အထိခိုက္မခံ အပ်က္မခံတာသည္ ေသာတာပန္ရဲ႕သေဘာ။
၆။ တရားေတာ္ေတြကို အာရံုတစ္ပါး စိတ္ေရာက္မသြားဘဲ အနက္အဓိပၸါယ္သိၿပီး နာႏိုင္ျခင္းသည္ ေသာတာပန္။
၇။ ခႏၶာဥာဏ္ေရာက္တရားေတြ နာရတဲ့အခါ ဝမ္းေျမာက္မဆံုး၊ ၾကည္ညိဳမဆံုး၊ ေက်းဇူးတင္မဆံုးျဖစ္တာသည္ ေသာတာပန္။
ပုထုဇဥ္နဲ႔ေသာတာပန္ ဒီ(၇)ခ်က္မွာ ကြာသြားတာပဲ။ ေသာတာပန္ ရန္ျဖစ္ေသးတယ္ေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မွန္း ေနာက္က လိုက္သိတယ္။
သိလိုက္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ ၿငိမ္းေအာင္လုပ္လိုက္တယ္၊ အသိနဲ႔ ကုသလိုက္တဲ့သေဘာ။
သူမ်ားကိစၥေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာလည္း
သီလ သမာဓိ ပညာကိုသာ ငဲ့ေလ့႐ွိတယ္၊ မဟုတ္မမွန္စကား ဘယ္ေတာ့မွမေျပာဘူး။ တရားနာတဲ့အခါမွာလည္း တစ္ျခားစိတ္ေတြ
အဝင္မခံဘူး၊ တရားနာရေတာ့ ဝမ္းသာမဆံုး၊ ပီတိေသာမနႆေတြလည္း ျဖစ္လို႔မဆံုးပဲ။
ဒါဟာ ပုထုဇဥ္နဲ႔မတူတဲ့ (၇)ခ်က္ပဲ။
ဒီ(၇)ခ်က္ ကိုက္ေနၿပီဆိုရင္ ေသာတာပန္ျဖစ္ေနၿပီလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ေတာ့။

(မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး)

ဓမၼၼေရခ်မ္းစဥ္

Credit > လြင္ေအာင္မ်ိဳး ( Nov-14-2016 ) မွ                                   ္