မၾကည့္ရက္ေတာ့လို႔ပါ
ငါဘာမွမလုပ္ခ့ဲပါဘူး
မင္းဘဝမွာေနသာသလိုေနပါ။
အ့ဲသည့္ကဗ်ာ ေမြးစားတာလို႔မေျပာနဲ႔
ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ျပန္တြက္တြက္ သုညပဲျကြင္းေနတယ္။
တစ္ႏွစ္မွာ
တစ္ႀကိမ္ေလာက္သာလြမ္းျပပါေရာ့
အေခ်ာ့ေတာ္ေတး မိေအးမွႀကိဳက္လိမ့္မယ္။
ေအးဟုတ္ပါတယ္
ေခါင္းၿငိမ့္လိုက္တိုင္း အေရာင္တူၿပီး
ကမ္းပုဝါကထူလြန္းလို႔။
ျပန္ဖ်က္မျပစ္လိုက္ပါနဲ႔
အ့ဲသည့္သက္ေသေတြကို
ေနညိဳခ်င္ညိဳပါေစ
ဇရာေတြေကာက္ေကြ႔ၿပီ
နင္ေစလိုရာေစ
တစ္ခါတစ္ေလဟာတစ္ႀကိမ္တစ္ႀကိမ္
္သာေကာင္းစျမဲမို႔ သုညႂကြင္းလည္း
ခြင့္လြတ္တယ္... ေနာ္..
Sawnaychyi 💚

phyopickkyaw123

(ေအာက္ပါစာ မ်ားမွာ ကိုေနဇာထံမွကူးယူလာခ့ဲပါသည္)အေနာ္လည္း ယခုတစ္ေလာေျပာျပခ်င္ေနသည္ကဝဋ္နာကံနာပါ
အေနာ္ငယ္ငယ္က
တိုင္းေက်ာ္ဟုေခၚေသာ
သူငယ္ခ်င္း႐ွိခ့ဲဖူးပါသည္
သူႏွင့္အေနာ္ ညတိုင္းလမ္းမီးတိုင္မ်ားေအာက္တြင္ပုရစ္ေကာက္ၾကပါသည္။
အေနာ္တို႔ဖမ္းဆီးလာေသာပုရစ္မ်ားကို အေနာ့အိမ္ေရာက္သည္ႏွင့္
ေျခလက္မ်ားကိုအ႐ွင္လတ္လတ္ဖ့ဲပစ္သည္
ထို႔ေနာက္လ်ွပ္စစ္မီးဖိုေပၚသို႔တင္ကာ ကြိဳင္ကိုဖြင့္ခ်လိုက္ပါသည္
ထို႔ေနာက္ႏွစ္ေယာက္သား
ပုရစ္မီးကင္မ်ားကိုၿမိန္ယွက္စြာ
စားခ့ဲကပါသည္
ယခုေသာ္အေနာ္သည္ပုရစ္လို
အင္းဆက္ မေျပာႏွင့္ၾကက္ဥႏွင့္ငါးမွလြဲ၍
,
အျခားဘာမွမစားေတာ့ပါ။
သို႔ေသာ္ အေနာ့အားႏုပ်ိဳလွပါသည္ဟု
ခ်ီးမြမ္းသူမ်ားသိလ်င္အ့ံျသေပမည္။
ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေသာအေနာ့က်မၼာေရးကား
နာျခင္းသေဘာကိုျပေလၿပီ
ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ မတ္တပ္
အလုပ္လုပ္ရေသာအေနာ္
ယခုဒူးႏွစ္ဖက္စလံုးကား
ေယာင္ယမ္း၍နာေနပါၿပီ
ထိုင္ရာမွထလ်င္ေသမတတ္ခံစားရေသာေဝဒနာ
ေျခလွမ္းလ်င္ဒူးေကြးပါက
အေၾကာညပ္ကာ ေဝဒနာကို
ႀကိတ္မွိတ္ခံစားရသည္မွာ
ေသတြင္းဝသို႔ေရာက္သည့္ႏွယ္
ထိုအခါ ပုရစ္ကိုမီးကင္ခါစားေသာက္စဥ္ေျခလက္မ်ားခ်ိဳးပစ္ခ့ဲသည္ကို
ဝဋ္ဟု သတ္မွတ္ကာ...
😢SAWNAYCHYI

