တစ္သက္ခ်စ္ပါတယ္လို႔
သက္ေသကခိုင္
မျမင္ႏိုင္တဲ့လူ႔ဗာလ
အေၾကာက္တရားလည္းမ႐ွိ
တြင္းတူး၍မိုက္၊
မိုက္တြင္းကနက္လွသည္။
အညႇီအေဟာက္မွာေပ်ာ္ေသာသူ
မသိမႈ၏အဆံုး
အရံႈးေနာင္တမ်ားစြာ
အ့ဲသည့္အခါ
ျမည္တမ္းလာမည့္တသသံ
မၾကားခ်င္ပါဘူးရယ္ဘယ့္အတြက္
ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္မို႔
ငါတို႔အေမ
အသက္္႐ွည္ေနသလဲ
ေတြးေစခ်င္သည္သာပ။
သူမိုက္၏စကားနားဝင္အေမ့ကိုပစ္ခ်င္သည့္ထိုအမိုက၊္
ခက္လိုက္ပါသည့့္္အျဖစ္။
ျဖဴျဖဴစင္စင
္ဟိုယခင္ကလိုႏို႔ခ်ိဳႏွင့္ေထြးပိုက္
္ျပံဳးလိုက္သည့္ရယ္သံ
ံေသာေသာညံခ့ဲ။
ရင္ႏွစ္သည္းျခာ
အသဲပါေပါက္မတတ္
ခ်စ္တတ္လြန္းလို႔သာ
ယေန႔မွာငါ႐ွိခ့ဲတာ၊။
ဖေယာင္းတိုင္
္မီးစာမကုန္ေသးပါဘူးနားေယာင္ကာ
မိုက္လိုက္တဲ့သူ
ထီးျဖစ္ေစဖို႔
အေတြးတို႔ကအိပ္မက္
နိပ္စက္လာေသာမီး။
No comments:
Post a Comment