ျပန္​ရမယ္​့ရက္​နီးၿပီ
ဦးဇာဂရစည္​းကမ္​းအလြန္​​ေကာင္​းပါ၏။
ဒိဌိျဖဳတ္​တရားကိုမရ​ေကာင္​းလားဟုမာန္​မဲသင္​ျပ၃ခါမက​ေသခ်ာျပသ​ေပး​ေသာ​ေၾကာင္​့
၂၄ရက္​မနက္​၄နာရီအာ႐ုဏ္​တက္​တြင္​​ေဝဒနာကို​ေအာင္​ခဲ့ပါသည္​။
၂၈ည​ေန၄နာရီတြင္​ျဖစ္​ပ်က္​မဂ္​သစၥာကိုျမင္​​ေအာင္​ျပသခဲ့ပါသည္​။
သူခ်ိဳးခဲ့​ေသာလကၤာမွာ
စိတ္​ကႂကြပ္​ဆတ္​ဆတ္​
ဒိဌိမျဖဳတ္​တတ္​
အဝီစိမွာသူဂ်ိဳးကပ္​
တဲ့
သူ​ေျပာ​ေသာစကားကိုမခံခ်င္​၍ႀကိဳးစားရာ
၂၈ည​ေနတရားထူးရခဲ့​ေသာ​ေၾကာင္​့
ဆရာသမား​ေကာင္​းပီသစြာလမ္​းၫႊန္​ျပသမူမ်ားကို.ဤစာျဖင္​့ပူ​ေဇာ္​သကၠာရျပဳခဲ့ပါ
သည္​။
ဓာတ္​ပံုမ်ားကို​ေတာ့ျပန္​လာမွပဲတင္​ပါမည္​။

ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးကိဳကုန္စိမ္းျမို႔ေတာ္လို႔တင္စားလ်င္လည္းျဖစ္ႏိုင္ေပစြ။ေတာင္သူမ်ားမွလာေရာက္ေရာင္းခ်ေသာသီးႏိုင္ကုန္မ်ားကိုေကာက္ယူေသာကုန္သည္အမ်ားစုသည္အျပစ္႐ွာေစ်းႏွိမ္မူ႔ေၾကာင့္ေတာင္သူတို႔ကလည္းဥဏ္ကစားကာအႀကီးထဲအေသးလ်ိႈမသိမသာအည့ံေရာထည့္ျပဳၾကသည္။ကုန္သည္မ်ားကစစ္ေဆးအျပစ္တင္ေျပာဆိုရာေတာင္သူမ်ားကလည္းမေခ။လက္ငါးေခ်ာင္းျဖင့္ဥပမာေပးေလေသာ္ၾကားျမင္ေနရေသာကြၽန္မ၊ေတာင္သူမ်ားကားတတ္ေပစြဟုအထင္ႀကီးမိသည္။ေတာင္သူမ်ားကားအတန္းပညာေကာင္းစြာမတတ္၊ကုန္သည္မ်ားလည္းထို႔နည္းအတူမတတ္သူခ်င္းဥဏ္ယွဥ္ကာေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားၾကရာရန္ပြဲမ်ားဖန္ေတထၾကားရမသက္သာ။ရန္ကုန္သို႔မနက္၄နာရီပါဆယ္ရထားျဖင့္တင္ပို႔ကုန္သြယ္ရာမွပြဲစားလူတန္းစားတစ္ရပ္ေပၚေပါက္လာေသာအခါကုန္သည္မ်ားရန္ကုန္သို႔သြားရန္မလို၊ထုပ္ပိုး၍ကား(သို႔)ရထားျဖင့္တင္ပို႔ေပးလိုက္ရံုသာ။မာကာပန္းစာမ်ားျဖင့္ေငြသယ္ယူပို႔ေပးျပန္ေပးကိုယ္စားလွယ္ကိုအဖိုးအခေပးလ်င္ရၿပီ။
ထိုပြဲစားတို႔ကေရာင္းရေငြအျမတ္ခ်န္၍ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္ထံျပန္ပို႔ရန္ပ်က္ကြက္ေလေသာ္ ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္ကလည္းေတာင္သူအားသီးႏွံကုန္ေရာင္းခ်ေငြအေႂကြးထားေလသည္။"ညေနမွလာယူ"ညေနလာေသာအခါ"မနက္မွယူ"ျဖစ္သြားျပန္သည္။ထို႔သို႔ေ႐ွြ႔ရင္းအဂင္းျပဳတ္ေသာ္ကုန္သည္ေျပးေလသည္။မေျပးေသာ္လည္းေပးစရာမ႐ွိ၍လူသာသတ္သြားဟုလက္လြတ္စပါယ္ေျပာေလရာ၊ရံုးတိုင္ဂါတ္တိုင္တိုင္ၾကေသာ္လည္းမရသည္ကမ်ားရာေတာင္သူပင္နစ္နာဆံုးရံူးေလသည္။ထိုအက်ိဳးေပးေၾကာင့္ထင္မိပါသည္ကုန္သည္မ်ားကားသီးႏွံကုန္လိႈင္လိႈင္ေပၚခ်ိန္၌ဝင္းဝါစိုေျပအဆင္ေျပၾကၿပီးသီးႏွံကုန္႐ွားပါး၍ေျခာက္ေသြ႔ရာသီေရာက္ပါလ်င္ပိန္လွီေဖ်ာ့ေတာ့အဆင္မေျပၾကေတာ့ပါ။ကုန္သည္အမ်ားစု၏စိတ္ကိုသာတင္ျပျခင္းျဖစ္သျဖင့္ကတိတည္မွန္ကန္ေသာသမာသမတ္က်ေသာကုန္သည္မ်ားအားမဆိုလိုပါ။

ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္မ်ားအခက္အခဲတစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာပြဲစားမ်ားထံကုန္စိမ္းပံုမွန္မတင္ပို႔ႏိုင္သည္မွအစျပဳ၍ရန္ကုန္အနီးဝန္းက်င္မွကုန္စိမ္းျဖင့္စီးပြား႐ွာေဖြစားသူတို႔ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးသို႔ေရာက္လာပါသည္။ပထမေသာ္ကုန္စိမ္းဝယ္ယူၿပီးခ်က္ခ်င္ျပန္သည္။ေနာက္ထပ္တစ္မူတည္းခို၍၃ရက္တစ္ပတ္ၾကာေအာင္ေနသည္။အဆံုး၌မူအခန္းငွါး၍ေနရာမွျခံပိုင္အိမ္ပိုင္ျဖင့္ႀကီးပြားသြားသည္မွာၿမိဳ႕ခံကုန္သည္တို႔ထက္ပိုေလေတာ့သည္။အလားတူအျဖစ္တို႔မ်ားလာရာကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးမွာလည္းျမို့သူျမို့သားစစ္စစ္နဲလာ၍၊သူစိမ္းအျခားၿမိဳ႕သားမ်ားအခန္႔သားသြားလာေကာင္းစားေနသည္သာျမင္ရဖန္မ်ားပါသည္။ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားစစ္စစ္အဘယ္သို႔ေရာက္သနည္း?
တ႐ုတ္သို႔သြားသည္။(ျခံစိုက္ရန္)မေလးသို႔သြားသည္။စက္ရံု၌လုပ္ရန္။ထိုင္းသို႔သြားသည္။ပန္းရံလုပ္ရန္။စလံုးသို႔သြားသည္။သက္ႀကီးရြယ္အိုျပဳစုရန္။ကြၽန္မတို႔ငယ္စဥ္ကတက္ခဲ့ရေသာအ.ထ.က ေက်ာင္းသည္ပင္အျခားၿမိဳ႕သားတို႔၏ကေလးမ်ားေပ်ာ္ရႊင္စြာတက္ေရာက္ေနေပၿပီ။႐ွိေစပါေတာ့။
ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္မ်ား၏အေႂကြးယူ၍မေပးစနစ္၊ေစ်းေကာက္တို႔၏မဟားဒယားအဆမတန္ေတာင္းခံမူ႔စနစ္ေၾကာင့္ရြာသူရြာသားေတာင္သူမ်ားလည္းေရႊဥဏ္ေတာ္စူးေလၿပီ။ကိုယ္ပိုင္ေထာ္လာဂ်ီျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္းငွါး၍ေသာ္လည္းေကာင္းဆိုင္ကယ္တစ္ပိုင့္ျဖင့္လည္းေကာင္းသံုးဘီးဆိုင္ကယ္မ်ားျဖင့္လည္းေကာင္းကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလး၏အထြက္ဖက္ျပည္ရန္ကုန္ကားလမ္းမေပၚ႐ွိ(ဝက္ပုတ္ၿမိဳ႕)သို႔သြားေရာက္ေရာင္းခ်ေလရာေငြလက္ငင္းေခ်စနစ္၊သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေသာေစ်းေကာက္ခတို႔ေၾကာင့္သေဘာေတြ႔ၾကေလသည္။
ယခုမူကား ျခံ႐ွင္ေတာင္သူမွစိုက္ပ်ိဳးၿပီးခူးဆြတ္ထားရန္သာ၊ၿမိဳ႕မွကုန္သည္တို႔ျခံထဲအထိလာေရာက္ဝယ္ယူျခင္းေၾကာင့္သြားေရာင္းရန္မလိုေတာ့ေပ။
ဆက္ေရးပါအုန္းမည္။