``အ႐ွင္ဘုရား .... တိုင္ကပ္နာရီႀကီးဘယ္ေရာက္သြားလဲဘုရား ... ´´

`` ညက ဒကာ ( ၂ ) ေယာက္ လာယူသြားၾကတယ္ကြယ့္ ....´´

`` အ႐ွင္ဘုရား ... ဒါဆို .. သူခိုးလာခိုးသြားတာၿဖစ္မွာပါဘုရား .. အ႐ွင္ဘုရား မသိလိုက္ဘူးလား ဘုရား ... ´´

`` သိပါတယ္ကြယ္ .. သူတို႔က မမွီမကမ္းနဲ့ၿဖဳတ္ေနသံၾကားတယ္ မေတာ္လြတ္က်ရင္ မင္းတို႔ေတြႏိုးကုန္ၾကရင္ နာရီလဲအေကာင္းမရ .. ဒုကၡလည္းေရာက္ၾကမွာစိုးတာနဲ႔ ပလႅင္ေနာက္မွာ ေခြးေျခရွိတယ္လို႔ေတာင္ ေၿပာလိုက္ေသးတယ္ .. ´´

``အ႐ွင္ဘုရားႏွယ္ .. သူခိုးပဲ ဘာလို႔ လႊတ္ေပးလိုက္ရတာလဲ .. လွဴပစ္လိုက္တယ္ဆိုတာကမွ ဟုတ္ေသးတယ္ ....´´

`` အခုလဲ မထူးပါဘူးကြာ .. သူတို႔လာယူေတာ့လဲ ကိုယ္ကသြားလွဴရ သက္သာသြားတာေပါ့ .. ညႀကီးသန္းေခါင္ သူမ်ားမသိေအာင္ လာယူေတာ့လဲ ... အယုတ္ ၊ အလတ္ ၊ အၿမတ္ ေရြးမေနရေတာ့ဘူးေပါ့ .... ´´

{ေအာင္ျခင္း႐ွစ္ပါး ဆရာေတာ္၊အမရပူရၿမိဳ ့}

`` အ႐ွင္ဘုရား ... တပည့္ေတာ္တို႔ လွဴထားတဲ့ ေရဒီယိုႀကီးလဲမၿမင္ပါ့လား ... ဘယ္ေနရာမွာသြားထားပါသလဲဘုရား .. ´´

`` ဘယ္မွ သြားမထားပါဘူး .. သူ႔ပိုင္ရွင္က လာယူသြားတယ္ ....´´

``အို .. အ႐ွင္ဘုရားကလည္း .. ဘယ္ကလာ ပိုင္ရွင္ရွိရဦးမွာလဲ .. တပည့္ေတာ္တို႔က အ႐ွင္ဘုရားကို လွဴထားတာပဲဥစၥာ ... အ႐ွင္ဘုရားပိုင္တဲ့ပစၥည္းဘဲေပါ့ ...´´

``ငါ မပိုင္လို႔ေပါ့ကြာ .. ငါသာပိုင္ရင္ ပစၥည္းက ငါ့အနားမွာ႐ွိေနမွာေပါ့ ၊ ခုေတာ့ သူ႔ပိုင္ရွင္ အနားေရာက္သြားၿပီ ... ´´

``အို ... အ႐ွင္ဘုရားကလည္း ေ၀့လည္လည္နဲ႔ေၿပာေနၿပန္ပါၿပီ ... သူခိုး ခိုးသြားတာမဟုတ္လားဘုရား .. ဒါဆို အ႐ွင္ဘုရားရဲ႕ ေရဒီယို ဆံုးၿပီေပါ့ ...´´

