စိတ္ေတေလႏွင့္အင္းဝိဇၨာ(2)
===============
ကြၽန္မသည္ဤစာကိုဆက္ေရးရန္
က်မ္းကိုးလိုေနပါသျဖင့္႐ွာေဖြရာမေတြ႔ႏိုင္
ပဲ႐ွိခဲ့ပါသည္။ကြၽန္မသည္စာေပကိုျမတ္ႏိုးသူျဖစ္ရာ
ကြၽမနစ္သက္ေသာစာအုပ္သာမက၊မည္သည့္စာ
ကိုမဆို ကြၽန္မတ႐ိုတေသ သိမ္းပါသည္။
ယခုလည္းဤစာတမ္းအတြက္လိုအပ္ေနေသာက်မ္းကိုး
ရမည့္စာအုပ္သည္ ကြၽန္မ ဘဝ၏ ေလာကဓံ လိႈင္းမ်ားၾကားဝယ္ အဘယ္တြင္ေပ်ာက္ခဲ့သည္မသိ
႐ွာေဖြမရေတာ့ပါ။႐ွာမေတြ႔ေတာ့ေသာ္လည္းစာေရးဆ
ရာပါရဂူေရးသားေသာတစ္ေထာင့္တစ္ညေဝသာလဝတၳဳကိုေတြ႔ရလ်င္အဆင္ေျပႏိုင္ေကာင္း၏ဟု
ဝန္ဇင္း ၊ဂူဂဲလ္ တို႔တြင္ဝင္ေရာက္႐ွာေဖြပါေသာ္လည္း
မေတြ႔ျဖစ္ရသည္မွာညစဥ္အိပ္ပ်က္ေလသည္။ကြၽန္မ၏
ဘာလုပ္ေမသည္ကိုမသိေသာ သူတို႔စိတ္အထင္ႏွင့္
ထင္ခ်င္ရာထင္ေလေသာ friends ေတြကလည္း
Hi,
ဘာလုပ္ေနလဲ,
ဘယ္သူနဲ႔chat ေနလဲ”
စသည္ျဖင့္ေမးၾကသည္ကတစ္ဖံု၊ကြၽန္မမွာ႐ွာေနေသာစာကို ဝက္ဆိုက္ေပါင္းစံု၌ ႐ွာမေတြ႔၍စိတ္ပ်က္ရသည္ကတစ္မ်ိဳး အိပ္ခ်ိန္ညနက္ၿပီ
ျဖစ္၍အိပ္လည္းငိုက္ကာဖုန္းသည္ပင္လက္မွလြတ္က်အိပ္ေပ်ာ္ရသည္။
ကဲမေတြ႔သည္ကိုထားမေသခ်ာသည္ကိုပလပ္၍ေရး
ရေပမည္။ကြၽန္မသည္အသက္အရြယ္ရလာသည္ႏွင့္အမ်ွ ေလာကဓံလိွဳင္းတို႔သည္ပိုပိုၾကမ္းလာရာတစ္ေန႔သ၌
ကြၽန္မ၏အေမအရြယ္ကြၽန္မကိုခင္ေသာကံစပ္အေဒၚတစ္ေယာက္က ကြၽန္မအား” စႏၵာေထြးေရ နင့္ကိုငါလိုက္ပို႔မယ္ေလ ”တဲ့ေျပာလာသည္တြင္
”ေနပါေစႀကီးႀကီးရယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္အက်ိဳးျဖစ္တာပဲေလ”
ဝိပႆနာသမားေတြပဲအေၾကာင္းအက်ိဳးေပါ့လို႔ျငင္းပါေသးသည္။သို႔ေသာ္ ႀကီးႀကီး ကလက္မခံ ေဟေအးဟယ္
ဘာျဖစ္ျဖစ္ခဏေတာ့လိုက္ခဲ့ပါဟာ ဟုဆိုလာေသာ္
ကြၽနိမသည္ သုတပါး၏စိတ္ကိုအလိုလိုက္တတ္သူပီပီ
အင္ေလသြားေလဟုအလိုလိုကိမိရာမွ အေမအင္းဝိဇၨာႏွင့္ေတြ႔ရန္အေၾကာင္းဖန္လာပါေတာ့သည္။
ဤအေၾကာင္းအရာကိုေရးရာတြင္က်မသည္အေမအင္းဝိဇၨာ၏နာမည္ကိုလည္းေကာင္းအေမေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ကိုလည္းေကာင္းေဖာ္ျပမည္မဟုတ္ပါ။
က်မက က်မ၏မိခင္ကို သြားမည့္ခရီးစဥ္ကိုေျပာျပရာ
အေမကလိုလားႏွစ္သက္ဟန္မျပ၊ ေညးကလည္းေအ
ဘုရားတရားလုပ္ေနၿပီးဒါေတြယံုစရာလားေအးအခု