http://sawnaychyiblogpotadd.blogspot.com/?m=0&view=magazine

ဆံုမွတ္(၁)။ ။ အယ္ျဖဴ ေရးဖြဲ႕ၿပီး ထူးအိမ္သင္ သီဆိုခဲ့ေသာ သီခ်င္းမ်ား

`နည္းနည္းေလးေတာ့လြဲေနမယ္… လြဲလြဲေလးပဲေကာင္းပါတယ္…
စိတ္ေက်နပ္ရင္ၿပီးတာပဲ…ေနတတ္ရင္ ေအးေဆးေလး´
ထိုသီခ်င္းက တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာႏွင့္ ေအာင္ျမင္မႈရခဲ့သည့္သီခ်င္းျဖစ္သည္။ သီခ်င္းအမည္က `တစ္ေန႔စာအလြဲမ်ား´ျဖစ္ၿပီး ေတးေရးက­ အယ္ျဖဴ၊ ေတးဆိုကထူးအိမ္သင္။ အခုေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုး ေၾကြလြင့္ခဲ့ၾကပါၿပီ။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တစ္ႏွစ္တည္းမွာပဲသူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုး ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ကြယ္လြန္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အယ္ျဖဴက ေမ ၂၇ မွာကြယ္လြန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ထူးအိမ္သင္က ၾသဂုတ္ ၂၄ မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးမကြယ္လြန္မီ ေနာက္ဆံုးထြက္ရိွထားေသာ သီခ်င္းျဖစ္တာေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း၊ ဆံုခဲလွသည့္ ေတးေရးဆရာႏွင့္အဆိုေတာ္တို႔ တစ္ႏွစ္တည္းကြယ္လြန္ခဲ့တာေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း ထိုသီခ်င္းက ထူးျခားလို႔ေနသည္။ထိုသီခ်င္းက တစ္ႏိုင္ငံလံုးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရာက္ရိွသြားၿပီး ေရပန္းစားခဲ့ေသာ္လည္း ထိုသီခ်င္းေလာက္လူသိမမ်ားေပမယ့္ အႏုပညာေျမာက္သည့္ သီခ်င္းတခ်ိဳ႕မွာလည္း သူတို႔ႏွစ္ဦး ဆံုစည္းခဲ့ၾကဖူးပါသည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ပထမဆံုး ဆံုစည္းမႈကေတာ့ ၁၉၉၆ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာထူးအိမ္သင္၏ `ၿမိဳ႕ျပလေရာင္တမ္းခ်င္း´album မွာျဖစ္သည္။ ထို album ထဲတြင္ တက္သစ္စ နာမည္ရေတးေရးဆရာအတြဲျဖစ္သည့္ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ႏွင့္ အယ္ျဖဴတို႔ ပါ၀င္လာသည္။ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ႏွင့္ အယ္ျဖဴသည္ ေဇာ္၀င္းထြဋ္၊တာရာ စေသာ နာမည္ေက်ာ္အဆိုေတာ္မ်ားအတြက္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္သီခ်င္းမ်ား ေရးဖြဲ႕ေပးရင္းနာမည္ရလာသူမ်ားျဖစ္သည္။ `ၿမိဳ႕ျပလေရာင္တမ္းခ်င္း´album မွာ အယ္ျဖဴက `အိမ္ျပန္ခ်ိန္မ်ား´သီခ်င္းႏွင့္ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ႏွင့္တြဲဖက္ၿပီး `အိပ္မက္ထဲကႏႈတ္ခမ္းေလး´သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ကို ေရးဖြဲ႕ေပးခဲ့သည္။
`ဒီေန၀င္တာေနာက္ထပ္ၾကံဳဦးမယ္…
အခ်ိန္တန္လာရင္ႏႈတ္ဆက္ရမယ္ ဒီအတိုင္းပဲ
သယ္ေဆာင္ရာေျခလွမ္းတို႔ေနာက္ကြယ္
ထင္က်န္ေနတဲ့တို႔ရဲ႕စိတ္ေတြေၾကကြဲ
အေမွာင္၀င္လာတဲ့လမ္းထဲ…
ယံုၾကည္ေနတဲ့အသိတို႔ ေ၀၀ါးဆဲ
ၾကံဳတာကိုဆံုလိုက္ဖို႔ အသင့္ျပင္လို႔ထားလည္း
၀င္လာပါေခၚလိုက္ဖို႔ခက္တယ္
အရာရာအဆင္သင့္မျဖစ္ေသးခင္အခ်ိန္ေလး
ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေပမယ့္လည္း…´
လက္ထပ္ဖို႔ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ခြဲခြာၾကရပံုကိုေရးဖြဲ႕ထားေသာ `အိမ္ျပန္ခ်ိန္မ်ား´သီခ်င္းအား အယ္ျဖဴက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေရးဖြဲ႕ထားၿပီးထူးအိမ္သင္ကလည္း ေပ်ာ့ေပ်ာင္းႏူးညံ့သည့္ သူ႔ဆိုဟန္အတိုင္း သီခ်င္းကို သက္၀င္ခံစား သီဆိုသြားသည္မွာသူတို႔ႏွစ္ဦး၏ လွပသည့္ ဆံုစည္းမႈ၏ အစပင္ျဖစ္သည္။ ထို album ၏ ေနာက္ထပ္ထူးျခားခ်က္ကတစ္ေခြလံုးကို drum အစစ္ အသံုးမျပဳဘဲ computer programming နည္းပညာျဖင့္ တီးခတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။နည္းပညာအသစ္၊ ေတးေရးလက္တြဲေဖာ္အသစ္ေတြႏွင့္ ခံစားမႈအသစ္ေတြေပးခဲ့သည့္ album တစ္ခ်ပ္ပဲျဖစ္သည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ဒုတိယဆံုစည္းမႈကေတာ့ ၂၀၀၁ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာထူးအိမ္သင္၏ `အစိမ္းေရာင္ရက္စြဲမ်ား ´album မွာျဖစ္သည္။ album ၏ အဖြင့္သီခ်င္း `ညပံုျပင္´ကိုအယ္ျဖဴက ေရးဖြဲ႕ခဲ့သည္။ `ညပံုျပင္´ကို ၁၉၉၇/၉၈ တ၀ိုက္တြင္ ဖိုးဖန္က သူ၏ `အေပါင္းတစ္´album တြင္ သီဆိုခဲ့ဖူးၿပီး ထူးအိမ္သင္က new version ျဖင့္ ျပန္လည္သီဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
`မေရရာတဲ့အိပ္မက္­­အပိုင္းအစနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ားနဲ႔ ႏိုးခဲ့
ေရႊေရာင္ဖိနပ္ေလးတစ္ဖက္ေတြ႕တယ္…ဒီအခန္းေလးထဲ… ပံုျပင္ထဲကလိုပဲကြယ္…´
ညကပြဲတစ္ခုမွာ ဘယ္သူမွန္း ဘယ္ကမွန္း မသိတဲ့ မိန္းမေခ်ာေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ဆံုစည္းခဲ့ပံုကို ေခတ္သစ္စင္ဒရဲလားပံုျပင္တစ္ပုဒ္လို ေရးဖြဲ႕သြားတာက အယ္ျဖဴ၏ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေရးဖြဲ႕ႏိုင္မႈအရည္အခ်င္းကိုျပသေနသည္။ Iron Cross ၏ ေသသပ္လွပေသာ တီးခတ္မႈႏွင့္ ထူးအိမ္သင္၏ harmonica သံကလည္း ထိုalbum ကို အဖြင့္သီခ်င္းမွာပင္ စြဲလန္းသြားေစမိပါသည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ တတိယေျမာက္ ဆံုစည္းမႈကေတာ့ ၂၀၀၃ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာထူးအိမ္သင္၏ `တစ္ေန႔စာအလြဲမ်ား´album ထဲက title song `တစ္ေန႔စာအလြဲမ်ား´သီခ်င္းပဲျဖစ္သည္။ထို album က ထူးအိမ္သင္၏ အတြဲေခြမ်ားတြင္ ျပန္႔က်ဲေနေသာ ေကာ္ပီ/ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္/ျပန္ဆိုေတးမ်ားကိုေရာေႏွာစုစည္းထားေသာ album ျဖစ္ၿပီး `တစ္ေန႔စာအလြဲမ်ား´သီခ်င္းကေတာ့ နိစၥဓူ၀ လူမႈဘ၀ထဲကအလြဲမ်ားကို သေရာ္ဟန္စြက္ၿပီး ေရးဖြဲ႕ထားေလသည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ဆံုစည္းမႈကေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုးကြယ္လြန္ၿပီး၂၀၀၅ မွ ထြက္ရိွလာေသာ ထူးအိမ္သင္၏ `ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္´album မွာျဖစ္သည္။ ထို albumတြင္ အယ္ျဖဴက `အလင္းဆိုင္ရဲ႕သီခ်င္း´ႏွင့္ ကိုေအာင္ႏွင့္ တြဲဖက္ေရးသားေသာ `ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ည´သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ပါ၀င္ေရးသားခဲ့သည္။ ထိုႏွစ္ပုဒ္စလံုး ကိုေအာင္၏ `ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ည´တစ္ကိုယ္ေတာ္album (၂၀၀၃) တြင္ ကိုေအာင္ သီဆိုခဲ့ၿပီးသားျဖစ္သည္။
`ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ညအေ၀းအိမ္ကို လြမ္းတယ္
ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ညခရီးမိုင္ေတြျခားလည္း
ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ေရးျခစ္ထားတဲ့ ေန႔ေတြလည္း
ေက်ာ္လြန္သြားခဲ့ရင္တို႔ျပန္ဆံုဦးမယ္…´
ၾကယ္ေတြကို ေငးၿပီး အေ၀းတစ္ေနရာက အိမ္ႏွင့္ မိသားစုကိုလြမ္းဆြတ္တမ္းတေနေသာ သီခ်င္းေလး။ အေမ့အိမ္ကို တမ္းတေနတာလား၊ ဇနီးႏွင့္ သားသမီးေတြရိွသည့္အိမ္ကိုတမ္းတေနတာလား ဆိုတာကေတာ့ နားေထာင္သူပရိသတ္၏ ခံစားမႈအေပၚလိုက္ၿပီး ေျပာင္းလဲေနမည္ျဖစ္သည္။

အယ္ျဖဴ ေရးသားေသာသီခ်င္းမ်ားကိုသာ ထူးအိမ္သင္ သီဆိုသြားခဲ့ေသာ္လည္းထူးအိမ္သင္ ေရးသားေသာ သီခ်င္းမ်ားကို အယ္ျဖဴ သီဆိုထားတာကိုေတာ့ နားမေထာင္ဖူးၾကပါ။ သို႔ေသာ္ထူးအိမ္သင္ ေရးသားသီဆိုခဲ့ေသာ `အိပ္မက္ထဲက ရထားႀကီး´သီခ်င္းကို အယ္ျဖဴ ျပန္လည္သီဆိုၿပီးသူ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ album တြင္ ထည့္သြင္းရန္ ရည္ရြယ္ခဲ့ဖူးသည္ဟု El Phyu Fan Club facebook အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွတစ္ဆင့္ ၾကားသိရပါသည္။ အယ္ျဖဴ၏ တစ္ကိုယ္ေတာ္ေခြကိုလည္းအျမန္ဆံုးထြက္ရိွႏိုင္ေအာင္ သူ၏ညီျဖစ္သူ အယ္ေနာင္းက ႀကိဳးစားေနသည္ဟု အဆိုပါ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွတစ္ဆင့္ၾကားသိရပါသည္။
`အေမွာင္နဲ႔အလင္းမကြဲျပားတဲ့ေကာင္းကင္
ညလြင္ျပင္ကိုျဖတ္သန္းတိုး၀င္
မီးရထားႀကီးတစ္စင္းငါ့၀ိညာဥ္ကို သယ္ေဆာင္ခုတ္ေမာင္းရင္း
သံသရာရွည္မယ့္ခရီးဘယ္မွာဆံုးမယ္ ငါလည္းမသိ
ဒီအိပ္မက္ကလန္႔ႏိုးတိုင္းရင္မွာေၾကကြဲမိ
အိပ္မက္ထဲကရထားႀကီးေခၚသံ ငါၾကားမိ´
ဆိုေသာ သီခ်င္းစာသားမ်ားပါ၀င္သည့္ ထိုသီခ်င္းသည္ တမလြန္ခရီးကိုထြက္ခြာသြားၾကၿပီျဖစ္သည့္ အႏုပညာရွင္ႏွစ္ဦးအား လြမ္းဆြတ္ေၾကကြဲတမ္းတရေစဦးမည့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အျဖစ္ေစာင့္ေမွ်ာ္နားဆင္ရဦးမည္ျဖစ္ေတာ့သည္။
▪

ဆံုမွတ္(၂)။ ။ အႏုပညာလႈပ္ရွားမႈမ်ား ဆံုစည္းမႈ

အထက္တြင္ တင္ျပခဲ့သည့္ ဆံုစည္းမႈေတြက အယ္ျဖဴ ေရးဖြဲ႕ၿပီးထူးအိမ္သင္ သီဆိုခဲ့သည့္ သီခ်င္းမ်ားအေၾကာင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔၏ အျခားပံုသ႑ာန္ႏွင့္ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္သည့္ အႏုပညာဆံုစည္းမႈေတြလည္းရိွပါေသးသည္။ ၁၉၉၆ မွာ guitar-ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္၊ bass-အယ္ျဖဴ ႏွင့္ drum-ေအာင္ခန္႔တို႔သံုးေယာက္ဖြဲ႕စည္းထားေသာ The Ants band ေပၚထြက္လာၿပီး ပြဲဦးထြက္အေနႏွင့္ `ေရာင္စံုေခ်ာကလက္´albumကို ျဖန္႔ခ်ိခဲ့သည္။ ထို album တြင္ The Ants အမည္သာ ခံထားၿပီး ေနာက္ကြယ္မွ နာမည္ႀကီးအဆိုေတာ္မ်ားပါ၀င္အားျဖည့္သီဆိုခဲ့ၾကသည္။ ထူးအိမ္သင္၊ ဟယ္ရီလင္း၊ ေလးျဖဴ၊ အငဲ၊ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္၊ဘိုဘို၊ ညီပုေလး၊ အယ္ေနာင္း စသျဖင့္ ပါ၀င္သီဆိုခဲ့ၾကၿပီး ထူးအိမ္သင္က ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ေရးဖြဲ႕ေသာသီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ျဖစ္သည့္ `ငပ်င္း´ႏွင့္ `မိုးတိမ္အေၾကာင္း´(စာသား-ေကေအတီ) တို႔ကို သီဆိုခဲ့သည္။