``မဆံုးပါဘူးကြယ္ .... ဆံုးတယ္ဆိုတာ မီးေလာင္သြားတာတို႔ .. ၿမစ္ထဲ၊ပင္လယ္ထဲ က်သြားတာတို႔လို ဘယ္သူမွ သံုးခြင့္မရေတာ့တာမွ ဆံုးတာပါ .... ခုဟာက တစ္ေနရာေတာ့မွာ သံုးလို႔ရေနဦးမွာပါကြယ္ ... ´´

{ နတ္မွီေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ၊ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕ }

`` ဆရာေတာ္ လုပ္ပါဦးဘုရား .. ဒုကၡေတာ့ေရာက္ကုန္ၿပီ .. ပုလိပ္တိုင္မွ ၿဖစ္ေတာ့မယ္ဘုရား ´´

``ဘာျဖစ္တာတုန္းဟဲ့ ကပိၸယရဲ႕ .. မင္းဟာက အရင္းမ႐ွိ .. အဖ်ားမ႐ွိ ၿပဴးတူးၿပဲတဲနဲ့ .. တိုးတုိးသက္သာ ေၿပာစမ္းပါ ...´´

``ဆရာေတာ့္ပစၥည္းေတြ ညက သူခိုး ဝင္ခိုးသြားၿပီဘုရား .. ဒါေၾကာင့္ ပုလိပ္ကိုတိုင္မွ ၿဖစ္မယ္လို႔ ေၿပာတာပါဘုရား ... ´´

`` ကပိၸယ ကုိယ့္ပစၥည္း သူမ်ားခိုးတာခံရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ကလည္း သူမ်ားပစၥည္း ခိုးခဲ့ဖူးလို႔ ၿဖစ္မွာေပါ့ဟဲ့ ... သံသရာမွာ ကိုယ္ျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ မေကာင္းမႈဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တူေသာအက်ိဳး ျပန္ေပးတတ္တာ ဓမၼတာပဲ ... အသာေနပါ ကပၸိယရယ္ .. မင္းလုပ္လိုက္မွ ငါဟာ သံသရာမွာ သူခိုးၿဖစ္ခဲ့ဖူးတာ လူသိကုန္ပါ့မယ္ ... ´´

သံသရာဆိုတာ ႐ွိတယ္ ၊ ဝဋ္ ဆိုတာ လည္တတ္တယ္ ...

{ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး}
ခရက္ဒစ္

အလိုမ႐ွိျခင္​းရဲ႕ျဖစ္​တည္​မႈနဲ႔
တစ္​​ေန႔ထက္​တစ္​​ေန႔ျပသလာ​ေသာ
မႏွစ္​ၿမိဳ႕ျခင္​း​ေတြ
​ေပ်ာ္​ရႊင္​မႈ​ေတြျမင္​ရလည္​း
တစ္​ဖက္​မည္​းရဲ႕ကမ႓ာဟာ
တစ္​ျခမ္​းတည္​းသာ
သူပိုင္​ခဲ့
မ​ေရာင္​့ရဲႏိုင္​မႈကိုနင္​အလို႐ွိ​ေသးလား
တ​ေစၧ​ေျခာက္​​ေသာညႏွင္​့​ေမးခြန္​း
အ​ေျဖမ႐ွိသ​ေရြ႔သြား​ေနရမည္​့ငရဲလမ္​း

နင္​ထပ္​လွမ္​းရဲသလား
Sawnaychyi


ဖဝါးထက္ဝယ္ဦးေခါင္းတည္
႐ွိခိုးထိုက္ခဲ့ဝင့္ဝါၾကယ္။
ေရျပင္ထက္မွာလွပစြာ
ပန္းပဒုမၼာပြင့္လ်က္ပါ
ေလျပည္လာ၍သင္း။