ေတာ့ထားပါေတာ့ ေနာင္ကိုခ်ိန္ဆိုမလာနဲ႔ဟု တားျမစ္
ေလသည္။ကြၽန္မသည္ စိတ္ထဲမေကာင္းေသာ္လည္း
ေျပာၿပီးကတိတည္ရမည္မို႔ ႀကီးႀကီးႏွင့္ခ်ိန္းဆိုထားသည့္အတိုင္းမနက္ေစာေစာထ
ရန္ကုန္ကားမ်ားကိုေစာင့္ေနသည္။ႀကီးႀကီးသည္ရန္
ကုန္ကားအေစာဆံုးႏွင့္လိုက္လာမည္ဆိုေသာေၾကာင့္
အိမ္ေ႐ွ႕ကထြက္ေစာင့္ေနသည္။
ရန္ကုန္ကားေလးစီးထြက္သြားၿပီ ႀကီးႀကီးကပါမလာေသာအခါက်မသည္ အင္းႀကီးႀကီး
ရယ္မအားဘူးထင္ပါရဲ႕ဒါလည္းေကာင္းတာပဲေလ
အေမကသြားတာမႀကိဳက္ေတာ့အေတာ္ပဲေပါ့
ကြၽန္မသည္ရန္ကုန္ကားမ်ားကုန္ၿပီျဖစ္သျဖင့္ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ကိုမထားေတာ့ပဲေစ်းသိုထြက္လာခဲ့ပါသည္။
ဆိုငိေရာက္ေတာ့တပည့္ေလးက”ဟယ္ အန္တီ မသြားျဖစ္ဘူးလား
မဟုတ္ဘူးႀကီးႀကီကပါမလာဘူးေလ
ဒါ့ေၾကာင့္မသြားေတာ့တာဟုေျပာၿပီး
ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ထမင္းစားေနလိုက္ၾကသည္။
စားေသာက္ၿပီးပန္းကန္ခြက္ေယာက္မ်ားသိမ္းဆည္း
ကာစကားစျမည္ေျပာဆိုေနခိုက္ႀကီးႀကီးကားဘြားကနဲ
ေပၚေပါက္လာသည္ စႏၵာေထြးေရ ႀကီးႀကီးရယ္ကား
မမွီလိုက္လို႔ အခုစႏၵာေထြးလိုက္မလားအဆင္ေျပလား
ႀကီး ႀကီးသည္ထိုသို႔ေမးေသာ္လည္း မလိုက္မည္ကိုစိုးရိမ္ပံုေပၚေလသည္။
က်မလည္းစိတ္ကမလိုက္လိုေသာ္လည္းလိုက္မယ္ေလ
ႀကီႀကီးဟု ႏႈတ္မွအလိုအေလ်ာက္ထြက္သြားကာ
တပည့္အားမွာစရာ႐ွိသည္မ်ားကိုမွာၾကား၍ထြက္လာခဲ့ပါသည္။
လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာ္ႀကီးႀကီးကား မ႐ွိေလေတာ့
အဘယ္မ်ားေရာက္သြားေလသည္နည္း။
ကြၽန္မကားဂိတ္႐ွိရာေရာက္ေတာ့ရန္ကုန္သို႔ထြက္မည့္ကားမွကြၽန္မအားေစာင့္ေမ်ွာ္ေနသည္ကိုေတြ႔ရသည္။
ကားနားသို႔ေရာက္ေသာ္စပါယ္ယာက ကဲကဲ
တက္တက္ဟုအမိန္႔ေပး၍ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္တက္ကာ
ကားေပၚကႀကီးႀကီးကဒီကိုလာဒီကိုလာဟုေခၚေလသည္။
ႀကီးႀကီးကဒါရန္ကုန္ထြက္တဲ့ေနာက္ဆံုးကားေလတဲ့
ေျသာ္ၿမိဳ႕ကေသးေပလို႔ပဲရန္ကုန္ကိုထြက္တာကားက
ငါးစီးေတာင္ပါလားဟ႐ို႔ ကားတစ္စီးလံုးလည္းလူေတြျပည့္လို႔ အဲယားကြန္းကား
က အဲ့ယားကြန္းဖြင့္မေပးတာေတာ့အလြန္ဆိုးသည္။
ႀကီးႀကီးကသြားဖူးသူက်မကတစ္ခါမွမေရာက္ဖူးသူ။
ဆက္ရန္,...