၁၉၉၈ တြင္ ေဇာ္၀င္းထြဋ္၊ ထူးအိမ္သင္၊ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္၊ဘိုဘို၊ စည္သူလြင္ တို႔ပါ၀င္ေသာ BIG V အဖြဲ႕၏ `ခ်စ္ေသာကမၻာေျမ´album ကို ထိုင္းႏိုင္ငံမွာသြားေရာက္အသံသြင္းခဲ့ၾကသည္။ ထို album တြင္ အယ္ျဖဴလည္း သီခ်င္း(၄)ပုဒ္ ၀င္ေရာက္ေရးသားသည္။အယ္ျဖဴတစ္ဦးတည္းေရးေသာ သီခ်င္းမ်ားကို ထူးအိမ္သင္ မသီဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္၊အယ္ျဖဴ၊ ညီထြဋ္၊ ေရႊေဂ်ာ္ေဂ်ာ္တို႔ တြဲဖက္ေရးသားေသာ title song `ခ်စ္ေသာကမၻာေျမ´ ကိုေတာ့BIG V အဖြဲ႕၏ group song အျဖစ္ သီဆိုခဲ့ၾကသည္။ ကမၻာေျမၿငိမ္းခ်မ္းဖို႔ ဆႏၵျပဳထားသည့္သီခ်င္းျဖစ္ၿပီး
`အက်ည္းတန္တဲ့ရန္ပြဲေတြက ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာ ရပ္သြားမလဲ
အၿငိဳးေတြနဲ႔မာနေတြဖြဲ႕ အမုန္းသည္ မီးေတာက္မ်ားပါပဲ
အို…လဲက်တဲ့သူ ထူေဖးမလို႔ အားနည္းတဲ့သူ ကူရင္း
ဒဏ္ရာေတြအျပန္အလွန္မေပးၾကနဲ႔ ေလာကထဲ
တဒဂၤေလးဆံုလာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြပဲ…´
ဆိုသည့္ Verse(2) စာသားေတြက သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လံုး၏ အဓိပါယ္ကိုျခံဳငံုေဖာ္က်ဴးေနၾကပါသည္။

၂၀၀၄ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာ `Heart ဂီတည´ live show album မွာလည္းသူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ဆံုစည္းမႈကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ထို album မွာလည္း အယ္ျဖဴေရးတဲ့သီခ်င္းကိုထူးအိမ္သင္ မဆိုေသာ္လည္း The Ants အဖြဲ႕၏ တီးခတ္မႈႏွင့္အတူ percussion, harmonica စသည့္တူရိယာမ်ားကို ပံ့ပိုးတီးခတ္ေပးေနေသာ ထူးအိမ္သင္ကို လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ရပါသည္။

ဆံုမွတ္(၃)။ ။ အႏုပညာ၀ိညာဥ္ခ်င္း ဆံုစည္းမႈ

အထက္တြင္ တင္ျပခဲ့သည့္ ဆံုစည္းမႈေတြအကုန္လံုးသည္ ဂီတေလာကထဲတြင္သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ လူပုဂၢိဳလ္ခ်င္းဆံုစည္းမႈသက္သက္ပဲျဖစ္ပါသည္။ လူပုဂၢိဳလ္ခ်င္း မဆံုစည္းဘဲအႏုပညာ၀ိညာဥ္ခ်င္း ဆံုစည္းမႈေတြလည္း ရိွပါေသးသည္။ အႏုပညာ၀ိညာဥ္ခ်င္း ဆံုစည္းမႈဆိုသည္မွာသူတို႔ဖန္တီးလိုက္သည့္ အႏုပညာလက္ရာေတြေနာက္မွာ ကိန္း၀ပ္ေနေသာ စိတ္ခံစားခ်က္မ်ား တူညီေနျခင္းကိုဆိုလိုပါသည္။ အသစ္ကို တပ္မက္တာခ်င္း တူတာ၊ အေ၀းတစ္ေနရာက ဇာတိၿမိဳ႕ႏွင့္ အေမ့အိမ္ကိုလြမ္းေနတာခ်င္း တူတာ၊ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္သီခ်င္းေတြ တစိုက္မတ္မတ္ ေရးဖြဲ႕တာခ်င္း တူတာ၊စာေပ/ကဗ်ာေတြမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္တာခ်င္း တူတာ၊ အေတြးအေခၚ ဒႆနပါသည့္ သီခ်င္းေတြ ေရးဖြဲ႕တာခ်င္းတူတာ စသျဖင့္ အက်ံဳး၀င္ပါသည္။

အသစ္ကို တပ္မက္တာခ်င္း တူတာေတာ့ အေသအခ်ာပင္။ ႏွစ္ဦးစလံုးကမတူညီေသာေခတ္ကာလေတြမွာ လမ္းသစ္ေဖာက္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ ၁၉၈၆ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာ ထူးအိမ္သင္၏ ပထမဆံုး album`နာရီေပၚမွ မ်က္ရည္စက္မ်ား´သည္ အေနာက္တိုင္းဂီတစံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ားအတို္င္းအဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေရးဖြဲ႕ထားေသာ ပထမဆံုး ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ေတးစုအျဖစ္ ဂီတေလာကသားမ်ားကအသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဆံုး unplugged live show ကိုလည္း ၁၉၉၄ ၌ေအာင္ဆန္းကြင္း မိုးလံုေလလံုခန္းမမွာ ထူးအိမ္သင္၊ေလးျဖဴ ႏွင့္ ခ်စ္ေကာင္းတို႔ စတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး၁၉၉၆ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာ ထူးအိမ္သင္၏ unplugged live album ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဆံုး unplugged album ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

အယ္ျဖဴကလည္း သူ႔ေခတ္သူ႔အခါက လမ္းသစ္ေဖာက္ခဲ့သူဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။အယ္ျဖဴသည္ ၁၉၉၀ တြင္ ေဇာ္၀င္းထြဋ္၏ `ေနရာသစ္´album အတြက္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ rock သီခ်င္းမ်ားေရးဖြဲ႕ၿပီး ဂီတေလာကထဲ စတင္ေရာက္ရိွခဲ့သည္။ rock copy ေတးမ်ား ေခတ္စားေနခ်ိန္တြင္ အယ္ျဖဴသည္ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ rock သီခ်င္းမ်ား ေရးဖြဲ႕ကာ သူ႔လမ္းသူထြင္ၿပီး ေဖာက္ထြက္လာသူျဖစ္သည္။၁၉၉၆ တြင္လည္း အယ္ျဖဴသည္ The Ants အဖြဲ႕ႏွင့္အတူ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ alternative သီခ်င္းမ်ားကိုျမန္မာပရိသတ္ႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ျပန္သည္။ ၂၀၀၃ မွာေတာ့ ေလးျဖဴ၏ တတိယေျမာက္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္album `လိပ္ျပာ´အတြက္ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ modern rock/ metal သီခ်င္းမ်ားကို ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ႏွင့္အတူေရးဖြဲ႕ၿပီး ပရိသတ္အတြက္ ခံစားမႈအသစ္မ်ား ေပးစြမ္းခဲ့ေလသည္။ အယ္ျဖဴသည္ သူျဖတ္သန္းသည့္ေခတ္တြင္copy ေတး၊ ျပန္ဆိုေတး၊ hip hop၊ R&B ႏွင့္ dance ဂီတအမ်ိဳးအစားမ်ားစြာ စီးဆင္းေနသည့္ၾကားမွသူယံုၾကည္ရာ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ rock, alternative ႏွင့္ modern rock လမ္းေၾကာင္းေပၚ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ႏိုင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦး၏ အသစ္ကို တပ္မက္မႈအေပၚ သူတို႔ေရးဖြဲ႕ေသာသီခ်င္းမ်ားကလည္း သက္ေသခံေနပါသည္။ ၂၀၀၆/၂၀၀၇ ၀န္းက်င္က ထြက္ရိွခဲ့သည့္ Iron CrossAcoustic album တြင္ ထူးအိမ္သင္ ေရးဖြဲ႕သည့္ `အသစ္ကမၻာသို႔´သီခ်င္းက copy ျဖစ္ေသာ္လည္းစာသားေတြက သူ၏ အသစ္ကို တပ္မက္မႈအား ေဖာ္ျပေနၾကပါသည္။
`ဥာဏ္ပညာနဲ႔ခ်စ္ျခင္းတရား... ရင္ထဲ လွပတဲ့ ေန႔ရက္ေတြ ရိွဦးမလား
ဥာဏ္ပညာနဲ႔ခ်စ္ျခင္းတရား... ဘ၀မွာ ဆိုးလြန္းတဲ့ အဓမၼကို ႏိုင္ဦးမလား
ယံုၾကည္တမ္းတတဲ့ႏွလံုးသားမ်ား အားလံုးရဲ႕ကမၻာသစ္ရယ္…´
ထူးအိမ္သင္သည္ သူျဖတ္သန္းသည့္ ေခတ္ဆိုးစနစ္ဆိုးႀကီးကိုလြန္ေျမာက္ခ်င္ၿပီး တရားမွ်တမႈကို လိုလားေၾကာင္း
ထိုသီခ်င္းက ေဖာ္ျပေနေလသည္။

`လိပ္ျပာ´ album တြင္ အယ္ျဖဴေရးဖြဲ႕သည့္ `အသစ္´သီခ်င္းကလည္းအႏုပညာဖန္တီးမႈအသစ္ေတြကို ဆာေလာင္ငတ္မြတ္ေနသည္မွာ ထင္ရွားလွပါသည္။
`သီခ်င္းသစ္ေတြေရးပါ ၾကာလာရင္ ရူးသြားလိမ့္မယ္
အေဟာင္းခ်ည္းေတာ့မလုပ္နဲ႔ အားလံုးက ပ်င္းတယ္
လိုခ်င္တာအသစ္ ေလာေလာဆယ္ေပးပါ
လိုခ်င္တာအသစ္ တစ္ခုခုေတာ့ေပးပါ´
အယ္ျဖဴသည္ သူျဖတ္သန္းေနေသာ ေခတ္ႀကီးထဲမွ ဖန္တစ္ရာထပ္ေနေသာျပန္ဆိုေတးမ်ား၊ ငယ္ဘ၀က ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ သီခ်င္းမ်ားကို မၾကာခဏ ျပန္ေဖာ္ထုတ္ၾကသည့္စုေပါင္းစပ္ေပါင္း live show မ်ားႏွင့္ ေန႔ျမင္ညေပ်ာက္ ဆိုလြယ္ေတးမ်ားအေပၚ စိတ္ကုန္ၿငီးေငြ႕ေနေၾကာင္းထိုသီခ်င္းျဖင့္ ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ထိုေနရာတြင္ ထူးအိမ္သင္၏ စိတ္ေနသေဘာထားႏွင့္လည္းတိုက္ဆိုင္ေနျပန္သည္။ ထူးအိမ္သင္က နာမည္ေက်ာ္အဆိုေတာ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ပိုက္ဆံရလြယ္ေသာဆူလြယ္နပ္လြယ္ live show မ်ားကို ေရွာင္ရွားေလ့ရိွသူျဖစ္သည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦးသည္ ကမၻာတစ္၀ွမ္းတြင္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ျဖစ္ပြားေနေသာ စစ္ပြဲေတြကို ရပ္တန္႔ေစလိုၿပီး တစ္ကမၻာလံုးၿငိမ္းခ်မ္းႏွင့္ဆိုင္ေသာသီခ်င္းမ်ားကို ေရးဖြဲ႕လိုသူမ်ားလည္း ျဖစ္ပံုရေလသည္။ BIG V အဖြဲ႕၏ `ခ်စ္ေသာကမၻာေျမ´albumတြင္ သူတို႔ႏွစ္ဦး group song အေနျဖင့္ ဆံုစည္းခဲ့ၾကေသာ `ခ်စ္ေသာကမၻာေျမ´သီခ်င္းကိုအယ္ျဖဴ ပါ၀င္ေရးဖြဲ႕ခဲ့သလို ထူးအိမ္သင္ကလည္း ၁၉၈၉ တြင္ ထြက္ရိွေသာ သူ၏တတိယ album `သက္ၿငိမ္´တြင္`ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ´သီခ်င္းကို ကိုယ္တိုင္ေရးဖြဲ႕သီဆိုခဲ့ေလသည္။
`ကမၻာေျမၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ… ပန္းပြင့္ေတြ ဆုေတာင္းေန
ကမၻာေျမၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ… ေက်းငွက္တို႔ ေတးဆိုေန´