အရာခပ္ပင္း အျပစ္ကင္း
အခ်င္းေတာ္ေသာသူ
ဇမၺဴတစ္လူ ဂုဏ္ကိုယူ
အံယူမံဆပြား။

႐ွားပါးဂုဏ္အင္
ေရႊဥာဏ္႐ွင္ အသင္ သင္သည့္အား
စြန္းေထးထားမည္ မဲျပာရည္
ၾကာမည္ေလ်ာ္ဖြတ္ထား။

သတိရတိုင္းလည္းငါေရးေနခ့ဲတယ္နင့္အေၾကာင္းေတြ
သီခ်ငိးသံၾကားလည္းငါေတြးေနမိတယ္နင့္အေၾကာင္းေတြ
ငါေရာက္ေနတယ္ေနရာတိုင္းငါျမင္ေနတာကနင္ပါ
ငါ့အိပ္မက္ထဲအျမဲနင္ပဲပါ ေနတယ္ဆိုရင္
နင္ေနေကာင္းရ႕ဲလား ငါအျမဲေမးေနတဲ့
ေမးခြန္းက ေဟာင္းမသြားခ့ဲဘူးခ်စ္သူ
အခုဆိုရင္ ေဆာင္ေလေတြေဝွ့ခတ္လာၿပီ ႏွင္းမံႈေတြလည္း ေဝ့ဝဲလာၿပီ
သတိရျခင္းငွက္ သစ္ပင္ထက္မွာသံသာဥျသ
သူတြန္သည္
မေမ့ေသးဘူး မေမ့ႏိုင္ေသးဘူးခ်စ္သူ။
Sawnaychyi

လိုအင္ဆႏၵကိုမုသာနဲ႔ဖံုးအုပ္ရာဝယ္
မလံုတလံု႐ွိခ့ဲရယ္လို႔သိသိျခင္း
႐ွက္ပါတယ္ကိုယ့္ကိုကိုယ္။
လိုေနေသးတဲ့အခ်က္ေတြထဲ
ျဖဴစင္စိတ္ရင္းလည္း႐ွိေနမယ္
ဇြဲလံု႔လ လည္းထက္သန္မယ္
ငါေတြးၾကည့္မယ္ မေဝးေတာ့ဘူး။
႐ႈပ္လြန္းတဲ့အလုပ္ရယ္
ပ်င္းလြန္းတဲ့အက်င့္ဆိုးရယ္
အ့ဲ...ခုထိေတာ့ဘာမွမဘာေသးပဲေလ။
အေမထားခ့ဲမယ္...
သေႏၶမဆိုးၾကပါနဲ႔...
လြတ္ရာလမ္းဆိုတာ...
အတတ္သိေတာ့မဟုတ္ဘူးကြယ္။
မွန္းဆ၍ သြားရမည့္ခရီး သမီးလည္းပါ
သားလည္းလာ သူလည္းသိပါေစ
ဘာျဖစ္ျဖစ္စိတ္အသစ္နဲ႔ေနပါ
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စိတ္မညစ္နဲ႔သမီးငယ္။
ေလွေလွာ္မယ္ တက္က်ိဳးလည္းအားမငယ္နဲ႔
႐ွိေသးတဲ့ဇြဲကိုအသံုးခ်ဖို႔ေနာ္
မပ်င္းနဲ႔မဖ်င္းနဲ႔ ခ်စ္စမ္းပါကြယ့္ကိုယ့္ကို
အ့ဲသည္လိုဆို ထြက္လမ္းကိုျမန္းဖို႔ဥာဏ္ကိုပိုင္
ကံကိုႏိုင္မယ္...ကဲ..အလိုရမၼက္နဲ႔
ေစခိုင္းမယ့္တဏွာ..ခြာရမယ့္အသင္းပင္း...သူ႔ခ်စ္ျခင္းကိုခြဲပါစို႔။