ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္မ်ားအခက္အခဲတစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာပြဲစားမ်ားထံကုန္စိမ္းပံုမွန္မတင္ပို႔ႏိုင္သည္မွအစျပဳ၍ရန္ကုန္အနီးဝန္းက်င္မွကုန္စိမ္းျဖင့္စီးပြား႐ွာေဖြစားသူတို႔ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးသို႔ေရာက္လာပါသည္။ပထမေသာ္ကုန္စိမ္းဝယ္ယူၿပီးခ်က္ခ်င္ျပန္သည္။ေနာက္ထပ္တစ္မူတည္းခို၍၃ရက္တစ္ပတ္ၾကာေအာင္ေနသည္။အဆံုး၌မူအခန္းငွါး၍ေနရာမွျခံပိုင္အိမ္ပိုင္ျဖင့္ႀကီးပြားသြားသည္မွာၿမိဳ႕ခံကုန္သည္တို႔ထက္ပိုေလေတာ့သည္။အလားတူအျဖစ္တို႔မ်ားလာရာကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးမွာလည္းျမို့သူျမို့သားစစ္စစ္နဲလာ၍၊သူစိမ္းအျခားၿမိဳ႕သားမ်ားအခန္႔သားသြားလာေကာင္းစားေနသည္သာျမင္ရဖန္မ်ားပါသည္။ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားစစ္စစ္အဘယ္သို႔ေရာက္သနည္း?
တ႐ုတ္သို႔သြားသည္။(ျခံစိုက္ရန္)မေလးသို႔သြားသည္။စက္ရံု၌လုပ္ရန္။ထိုင္းသို႔သြားသည္။ပန္းရံလုပ္ရန္။စလံုးသို႔သြားသည္။သက္ႀကီးရြယ္အိုျပဳစုရန္။ကြၽန္မတို႔ငယ္စဥ္ကတက္ခဲ့ရေသာအ.ထ.က ေက်ာင္းသည္ပင္အျခားၿမိဳ႕သားတို႔၏ကေလးမ်ားေပ်ာ္ရႊင္စြာတက္ေရာက္ေနေပၿပီ။႐ွိေစပါေတာ့။
ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္မ်ား၏အေႂကြးယူ၍မေပးစနစ္၊ေစ်းေကာက္တို႔၏မဟားဒယားအဆမတန္ေတာင္းခံမူ႔စနစ္ေၾကာင့္ရြာသူရြာသားေတာင္သူမ်ားလည္းေရႊဥဏ္ေတာ္စူးေလၿပီ။ကိုယ္ပိုင္ေထာ္လာဂ်ီျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္းငွါး၍ေသာ္လည္းေကာင္းဆိုင္ကယ္တစ္ပိုင့္ျဖင့္လည္းေကာင္းသံုးဘီးဆိုင္ကယ္မ်ားျဖင့္လည္းေကာင္းကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလး၏အထြက္ဖက္ျပည္ရန္ကုန္ကားလမ္းမေပၚ႐ွိ(ဝက္ပုတ္ၿမိဳ႕)သို႔သြားေရာက္ေရာင္းခ်ေလရာေငြလက္ငင္းေခ်စနစ္၊သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေသာေစ်းေကာက္ခတို႔ေၾကာင့္သေဘာေတြ႔ၾကေလသည္။
ယခုမူကား ျခံ႐ွင္ေတာင္သူမွစိုက္ပ်ိဳးၿပီးခူးဆြတ္ထားရန္သာ၊ၿမိဳ႕မွကုန္သည္တို႔ျခံထဲအထိလာေရာက္ဝယ္ယူျခင္းေၾကာင့္သြားေရာင္းရန္မလိုေတာ့ေပ။
ဆက္ေရးပါအုန္းမည္။
No comments:
Post a Comment