ထူးအိမ္သင္ႏွင့္ အယ္ျဖဴတို႔ႏွစ္ဦးသည္ ရန္ကုန္သားမ်ား မဟုတ္ၾကဘဲ၀ါသနာပါရာ ဂီတအိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ရန္ကုန္သို႔ လာေရာက္ေျခခ်ရျခင္းျဖစ္ရာအေ၀းတစ္ေနရာက ဇာတိၿမိဳ႕ႏွင့္ အေမ့အိမ္ကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတေနၾကေသာ အလြမ္းဓာတ္ခံရိွသူမ်ားျဖစ္ေလသည္။ပုသိမ္ဇာတိျဖစ္ေသာ ထူးအိမ္သင္က သူ၏ ဒုတိယ album `ေမွာ္ဆရာအိပ္မက္´(၁၉၈၈) မွာ `အေမ့အိမ္´သီခ်င္းကိုေရးသားသီဆိုေအာင္ျမင္ခဲ့သလို သူ၏ စတုတၳ album `အတၱပံုေဆာင္ခဲမ်ား´(၁၉၉၁) မွာလည္း `အေမ့ရဲ႕ဒုကၡအိုးေလး´သီခ်င္းကို ထပ္မံဖန္တီးတင္ဆက္ခဲ့ျပန္သည္။
`အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္…ဟူး… အၿငိမ္းခ်မ္းဆံုး အေမ့အိမ္
အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္…ဟူး… အေႏြးေထြးဆံုး အေမ့အိမ္
အိပ္မရတဲ့ညမ်ားစြာထဲရထားဥၾသသံေလးမ်ားၾကားရင္
အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ကေလးတားမရဘူး´
ဆုိေသာ သီခ်င္းစာသားက တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ားမွာစြဲလန္းခဲ့သလို
`အေမ…ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္မပ်က္ဘူးလား
အေမယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ထားသမွ် ဘာတစ္ခုမွ ျဖစ္မလာ´
ဆိုေသာ blues ေတးသြားကလည္း ဂီတပညာရွင္ေတြအတြက္ ေမ့ထားလို႔မရေသာဂႏၳ၀င္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနတုန္းပင္။ ထို႔အျပင္ ၁၉၉၇ မွာလည္း သူႏွစ္သက္ရာ မိခင္ေမတၱာဘြဲ႕သီခ်င္းေတြကိုစုစည္းသီဆိုထားသည့္ `အၾကြင္းမဲ့ေမတၱာေတာ္သီခ်င္း(သို႔မဟုတ္)အေမ´ album ထြက္ရိွခဲ့ေလသည္။

အယ္ျဖဴကလည္း ေတာင္ေပၚသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တာႏွင့္အညီ ေတာင္ေပၚ႐ႈခင္းေတြ၊အိမ္ေခါင္မိုးနီနီေတြ၊ အညိဳေရာင္ေတာင္ကုန္းႏွင့္ ျမက္ခင္းစိမ္းေတြ၊ ခ်ယ္ရီႏွင့္ ထင္း႐ွဴးပင္ေတာတန္းေတြအေၾကာင္းကိုသူ႔သီခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ထည့္သြင္းေရးဖြဲ႕ေလ့ရိွသည္။ အိမ္ကို လြမ္းဆြတ္သည့္အေၾကာင္းကိုလည္း၁၉၉၈ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာ `ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၏ မွန္ကူကြက္မ်ား´album တြင္ ဟန္ထြန္း သီဆိုခဲ့သည့္`အိပ္မက္ခရီးသည္´သီခ်င္းတြင္ ေတြ႕ႏိုင္ပါသည္။
`အိမ္ကိုျပန္ခ်င္တယ္ေနာက္ဆံုးစြန္႔လႊတ္ၿပီးကြယ္ အရာရာကို အားလံုးစြန္႔ထြက္ၿပီး
ခိုလံႈႏိုင္စရာအရိပ္ေလးတစ္ခုကိုကြယ္ အ႐ူးအမူးစိတ္မွာရွာဆဲပဲ…´
ဆိုေသာဆိုေသာ သီခ်င္းကို ေနာက္ပိုင္းတြင္ အယ္ေနာင္းလည္းျပန္ဆိုခဲ့ဖူးပါသည္။

ေခ်ာစုခင္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ album `ျမက္ခင္းေပၚက အိပ္မက္မ်ား´(၂၀၀၃)တြင္ ပါ၀င္ေသာ အယ္ျဖဴေရးသားသည့္ `အိမ္အလြမ္း´သီခ်င္းသည္လည္း အိမ္ျပန္ခ်င္လ်က္ အိမ္ျပန္မေရာက္ႏိုင္သည့္ ခံစားခ်က္ကို သရုပ္ေဖာ္ေရးဖြဲ႕ထားျခင္းျဖစ္ေလသည္။
`ဒီအခ်ိန္ဆို အိမ္မွာ လူေတြစံုေနမွာ မွန္အိမ္ငယ္အလင္းေလးရဲ႕ေအာက္က
ေန၀င္ခ်ိန္ေတြဆို ေမွ်ာ္ေနရွာမွာပါ အေဖအေမေမာင္ႏွမနဲ႔ အေပါင္းအသင္းမ်ား
ေလထန္ေနစဥ္မွာ ကာရန္ေတြ မညီညာ ေနပူရင္ အမိုးလည္းမလံုဘူးကြာ
ငိုယိုကာေနတာ လူေတြမျမင္ႏိုင္ပါ ကိုယ္အိမ္နဲ႔ေ၀း...
ျပန္လာမယ္ စိတ္ထဲရိွေပမယ့္လည္းပဲ ဘာတစ္ခုမွ အဆင္မသင့္ခဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရိွတုန္းပဲ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္...´

ေလးျဖဴ၏`လိပ္ျပာ´album ထဲက အယ္ျဖဴေရးသားသည့္ title song `လိပ္ျပာ´သီခ်င္းကလည္းငယ္ဘ၀ကို လြမ္းဆြတ္မႈႏွင့္ လက္ရိွဘ၀တြင္ လမ္းေပ်ာက္ေနေသာ ခံစားခ်က္ကို ေရးဖြဲ႕ထားတာျဖစ္သည္။
`လြင္ျပင္က်ယ္ဟိုတစ္ဘက္စြန္းက ဒ႑ာရီပံုျပင္ထဲက
စံေပ်ာ္ရာဘံုေဆာင္နန္းမ်ား ယံုၾကည္စြာ ရွာေဖြဆဲပါ
အခ်ိန္ေတြၾကာေျခကုန္လက္ပန္းက် အိမ္ကိုျပန္မယ္ ငါစိတ္ကူးမွ
အေမွာင္၀င္ေနၿပီငါတစ္ေယာက္တည္း အေ၀းဆံုးမွာ လမ္းေပ်ာက္ေနၿပီ…´

သူတို႔ႏွစ္ဦးသည္ ေမြးခ်င္းညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားရိွေသာမိသားစုမ်ားမွ ဆင္းသက္လာသူမ်ားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ညီငယ္၊ ညီမငယ္မ်ားကို လမ္းညႊန္ထိန္းေက်ာင္းရာေရာက္သည့္ဒႆနအေတြးအေခၚမ်ားပါ၀င္ေသာ သီခ်င္းမ်ားကိုလည္း ေရးဖြဲ႕ခဲ့ၾကသည္။ ထူးအိမ္သင္သည္ ေမြးခ်င္းေျခာက္ေယာက္အနက္အႀကီးဆံုးသားမို႔လားမသိ။ သူ႔မသိစိတ္ထဲတြင္ ကိန္းေအာင္းေနေသာ စကားလံုးမ်ားကို `ညီေလးေရ´ဟူေသာသီခ်င္းမ်ားအျဖစ္ သီကံုးေရးဖြဲ႕ခဲ့သည္။
`ညီေလးေရ…လမ္းမမွားေအာင္ေရြးပါ
အခ်ိန္မ်ားဟာနည္းလြန္းတယ္ ဘ၀မွာ
ညီေလးေရ…ျမစ္တစ္ခုမွာ ေရႏွစ္ခါခ်ိဳးလို႔မရႏိုင္တာ မင္းနားလည္ပါ…´
အစ္ကိုလိုခင္မင္ရေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ထံမွ ေပးစာမ်ားကိုအေျခခံ၍ ေရးဖြဲ႕ထားေသာသီခ်င္းမ်ားျဖစ္သည္ဟု သူေျပာဖူးေသာ္လည္း သူ႕မွာ မိသားစုႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ခံစားခ်က္ဓာတ္ခံမရိွလွ်င္ဖန္တီးႏိုင္မွာ မဟုတ္ေသာ သီခ်င္းမ်ားျဖစ္သည္။ `ညီေလးေရ(၁)´ ကို `နာရီေပၚမွ မ်က္ရည္စက္မ်ား´album ႏွင့္ `ညီေလးေရ(၂)´ ကို `ေမွာ္ဆရာအိပ္မက္´ album တို႔တြင္ ထည့္သြင္းသီဆိုခဲ့သည္။
`ညီေလးေရ…ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ျခင္းက အေကာင္းဆံုးပါ
ကမၻာေျမႀကီးအားမင္းတစ္ေယာက္အတြက္ သက္သက္၀န္ပိုမေလးဖို႔ရာ
ေသခ်ာစဥ္းစားလူေတြေကာင္းဖို႔ရည္ရြယ္ႀကိဳးစားၾကတဲ့အခါ
မင္းအတၱစိတ္ကိုမီးပံု႐ိႈ႕ႏိုင္မွ… ´
`ညီေလးေရ´သီခ်င္းေတြသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားအတြက္စိတ္ဓာတ္ခြန္အားကို ျမွင့္တင္ေပးေသာ အားေပးစကားမ်ား ျဖစ္လို႔ေနသည္။

အယ္ျဖဴကလည္း ေမြးခ်င္းမ်ားထဲတြင္ သူ႔ေအာက္အငယ္မ်ား ရိွသူျဖစ္ၿပီး`ညီေလးေရ´ကဲ့သို႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ေရးဖြဲ႕ဖန္တီးခဲ့ဖူးသည္။ ထိုသီခ်င္းမွာ ၂၀၀၂ တြင္ထြက္ရိွခဲ့ေသာ The Ants အဖြဲ႕၏ ဒုတိယ album `ႏွံေကာင္ေလးရဲ႕ေႏြဦးပံုျပင္´တြင္ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ`ႏွံေကာင္ေလးအတြက္´သီခ်င္းျဖစ္ၿပီး အယ္ျဖဴကိုယ္တိုင္ ေရးသားသီဆိုခဲ့ေလသည္။
`ပံုျပင္ေဟာင္းေလးျပန္သတိရပါ ဟိုအရင္ ငါတို႔ကေလးဘ၀က
အေမအျမဲေျပာတတ္တာအပ်င္းႀကီးလြန္းတဲ့ ဇာတ္သိမ္းမလွတဲ့ ႏွံေကာင္မွာ
ဒီလိုမင္းမျဖစ္ခ်င္စမ္းနဲ႔ကြာရည္ရြယ္ခ်က္ေလးထားစမ္းပါ
ဒီဦးေႏွာက္ႀကီးခမ်ာ၀ိုးဟိုးဟိုး မိႈတက္ၿပီးေတာ့ ေနေနရွာ…´
ပုရြက္ဆိတ္ႏွင့္ႏွံေကာင္ပံုျပင္ကို ဥပမာေပးၿပီး ညီျဖစ္သူကိုဆံုးမလမ္းညႊန္ထားသည့္ စာသားမ်ားျဖစ္ရာ The Ants ဟူေသာအမည္ႏွင့္ အလြန္လိုက္ဖက္သည့္ စာသားမ်ားလည္းျဖစ္ေနေလသည္။

သူတို႔ႏွစ္ဦးစလံုး၏ တူညီေသာေနာက္တစ္ခ်က္မွာ စာေပေလ့လာလိုက္စားသူမ်ားျဖစ္ၿပီးကဗ်ာေရးဖြဲ႕ျခင္းကိုလည္း ၀ါသနာထံုၾကေလသည္။ သူတို႔ေရးဖြဲ႕ေသာ ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ကိုလည္း ဖတ္႐ႈခံစားၾကေစလို၍လက္လွမ္းမီသေလာက္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

`သက္တံျမစ္´

ညေနခင္းတစ္ခု
မိုးစဲလင္းပြင့္ေကာင္းကင္မွာ

ဟာ…
လွလိုက္တဲ့
သက္တံႀကီးတစ္စင္း
စီးဆင္းေနတာ ေတြ႔တယ္။

႐ုတ္တရက္ပဲ
ငါေၾကကြဲခဲ့ရေပါ့။

ဘ၀ဆိုတာ
သက္တံလိုပါလား…
ရိွေတာ့ရိွရဲ႕
ဒါေပမယ့္
အရိွမဲ့။
(ထူးအိမ္သင္)

`မွန္အိမ္ေလး´

တကယ္ အဓိက လိုအပ္တဲ့

အရာေတြဟာ

ဘာလဲလို႔

ပိုၿပီး သိလာၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ

ဒါေတြ ဒီအခ်က္ေတြ

သူ႔ဆီမွာ ကိုယ့္ဆီမွာ

ရွိရဲ႕လားလို႔

အေသအခ်ာႀကီး မဟုတ္ေတာင္

မေတာ္တဆေတာ့ ၾကည္႕မိၾကမွာေပါ့။

ဒါဟာ

တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္

ထိပါးစရာ ျဖစ္ေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့

ယထာဘူတေတာ့ က်တာပဲ ။

မင္းဆီမွာေရာ

ငါ့ဆီမွာေရာ

အင္မတန္ပါးလႊာၿပီး

ေၾကမြလြယ္တဲ့

မွန္အိမ္ေလးေတြရွိတယ္ ။

အဲဒီအထဲမွာ

ငါ့ကို မင္းထည့္ထားတယ္

မင္းကိုငါ ထည့္သိမ္းထားတယ္ ။
(အယ္ျဖဴ)

ထူးအိမ္သင္ႏွင့္ အယ္ျဖဴတို႔၏ တိုက္ဆိုင္မႈမ်ားထဲမွ ေနာက္ဆံုးေဖာ္ျပလိုသည္မွာသူတို႔ႏွစ္ဦး ကြယ္လြန္ကာနီး ကာလမ်ားတြင္ ေသျခင္းတရားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ နိမိတ္ျပသီခ်င္းမ်ားခ်န္ထားခဲ့ၾကျခင္းပင္။ ၂၀၁၁ မွာ ထြက္ရိွခဲ့ေသာ ထူးအိမ္သင္၏ `အစိမ္းေရာင္ရက္စြဲမ်ား´album မွ သူကိုယ္တိုင္ ေရးသားသီဆိုေသာ `ျပန္မလာေတာ့ဘူးကြယ္´သီခ်င္းသည္ သူကြယ္လြန္စဥ္ကလြမ္းဆြတ္ဖြယ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
`ျပန္မလာေတာ့ဘူးကြယ္ကိုယ္ထြက္သြားေတာ့မယ္
ၾကင္နာသူနဲ႔ေ၀းရာ အေ၀း အေ၀း အေ၀း…
ႏွလံုးသားကနာက်င္စြာနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တယ္…´
ဆိုသည့္ စာသားေတြက အၿပီးအပိုင္ႏႈတ္ဆက္ေတာ့မည့္ အရိပ္အေယာင္လကၡဏာေတြ ျဖစ္လို႔ေနသည္။ ထို႔ျပင္ သူကြယ္လြန္ၿပီးမွ ထြက္ရိွလာေသာ `ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္´(၂၀၀၅)album ထဲမွာလည္း ႏႈတ္ဆက္ေတာ့မည့္ အရိပ္အေယာင္ေတြ ပါ၀င္သည့္ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ ထပ္မံပါ၀င္လာျပန္သည္။သို႔ေသာ္ သူကိုယ္တိုင္ေရးဖြဲ႕ထားျခင္းေတာ့ မဟုတ္။ ပထမတစ္ပုဒ္က ေတးျပဳစာဆို ေဒါက္တာစိုင္းခမ္းလိတ္ေရးဖြဲ႕ေသာ `ေနာက္ဆံုးသီခ်င္း´။ ထိုသီခ်င္းသည္ စိုင္းထီးဆိုင္ သီဆိုေအာင္ျမင္ခဲ့ဖူးေသာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္လည္း ျဖစ္သည္။ ထူးအိမ္သင္က ထိုသီခ်င္းကို modern rock ဟန္ တီးခတ္မႈမ်ားျဖင့္ျပန္လည္ဆန္းသစ္သီဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
`၀ါသနာထက္၀မ္းေရးခက္ေတာ့
ဒီသီခ်င္းဟာငါ့ရဲ႕ေနာက္ဆံုးသီခ်င္းျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္ မေျပာတတ္ဘူး…´
ထိုသီခ်င္းသည္ နိမိတ္မေကာင္းေသာ သီခ်င္းျဖစ္၍ သူ႔ဇနီးႏွင့္အဆိုေတာ္စိုင္းထီးဆိုင္တို႔က မဆိုေစခ်င္။ စိုင္းထီးဆိုင္ကိုယ္တိုင္ ထိုသီခ်င္းဆိုၿပီးကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ခဲ့ဖူးေသာေၾကာင့္။ သို႔ေသာ္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီျဖစ္၍ သူ မျဖစ္မေန သီဆိုသြားခဲ့သည္ဟုဆရာႏိုင္ေဇာ္ ေရးသားေသာ `အဆံုးမစမဲ့မိုးသားထဲ သြားရဦးမယ္´(ထူးအိမ္သင္ ပံုတူေကာက္ေၾကာင္း)စာအုပ္ထဲတြင္ မွတ္သားဖူးပါသည္။

ဒုတိယတစ္ပုဒ္ကေတာ့ ျမင့္မိုးေအာင္ ေရးသားသည့္ `ႏႈတ္ဆက္ေတး´။
`ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္အလင္းေရာင္အခန္းေလးေရ
အေမွာင္လမ္းမေတြထဲကိုငါသြားေတာ့မယ္
အတိတ္ရဲ႕ေန႔ေတြကိုမီးပံု႐ိႈ႕ၿပီး ငါျပန္မလာေတာ့ဘူး… အခန္းေလးေရ…´
ဆိုသည့္ သီခ်င္းက album ၏ ေနာက္ဆံုးပိတ္သီခ်င္းအျဖစ္ ႏႈတ္ဆက္စကားေတြဆိုေနသေယာင္…။

အယ္ျဖဴကြယ္လြန္ၿပီး ၂၀၀၅ မွ ထြက္ရိွလာေသာ The Ants ၏ တတိယalbum `ပထမ ဒုတိယ တတိယ´ထဲတြင္ `သတိ´ဆိုသည့္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါလာခဲ့သည္။ ၂၀၀၄ ႏွစ္ဦးပိုင္းမွာေၾကြလြင့္သြားသည့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ဒိုးလံုးကို ရည္ညႊန္းေရးသားထားသည့္သီခ်င္းဟု ဂီတအသိုင္းအ၀ိုင္းကယူဆၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသီခ်င္းက သူ႔ကိုယ္သူအတြက္ ေရးထားသလိုမ်ား ျဖစ္သြားခဲ့သလား။
`မနက္ျဖန္ေတြ႕ဖို႔ေရာက္ေအာင္လာပါ မင္းမေမ့နဲ႔ဦး
ငါ့ကိုခ်ိန္းၿပီး အဲဒီေန႔ကတည္းက ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ေတာ့မွ
ျပန္မေတြ႕ရေတာ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္
လက္ျပၿပီးေတာ့ကားေပၚတက္သြား ေဆးလိပ္ျဖတ္ဦးတဲ့
က်န္းမာေရးကသိပ္ခ်ဴခ်ာတာ ငါ့ကို သတိေပးသြား
ေနာက္ဆံုးေတြ႕လိုက္တဲ့ေန႔တုန္းက…´
ထို album ထြက္ရိွလာေတာ့ The Ants အဖြဲ႕၏ bass player ကအယ္ျဖဴ မဟုတ္ေတာ့။ Metal Zone တီး၀ိုင္းမွ ဖိုးေဇာ္က ၀င္ေရာက္ကူညီတီးခတ္ေပးထားခဲ့သည္။ဖိုးေဇာ္သည္ `ၿမိဳ႕ျပလေရာင္တမ္းခ်င္း´ ႏွင့္ `အစိမ္းေရာင္ရက္စြဲမ်ား´ album မ်ားတြင္အယ္ျဖဴႏွင့္အတူ ထူးအိမ္သင္အတြက္ သီခ်င္းမ်ား ပါ၀င္ေရးစပ္ခဲ့ဖူးသူလည္းျဖစ္သည္။ `ပထမဒုတိယ တတိယ´album cover တြင္ This album is dedicated to El Phyu (1972-2004) ဟု ေရးထိုးမွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့သည္။`ပထမ ဒုတိယ တတိယ´album ႏွင့္ပတ္သက္၍ MRTV-4 အင္တာဗ်ဴးပ႐ိုဂရမ္တစ္ခုတြင္ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ေျပာျပခဲ့ေသာ စကားသံတခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပလိုပါသညိ။
``ဒီသီခ်င္း(သတိ)ကို အယ္ျဖဴ ဆိုသြားပါေသးတယ္… ဒါေပမယ့္အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ ေတာ္ေတာ္ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနၿပီ… chorus ေတြ သူ မေအာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး… ဒါေၾကာင့္သူဆံုးသြားေတာ့ chorus ေတြကို ကိုေလးျဖဴ ၀င္ဆိုေပးခဲ့ရတယ္… verse ကေတာ့ အယ္ျဖဴဆိုတာကိုပဲယူထားလိုက္တယ္…´´
ဟု အယ္ျဖဴ၏ အရင္းႏီွးဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးျဖစ္သူ ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္ကေျပာျပခဲ့ေလသည္။

လူေဇာ္ဟန္

(ဤေဆာင္းပါးသည္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က ဂီတဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရေသာေဆာင္းပါးကို အနည္းငယ္ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

This article is dedicated to Htoo Ein Thin(1963-2004) and El Phyu (1972-2004), the great Myanmar musicians.

ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ေလးကိဳကုန္စိမ္းျမို႔ေတာ္လို႔တင္စားလ်င္လည္းျဖစ္ႏိုင္ေပစြ။ေတာင္သူမ်ားမွလာေရာက္ေရာင္းခ်ေသာသီးႏိုင္ကုန္မ်ားကိုေကာက္ယူေသာကုန္သည္အမ်ားစုသည္အျပစ္႐ွာေစ်းႏွိမ္မူ႔ေၾကာင့္ေတာင္သူတို႔ကလည္းဥဏ္ကစားကာအႀကီးထဲအေသးလ်ိႈမသိမသာအည့ံေရာထည့္ျပဳၾကသည္။ကုန္သည္မ်ားကစစ္ေဆးအျပစ္တင္ေျပာဆိုရာေတာင္သူမ်ားကလည္းမေခ။လက္ငါးေခ်ာင္းျဖင့္ဥပမာေပးေလေသာ္ၾကားျမင္ေနရေသာကြၽန္မ၊ေတာင္သူမ်ားကားတတ္ေပစြဟုအထင္ႀကီးမိသည္။ေတာင္သူမ်ားကားအတန္းပညာေကာင္းစြာမတတ္၊ကုန္သည္မ်ားလည္းထို႔နည္းအတူမတတ္သူခ်င္းဥဏ္ယွဥ္ကာေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားၾကရာရန္ပြဲမ်ားဖန္ေတထၾကားရမသက္သာ။ရန္ကုန္သို႔မနက္၄နာရီပါဆယ္ရထားျဖင့္တင္ပို႔ကုန္သြယ္ရာမွပြဲစားလူတန္းစားတစ္ရပ္ေပၚေပါက္လာေသာအခါကုန္သည္မ်ားရန္ကုန္သို႔သြားရန္မလို၊ထုပ္ပိုး၍ကား(သို႔)ရထားျဖင့္တင္ပို႔ေပးလိုက္ရံုသာ။မာကာပန္းစာမ်ားျဖင့္ေငြသယ္ယူပို႔ေပးျပန္ေပးကိုယ္စားလွယ္ကိုအဖိုးအခေပးလ်င္ရၿပီ။
ထိုပြဲစားတို႔ကေရာင္းရေငြအျမတ္ခ်န္၍ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္ထံျပန္ပို႔ရန္ပ်က္ကြက္ေလေသာ္ ၿမိဳ႕ေလးမွကုန္သည္ကလည္းေတာင္သူအားသီးႏွံကုန္ေရာင္းခ်ေငြအေႂကြးထားေလသည္။"ညေနမွလာယူ"ညေနလာေသာအခါ"မနက္မွယူ"ျဖစ္သြားျပန္သည္။ထို႔သို႔ေ႐ွြ႔ရင္းအဂင္းျပဳတ္ေသာ္ကုန္သည္ေျပးေလသည္။မေျပးေသာ္လည္းေပးစရာမ႐ွိ၍လူသာသတ္သြားဟုလက္လြတ္စပါယ္ေျပာေလရာ၊ရံုးတိုင္ဂါတ္တိုင္တိုင္ၾကေသာ္လည္းမရသည္ကမ်ားရာေတာင္သူပင္နစ္နာဆံုးရံူးေလသည္။ထိုအက်ိဳးေပးေၾကာင့္ထင္မိပါသည္ကုန္သည္မ်ားကားသီးႏွံကုန္လိႈင္လိႈင္ေပၚခ်ိန္၌ဝင္းဝါစိုေျပအဆင္ေျပၾကၿပီးသီးႏွံကုန္႐ွားပါး၍ေျခာက္ေသြ႔ရာသီေရာက္ပါလ်င္ပိန္လွီေဖ်ာ့ေတာ့အဆင္မေျပၾကေတာ့ပါ။ကုန္သည္အမ်ားစု၏စိတ္ကိုသာတင္ျပျခင္းျဖစ္သျဖင့္ကတိတည္မွန္ကန္ေသာသမာသမတ္က်ေသာကုန္သည္မ်ားအားမဆိုလိုပါ။

စိတ္ေတေလႏွင့္အင္းဝိဇၨာ(7)
==================
အေမအင္းဝိဇၨာသည္အသက္အရြယ္ကား႐ွစ္ဆယ္ဝန္းက်င္ခန္႔႐ွိၿပီထင္ပါသည္။က်မ၏ေ႐ွ႕တြင္စစ္ဗိုလ္လင္မယား႐ွိ
ေနေလရာ ၎တို႔သည္အသက္အရြယ္၂၇ခန္႔သာ႐ွိၾကေပလိမ့္ရာ
အေမအင္းဝိဇၨာ၏အေပၚတြင္အလြန္အမင္းယံုၾကည္ကိုးစားဟန္႐ွိေလသည္။ က်မကေတာ့ ေလ့လာမွဳသက္သက္သာျဖစ္၍နားလည္ႏိုင္ေအာင္က်ိဳးပမ္းေနဆဲအဆင့္သာျဖစ္ပါသည္။က်မသည္မည္သည့္အရာတြင္မဆိုေ႐ွ႕ေနာက္ေၾကာင္း
က်ိဳးစပ္ဆက္၍ စဥ္းစားသည္ကမ်ားေလရာ အမွားၾကံဳ
၍သင္ခန္းစာရခဲ့သည္လည္း႐ွိဖူးပါသည္။
ကိုးကြယ္မွား၍ဖြတ္ထြက္မွေတာင္ပို႔မွန္းသိခဲ့ရသည္လည္း႐ွိပါသည္။ စစ္ဗိုလ္ လင္မယားတို႔ျပန္ခါ နီးအခ်ိန္ အေမ့အား႐ွိခိုးကန္ေတာ့ၾကေလသည္။
ထိုသို႔႐ွိခိုးကန္ေတာ့ရာ ဗိုလ္ ကေတာ္ေလးသည္ အေမ့၏
ေျခအစံုကိုဆုပ္ကိုင္၍ဦးတိုက္ေလသည္။
ထိုအခါ အေမသည္အ့ံျသ၍ ”ဟယ္…ၾကည့္ၾကစမ္းပါ
ကြယ္႐ို႔ ဒီကေလးမေလးက ငါ့ကို ေျခကိုထိၿပီး႐ွိခိုးတယ္
ဒါဟာ သားတပည့္ေတြလုပ္ၾကရတဲ့ထံုးတမ္းအစဥ္အလာျဖစ္
တယ္ကြယ္”
”ဒီေတာ့…သူဟာငါ့တပည့္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ…ဒီေတာ့ငါကဂါထာစုပ္
ရေပလိမ့္မည္။ဒီဂါထာက…အရမ္းအစြမ္းႀကီးတယ္ကြယ္
ရြတ္ရတဲ့အတူတူ…ငါဟာမင္းတို႔ကိုပါရြတ္ဖတ္စုပ္ခ်ေပးမယ္…ကဲ…အားလံုးငါ့ေ႐ွ႕လာၾကကြာ”
ဟုေျပာဆိုၿပီးအေမသည္ဂါထာစုပ္ေလသည္။အေမစုပ္ေသာဂါထာသည္အခ်ိန္ဆယ့္ငါးမိနစ္ခန္႔ၾကာရာ
ေအာင္ျခင္း႐ွစ္ပါးဂါထာကိုအက်ယ္ဖြဲ႔သီထားျခင္းျဖစ္ေပသည္။အေမ့တြင္႐ွိေသာအျခားအစြမ္းထက္ျမက္မႈမ်ားမွာ
သားခ်ည္းေမြးေနတာေျခာက္ေယာက္ျဖစ္၍သမီးရတနာလိုခ်င္သူကိုရေအာင္လုပ္ေပးျခင္း၊ေလမုန္တိုင္းကိုရေအာင္တားဆီးႏိုင္ျခင္း(ထိုအေၾကာင္းအရာကိုvideoျဖင့္မွတ္တမ္းတင္)ထားသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။
ေငြေရးေၾကးေရးအခက္ခဲဖစ္ေနသူကိုေျပလည္ေအာင္
စာေမးပြဲေျဖသူကိုေအာင္ ေအာင္ ျပန္မရေသာေႂကြးေျမမ်ားျပန္ရေအာင္၊ရာထူးတက္ေအာင္
အလုပ္အကိုင္အဆင္ေျပေအာင္၊ပညာျဖင့္ျပဳစားထားသည္ကိုေျဖေအာင္စသည္စသည္ျဖင့္
စံုလြန္းေသာလူ႔ေလာကဓံမ်ားကိုသဘာဝကိုေက်ာ္၍အင္းအိုင္လက္ဘြဲ႔ခလွဲ႔တို႔ျဖင့္ေစစားကာကြၽမ္းဝင္ထက္ျမက္မွဳမ်ားဟုကြၽန္မေကာက္ခ်က္ခ်မိပါသည္။
အေမကိုယ္တိုင္က သူသည္အင္းေပါင္းေျခာက္ရာေက်ာ္ကို
ထံုကူးကာကစားႏိုင္သည္ဟုေျပာပါသည္။
ေနာက္ထပ္မည္သည့္အရပ္မွာေနသည္မသိရေသာမိန္းမ
တစ္ဦး သူ႔ေယာက်ားက မယားအငယ္ထံမွျပန္မလာ၍
လာေအာင္လုပ္ေပးရန္ ေစစားေနသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္က စီးပြားေငြမစုမိ၍စုမိေအာင္ဟုေစလာပါသည္။
ထိုတြင္အေမေျပာေသာစကားမ်ားကိုက်မႏွစ္သက္မိပါသည္”မင္းတို႔ကိုငါေျပာမယ္…ငဒို႔ရဲ႕အိမ္နီးနားခ်င္းႏိုင္ငံေတြဟာငဒို႔ႏိုင္ငံကေရႊေငြေက်ာက္သံပတၱျမားေတြကိုလိုခ်င္ၾကတယ္…သူတို႔ဟာငဒို႔ႏိုင္ငံ
သားေတြရဲ႕မသိမွဳကိုအခြင့္ယူၿပီးခ်ဲႏွစ္လံုးေလာင္းကစား
ထီကိုတီထြင္ၿပီးငဒို႔ႏိုင္ငံထဲပို႔ထားတာ…မင္းတို႔ကခ်ဲေတြ
ထိုးေနေတာ့မင္း႐ွာတဲ့ေငြစုမိပါ့မလား”
”ငါေျပာတာမွန္ရဲ႕လား·မင္းခ်ဲထိုးေနတာရပ္လိုက္ပါ”
ထိုအခါထိုမိန္းမက”ဟုတ္ကဲ့…က်မကိုေငြစုမိေအာင္လုပ္ေပးပါ”ဟုထပ္မံ၍ေတာင္းဆိုေလသည္အေမက”ငါဘာလုပ္ေပးစရာ…လိုလို႔လဲေညး.ခ်ဲမထိုးပဲေနရင္စုမိၿပီပဲ”ဟုျပန္ဆိုေလသည္။
က်မအေမ့အားႏွစ္သက္ေသညအရာမ်ား႐ွိသလိုမႏွစ္သက္ေသာအရာမ်ားလည္း႐ွိရာဆက္လက္၍တင္ျပပါမည္။
ဆက္ရန္
ျမေကသီလြင္၊ေစာေနျခည္၊စႏၵာေထြး(ျမတ္ေလး)

မစစ္ဘူးမခ်စ္ဘူး
အ႐ူးမလုပ္နဲ႔
မျဖစ္ဘူးအသစ္ထူးရင္
ခ်စ္ဖူးသူပင္ရြံအံခ်င္.
စၾကဝဠာ ဟိုမွာဘက္က
တံတိုင္းအသြင္ျခားလည္း
ခ်စ္ဆဲခ်စ္ျမဲခ်စ္ေနတဲ့သူတို႔
ျပံဳးလို႔ေပ်ာ္ေစ
ေမတၱာေဝလ်က္က
ခ်စ္ၾကပါဟု…
Sawnaychicy

မစစ္ဘူးမခ်စ္ဘူး
အ႐ူးမလုပ္နဲ႔
မျဖစ္ဘူးအသစ္ထူးရင္
ခ်စ္ဖူးသူပင္ရြံအံခ်င္.
စၾကဝဠာ ဟိုမွာဘက္က
တံတိုင္းအသြင္ျခားလည္း
ခ်စ္ဆဲခ်စ္ျမဲခ်စ္ေနတဲ့သူတို႔
ျပံဳးလို႔ေပ်ာ္ေစ
ေမတၱာေဝလ်က္က
ခ်စ္ၾကပါဟု…
Sawnaychicy

အေဖကအေနာ့ကိုသတိေပးတယ္ဗ်
သမီးတဲ့ေလ်ာက္ေလ်ာက္မေရးနဲ႔တဲ့
ခက္တာကလည္းအေနာ္ကကိုယ္သိ
ရင္ေရးကိုေရးရမွ..
အေနာ္တို႔ရြာမွာဗ်ာ..အားလံုးအင္တာ
နက္ဆိုတဲ့ဟာႀကီးသံုးၾကပါတယ္..
သံုးရင္လည္းအျမင္မွန္ကိုေရြးျမင္ေစခ်င္တယ္...🗣🗣🗣👣👣👣
အင္တာနက္ကိုသံုးသံုးစေလာင္းႀကီးပဲဖြင့္ၾကည့္ၾကည့္အမွန္တိုင္းၾကည့္ေစခ်င္တယ္...👁👁👁👀👀👀
ေမြးထည္းကအေမေပးထားတဲ့ဦးေႏွာက္ကိုယ်ထာဘူတာက်က်အသံုးခ်ေစခ်င္တယ္...🗣🗣🗣👥👥
ခုေတာ့ဗ်ာၾကည့္စမ္းပါအုံး..😡😡
အဂၤလိပ္လိုဆယ့္တစ္ရက္ေန႔နဲ႔ဆယ့္ႏွစ္ရက္ေန႔ကိုကုလားေတြဝင္လာမယ္ဆိုလားဘာေတြစစ္ေၾကာင္းဝင္မယ္ဆိုဘား..ဘာမွန္းမွဃဎဏနမသိပဲ..
ယမ္းတုတ္ေလာ္ဘီမ်ား၏ေကာလဟာလစကားၾကားဝယ္ေျပးေလေသာယုန္သူငယ္သို႔မ်က္စိတစ္ဆံုးမၾကည့္ပဲ
မ်က္ေမႊးတစ္ဆံုးသာၾကည့္ကာ
ေလာ္ဘီမ်ားစကားဝယ္မိမိပိုင္အေတြးအေခၚမ်ားကိုလမ္းဆံုးၾကေလ၏။ဝမ္းနဲစရာေကာင္းပ...
ထို႔ေသာေကာလဟာလအေၾကာင္း
ကိုျပဳ၍ေက်ာင္းသားမ်ားေက်ာင္းမ
တက္ၾက၊ေစ်းဆိုင္မ်ားပတ္သူကပိတ္ၾက
ခရီးသြားမည့္သူမ်ားမသြားၾက။
အေၾကာက္လြန္သူတို႔အားသတင္းစကားမ်ွေဝထားေပးပါေသာ္လည္းမဖတ္ပဲေနၾကသည္ထင့္ထိုသို႔ဆိုလ်င္အင္တာနက္တြင္သတင္းမၾကည္ပဲဘာကိုၾကည့္သလဲ
စေလာင္းဖြင့္လ်င္သတင္းမၾကည့္ပဲ
ဘာကိုၾကည့္သလဲ
သတင္းစာေရာမဖတ္ၾကေလသလား
က်ယ္မတို႔က စာဖတ္ရင္ မ်က္ေၾကာေတြတက္တက္လာလို႔
မဖတ္ဘူးဟုမ်ားဆင္ေျခေပးလိုသလား
ဟုတ္က့ဲ..အ့ဲသည္ဆင္ေျခႏွင့္အလားတူမ်ားစြာၾကားဖူးပါ၏။
စာဖတ္ပါဆိုေသာေဆာင္ပုဒ္ေတြအလကားျဖစ္ရေခ်သည္။
ကဲ႐ွိေစေတာ့..
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေျပာတယ္
ႏိုဘယ္ဆုႀကီးျပန္သိမ္းသြားခ်င္သြား
ဗမာစကားေတာင္မတတ္သူမ်ားအား
ႏိုင္ငံသားေပးရန္အေၾကာင္းမ႐ွိ..
သမၼတႀကီး ကေျပာသည္ ကုလသမၼဂအပါအဝင္မည္သည္ႏိုင္ငံ
မွဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းလက္မခံ..

ဦးမင္းေအာင္လိႈင္(ကာခ်ဳပ္)မွ
မိမိႏိုင္ငံႏွင္လူမ်ိဳးအားထိခိုက္ေစာ္ကားလာပါလ်င္အျမစ္မွျဖတ္အျပတ္အသတ္ေျဖ႐ွင္းမည္...
ထို႔ထက္ေကာင္းေသာစကားမ်ားမ႐ွိေတာ့သည္ျဖစ္ရာအခ်ိန္ကုန္ခံေၾကာက္မေနပါပဲရခိုင္ျပည္သူရခိုင္သားမ်ားကိုေမတၱာလိႈက္လဲစြာပို႔သေပးၾကပါရန္...
Sawnaychyi &

စိတ္ေတေလႏွင့္အင္းဝိဇၨာ(2)
===============
ကြၽန္မသည္ဤစာကိုဆက္ေရးရန္
က်မ္းကိုးလိုေနပါသျဖင့္႐ွာေဖြရာမေတြ႔ႏိုင္
ပဲ႐ွိခဲ့ပါသည္။ကြၽန္မသည္စာေပကိုျမတ္ႏိုးသူျဖစ္ရာ
ကြၽမနစ္သက္ေသာစာအုပ္သာမက၊မည္သည့္စာ
ကိုမဆို ကြၽန္မတ႐ိုတေသ သိမ္းပါသည္။
ယခုလည္းဤစာတမ္းအတြက္လိုအပ္ေနေသာက်မ္းကိုး
ရမည့္စာအုပ္သည္ ကြၽန္မ ဘဝ၏ ေလာကဓံ လိႈင္းမ်ားၾကားဝယ္ အဘယ္တြင္ေပ်ာက္ခဲ့သည္မသိ
႐ွာေဖြမရေတာ့ပါ။႐ွာမေတြ႔ေတာ့ေသာ္လည္းစာေရးဆ
ရာပါရဂူေရးသားေသာတစ္ေထာင့္တစ္ညေဝသာလဝတၳဳကိုေတြ႔ရလ်င္အဆင္ေျပႏိုင္ေကာင္း၏ဟု
ဝန္ဇင္း ၊ဂူဂဲလ္ တို႔တြင္ဝင္ေရာက္႐ွာေဖြပါေသာ္လည္း
မေတြ႔ျဖစ္ရသည္မွာညစဥ္အိပ္ပ်က္ေလသည္။ကြၽန္မ၏
ဘာလုပ္ေမသည္ကိုမသိေသာ သူတို႔စိတ္အထင္ႏွင့္
ထင္ခ်င္ရာထင္ေလေသာ friends ေတြကလည္း
Hi,
ဘာလုပ္ေနလဲ,
ဘယ္သူနဲ႔chat ေနလဲ”
စသည္ျဖင့္ေမးၾကသည္ကတစ္ဖံု၊ကြၽန္မမွာ႐ွာေနေသာစာကို ဝက္ဆိုက္ေပါင္းစံု၌ ႐ွာမေတြ႔၍စိတ္ပ်က္ရသည္ကတစ္မ်ိဳး အိပ္ခ်ိန္ညနက္ၿပီ
ျဖစ္၍အိပ္လည္းငိုက္ကာဖုန္းသည္ပင္လက္မွလြတ္က်အိပ္ေပ်ာ္ရသည္။
ကဲမေတြ႔သည္ကိုထားမေသခ်ာသည္ကိုပလပ္၍ေရး
ရေပမည္။ကြၽန္မသည္အသက္အရြယ္ရလာသည္ႏွင့္အမ်ွ ေလာကဓံလိွဳင္းတို႔သည္ပိုပိုၾကမ္းလာရာတစ္ေန႔သ၌
ကြၽန္မ၏အေမအရြယ္ကြၽန္မကိုခင္ေသာကံစပ္အေဒၚတစ္ေယာက္က ကြၽန္မအား” စႏၵာေထြးေရ နင့္ကိုငါလိုက္ပို႔မယ္ေလ ”တဲ့ေျပာလာသည္တြင္
”ေနပါေစႀကီးႀကီးရယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္အက်ိဳးျဖစ္တာပဲေလ”
ဝိပႆနာသမားေတြပဲအေၾကာင္းအက်ိဳးေပါ့လို႔ျငင္းပါေသးသည္။သို႔ေသာ္ ႀကီးႀကီး ကလက္မခံ ေဟေအးဟယ္
ဘာျဖစ္ျဖစ္ခဏေတာ့လိုက္ခဲ့ပါဟာ ဟုဆိုလာေသာ္
ကြၽနိမသည္ သုတပါး၏စိတ္ကိုအလိုလိုက္တတ္သူပီပီ
အင္ေလသြားေလဟုအလိုလိုကိမိရာမွ အေမအင္းဝိဇၨာႏွင့္ေတြ႔ရန္အေၾကာင္းဖန္လာပါေတာ့သည္။
ဤအေၾကာင္းအရာကိုေရးရာတြင္က်မသည္အေမအင္းဝိဇၨာ၏နာမည္ကိုလည္းေကာင္းအေမေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ကိုလည္းေကာင္းေဖာ္ျပမည္မဟုတ္ပါ။
က်မက က်မ၏မိခင္ကို သြားမည့္ခရီးစဥ္ကိုေျပာျပရာ
အေမကလိုလားႏွစ္သက္ဟန္မျပ၊ ေညးကလည္းေအ
ဘုရားတရားလုပ္ေနၿပီးဒါေတြယံုစရာလားေအးအခု
ေတာ့ထားပါေတာ့ ေနာင္ကိုခ်ိန္ဆိုမလာနဲ႔ဟု တားျမစ္
ေလသည္။ကြၽန္မသည္ စိတ္ထဲမေကာင္းေသာ္လည္း
ေျပာၿပီးကတိတည္ရမည္မို႔ ႀကီးႀကီးႏွင့္ခ်ိန္းဆိုထားသည့္အတိုင္းမနက္ေစာေစာထ
ရန္ကုန္ကားမ်ားကိုေစာင့္ေနသည္။ႀကီးႀကီးသည္ရန္
ကုန္ကားအေစာဆံုးႏွင့္လိုက္လာမည္ဆိုေသာေၾကာင့္
အိမ္ေ႐ွ႕ကထြက္ေစာင့္ေနသည္။
ရန္ကုန္ကားေလးစီးထြက္သြားၿပီ ႀကီးႀကီးကပါမလာေသာအခါက်မသည္ အင္းႀကီးႀကီး
ရယ္မအားဘူးထင္ပါရဲ႕ဒါလည္းေကာင္းတာပဲေလ
အေမကသြားတာမႀကိဳက္ေတာ့အေတာ္ပဲေပါ့
ကြၽန္မသည္ရန္ကုန္ကားမ်ားကုန္ၿပီျဖစ္သျဖင့္ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ကိုမထားေတာ့ပဲေစ်းသိုထြက္လာခဲ့ပါသည္။
ဆိုငိေရာက္ေတာ့တပည့္ေလးက”ဟယ္ အန္တီ မသြားျဖစ္ဘူးလား
မဟုတ္ဘူးႀကီးႀကီကပါမလာဘူးေလ
ဒါ့ေၾကာင့္မသြားေတာ့တာဟုေျပာၿပီး
ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ထမင္းစားေနလိုက္ၾကသည္။
စားေသာက္ၿပီးပန္းကန္ခြက္ေယာက္မ်ားသိမ္းဆည္း
ကာစကားစျမည္ေျပာဆိုေနခိုက္ႀကီးႀကီးကားဘြားကနဲ
ေပၚေပါက္လာသည္ စႏၵာေထြးေရ ႀကီးႀကီးရယ္ကား
မမွီလိုက္လို႔ အခုစႏၵာေထြးလိုက္မလားအဆင္ေျပလား
ႀကီး ႀကီးသည္ထိုသို႔ေမးေသာ္လည္း မလိုက္မည္ကိုစိုးရိမ္ပံုေပၚေလသည္။
က်မလည္းစိတ္ကမလိုက္လိုေသာ္လည္းလိုက္မယ္ေလ
ႀကီႀကီးဟု ႏႈတ္မွအလိုအေလ်ာက္ထြက္သြားကာ
တပည့္အားမွာစရာ႐ွိသည္မ်ားကိုမွာၾကား၍ထြက္လာခဲ့ပါသည္။
လွည့္ၾကည့္လိုက္ေသာ္ႀကီးႀကီးကား မ႐ွိေလေတာ့
အဘယ္မ်ားေရာက္သြားေလသည္နည္း။
ကြၽန္မကားဂိတ္႐ွိရာေရာက္ေတာ့ရန္ကုန္သို႔ထြက္မည့္ကားမွကြၽန္မအားေစာင့္ေမ်ွာ္ေနသည္ကိုေတြ႔ရသည္။
ကားနားသို႔ေရာက္ေသာ္စပါယ္ယာက ကဲကဲ
တက္တက္ဟုအမိန္႔ေပး၍ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္တက္ကာ
ကားေပၚကႀကီးႀကီးကဒီကိုလာဒီကိုလာဟုေခၚေလသည္။
ႀကီးႀကီးကဒါရန္ကုန္ထြက္တဲ့ေနာက္ဆံုးကားေလတဲ့
ေျသာ္ၿမိဳ႕ကေသးေပလို႔ပဲရန္ကုန္ကိုထြက္တာကားက
ငါးစီးေတာင္ပါလားဟ႐ို႔ ကားတစ္စီးလံုးလည္းလူေတြျပည့္လို႔ အဲယားကြန္းကား
က အဲ့ယားကြန္းဖြင့္မေပးတာေတာ့အလြန္ဆိုးသည္။
ႀကီးႀကီးကသြားဖူးသူက်မကတစ္ခါမွမေရာက္ဖူးသူ။
ဆက္ရန္,...

စိတ္ေတေလႏွင့္အင္းဝဇၨာ,(1)
===================
လူသားဘယ္ကစတင္ေပါက္ဖြား
ျဖစ္ေပၚပါသနည္း?ဤအေမးကို
ဗုဒၶျမတ္စြာတားျမစ္ေတာ္မႈခဲ့ပါ
သည္။ကိုယ့္ဥာဏ္ႏွင့္မမွီသည္
ကိုမစူးစမ္းေစခ်င္သည့္သေဘာဟု
ကြၽန္မထင္ျမင္မိသည္။
လူရယ္လို႔စတင္ျဖစ္ေပၚလာၿပီဆိုပါလ်င္ ေလာကီႏွင့္ေလာကုတၱရာဟု
နယ္ပယ္ႏွစ္မ်ိဳး႐ွိသည္ဟုအားလံုးနီး
ပါးသိထားမည္ထင္မိပါသည္။
ထိုသို႔ဆိုပါလ်င္ တရားသီခ်င္း တရားႏွင့္ပတ္သက္ေသာစာသား
ဗုဒၶနိပါါတ္ေတာ္တို႔တြင္ဝဇၨာေဇာ္ဂ်ီတပၸသီရယ္ဟုၾကားဖူးမည္မဟုတ္ပါေလာ။ဟုတ္ကဲ့ပါက်မ ယခုေရး
မည္မွာက်မျမင္ဖူးေတြ႔ဖူးေသာ
ေဇာ္ဂ်ီအမ်ိဳးတစ္ဦးအေၾကာင္းပင္တည္းးး
က်မ၏ဘဝတြင္ထူးဆန္းမွဳ အေတြ႔အၾကံဳအမ်ားအျပား႐ွိရာယခုလတ္တေလာၾကံဳခဲ့ရသည္မွာဝဇၨာအေမတစ္ဦးႏွင့္ေတြ႔ဆံုခဲ့ရမွဳေပတည္း။
က်မသည္ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘဝတြင္အင္မတန္သရဲေၾကာက္တတ္ေလရာ အေဖ့ရဲ႕အေဖ က်မရဲ႕ဘႀကီးကအျမဲစေနာက္တတ္သည္မွာ”လံုမေလးေရ..ဘကိုေရတစ္ခြက္ခပ္ေပးပါကြယ္”… ညအခ်ိန္အခါျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရအိုးစင္မွာေနာက္ေဖးတြင္သာ႐ွိေသာေၾကာင့္က်မ မွာသြားမခပ္ရဲ
အိမ္တြင္လည္းအဘႏွင့္က်မ ႏွစ္ေယာက္သာ႐ွိသည္။အေဖအေမ
အားလံုးအျခားအိမ္သို႔သြားလည္ခိုက္ျဖစ္ရာ…”ဟာ…အဘကလည္း
ေၾကာက္တယ္…မခပ္ရပ္ဘူး”
ထိုအခါအဘသည္ဘာကိုေၾကာက္သတုန္းငါ့ေျမးရဲ႕…”သရဲေပါ့အဘရဲ႕”ဟုက်မကျပန္ေျဖလ်င္…အဘက
”သရဲမ႐ွိပါဘူးကြယ္သြားခပ္ေခ်ပါအဘေရဆာလို႔ပါ”က်မသည္အတန္
တန္ျငင္းရာအဘသည္…
”သရဲကိုမေၾကာက္နဲ႔သမီး
သရဲကေလ…ငါ့ေျမးကိုေတာင္ျပန္.
ေၾကာက္မွာ…ငါ့ေျမးသြားၾကည့္
လိုက္သရဲကငါ့ေျမးကိုျမင္တာနဲ႔ကို
လန္႔ၿပီးထြက္ေျပးသြားမွာ”…
က်မသည္အဘကိုစိုက္ၾကည့္ေနသည္အဘကခပ္တည္တည္ပင္ေျပာ
ေနရာက်မသည္အဘေျပာသည့္အတိုင္းယံုၾကည္မိသြားေလရာ…
”အဘတစ္ကယ္လားဟင္”ဟုေမးရာအဘက”သိပ္ဟုတ္တာေပါ့သူက
သူထက္႐ုပ္ဆိုးတဲ့သူကိုေၾကာက္တာေပါ့သမီးရဲ႕”ဟုေျပာၿပီးမ်က္ႏွာကိုတစ္ဖက္သို႔လွည့္ထားသျဖင့္အဘမ်က္ႏွာမည္သို႔႐ွိသည္က်မ မသိပါ။က်မသိသည္ကက်မသည္
က်မကိုယ္က်မယံုၾကည္မႈ့႐ွိသြား
သည္။”အင္း…သရဲကငါ့ကို…
ေၾကာက္တယ္ဆိုပဲ”
က်မသည္ရဲရဲတင္းတင္းသြက္သြက္လက္လက္အဘအတြက္ေရတစ္ခြက္ခပ္ေပးလိုက္သည္တြင္အဘသည္ေရဆာလွၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္အငမ္းမရေသာက္ေလသည္။”…အား…
ေအးသြားတာပဲေကာင္းလိုက္တာငါ့ေျမးရယ္…”အဘသည္မ်က္ႏွာမွာ
ျပံဳးရႊင္ေနသည္”ငါ့သမီးေလး…
ေနာက္ဘဝက်ရင္နတ္သမီးေလးလိုလွပါေစကြယ္”…”အင့္အင့္ေရခြက္
သြားထားေခ်”
ထိုေန႔မွစ၍က်မသရဲမေၾကာက္ေတာ့ပါ တေန႔ညဖက္အေမကေမး
သည္မိသားစုအားလံုး႐ွိသည့္အျပင္
ဧည့္သည္တို႔လည္း႐ွိ၍ေထြရာေလးပါးစကားေျပာဆိုေနၾကစဥ္အေမက
”သမီးေရေနာက္ေဖးကတံပ်က္စည္း
သြားယူေပးပါကြယ”္ဟုခိုင္းလ်င္
က်မကျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ယူေပးလိုက္ရာအေမကအ့ံျသစြာဆိုသည္။
”ငါ့သမီးသရဲမေၾကာက္ဘူးလား”
က်မကရဲရဲဝ့ံဝ့ံ ရင္ေကာ့၍ေျဖလိုက္သည္
”ဟားအေမရာ သရဲကေလသမီးကို
ေၾကာက္တယ္  သမီးကိုျမင္ရင္ထြက္ေျပးေရာ”
က်မစကားအဆံုးတြင္အိမ္း႐ွိလူ
ကုန္အားလံုးဝိုင္းဟားရယ္ေမာၾကသည္။သူတို႔ဘာ့ေၾကာင့္ရယ္သလဲက်မ
မေတြးတတ္ပါ။
အေမကအ့ံျသစြာေမးသည္
”သမီးကိုဘယ္သူကေျပာလဲသမီးရဲ႕”
အ”ဘရယ္ေျပာတာေလအေမ”
”အေဖကေတာ့ေလကေလးကို”ဟု
အေမကညည္းျငဴသည္။
ဤစကားအဓိပၸါယ္ကိုက်မမေတြးတတ္ေပမယ့္က်မသရဲေတာ့မေၾကာက္
တတ္ေတာ့ပါ။ဟုတ္ကဲ့က်မဧကန္စင္စစ္သရဲႏွင့္ရင္ဆိုင္ေတြ႔ရေသာအခါတြင္မႈသရဲကို
သရဲမွန္းမသိခဲ့ပါ။ကဲထားေပအုန္း
က်မေရးခ်င္ေသာလမ္းေၾကာင္းမွ
လြဲေခ်ာ္မည္စိုးေသာေၾကာင့္
ဝိဇၨာဓိုရ္ အေမ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းေရးပါမည္
ေရးမည္ဆိုေသာ္လည္း
Coming soonဟုေရးခဲ့ပါရေစ
မၾကာမွိျပန္လည္တင္ဆက္ပါ့မည္။
Sandar Htwe

http://sawnaychyiblogpotadd.blogspot.com/search?q=New+post&m=0

Naughty Boy - Runnin' (Lose It All) ft. Beyoncé, Arrow Benjamin

စာတစ္ပုဒ္ေရးမယ္ဗ်ာ
ဖတ္တ့ဲသူမ်ားအဆံုးအထိဖတ္ၾကပါေစ
ဖတ္ေနရင္းမွန္ကန္စြာသေဘာေပါက္ပါေစသေဘာေပါက္ၿပီးနားလည္ပါေစ
😀😀😀😀နားလည္ၿပီးအားလံုးဂတံုးတံုးဘုန္းႀကီးမယ္သီလဝတ္ၾကပါေစသား
အေနာ္ဟာအိမ္ေထာင္ေရးကေမာက္ကမျဖစ္ၿပီးသည္ႏွင့္ဒယ္ဆီအိုးထ
ဲအေၾကာ္ခံရသည့္ႏွယ္၊ပူလွသည္ျဖစ္ရကား
ေအးရာၿငိမ္းရာအလိုဆႏၵ႐ွိသည္ကတစ္
ေၾကာင္းစိတ္ေတေလျဖစ္ေနသည္ကတစ္ေၾကာင္းေက်းလက္ရြာတစ္ရြာတြင္
သၾကၤန္ကာလတိုင္းသြားေရာက္တရားအားထုတ္ခ့ဲပါသည္။
ထို႔အခ်ိ္ကအေနာ္သည္ ေယာဂီဆိုသည္မွာ၏က်င့္ဝတ္စည္းကမ္းဘာဘာမွနားမလည္ပါ။အေနာ့သမီးႏွင့္အေနာ္အတူတရားစခန္းဝင္ၾကသည္ျဖစ္ရာအေနာ္တို႔ႏွစ္ဦး
သည္ရြာသားတို႔အတြက္ထူးဆန္းေထြလာျဖစ္ေနေပသည္။အေနာ္တို႔ေနပံုထိုင္ပံုကိုၾကည့္၍အေနာ္တို႔အားညီအစ္မဟုတစ္မ်ိဳးသူငယ္ခ်င္းဟုတစ္ဖံုထင္ၾကပါသည္တ့ဲ။
😀😀😀
အေနာ့မွာသြားေလရာ႐ူပါလန္းခ်က္ခ္ခ္
ထိုသို႔ေျမန႔ံသာဟုေခၚေသာရြာကေလးတြင္သၾကၤန္ရက္ေရာက္တိုင္းသံုးႀကိမ္တိတိအားထုတ္ခ့ဲပါေသာ္လည္းထိုသံုး
ႏွစ္သာကုန္လြန္ခ့ဲေလသည္အေနာ့မွာ
အာနာပါန သာသိခ့ဲရပါသည္။
ဘုန္း ဘုန္းႀကီးမွဝိပႆနာကို႐ွင္းျပပါ
ေသာ္လည္းေရးေတးေယာင္ေတာင္ျဖင့္
တရားပြဲသာၿပီးသြားဘာဘာမွနားမလည္ဘာတရားအသိမွမဝင္။
သို႔ပါေသာ္လည္းအေနာ္သည္ပုတီးကုန္းၿမိဳ႕ မိုးကုတ္ဝိပႆနာအဖြဲ႔ခြဲ၄၈၁မွာ
အေမ့ ၏လမ္းျပမႈႏွင့္ဆရာႀကီးဦးေက်ာ္စိန္
တရားျပဥည့္ရက္ပတ္တိုင္းအာ႐ုဏ္ဆြမ္းေကြၽးေမြးသည္အေလ့အထဒါနအလွဴကိုမူအေမႏွင့္အတူလွဴဒါန္း၍လာသည္မွာႏွစ္မ်ားစြာပင္႐ွိခ့ဲေခ်ၿပီ။
မွတ္မွတ္ရရ ႏွစ္မ်ားကိုေရြးထုတ္ျပသရပါလ်င္ရိပ္သာတည္ေထာင္စလယ္ေျမကန္သင္း
တြင္မိုးကာစမ်ားခင္း၍ဆြမ္းေကြၽးခ့ဲရပံု
မည္သည့္ႏွစ္မည္သည့္အခ်ိန္အေနာ္ကားမမွတ္မိ။ေနာက္တစ္ခုကရိပ္သာေဘာဇနေဆာင္ေဆာက္လုပ္ၿပီးစအခ်ိန္ေနာက္တစ္ခ်ိန္ကားအေနာ္ေျမန႔ံသာရြာတြင္သံုးႏွစ္တရားစခန္းဝင္ၿပီးစဆရာႀကီးသက္ေတာ္႐ွစ္ဆယ္႐ွစ္အခ်ိန္ကာလ
ဟုတ္ပါတယ္ အ့ဲသည့္အခ်ိန္မွာအေနာ္ဟာဆရာေတြ႔
အေၾကာင္းစံု တရားအသိမွန္ျဖစ္ေပၚလာရန္ခ်ည္းကပ္လာခ်ိန္ဟုဆိုရေသာ္မမွား။
ထိုအခ်ိန္ကအေနာ္ထိုင္ေနစဥ္ေက်ာင္းေပၚသို႔ေယာဂီမ်ားကိုတက္ၾကည့္ရန္
ခိုင္းေစလိုက္ေသာအမႈေဆာင္အစ္မ
ယခုအေနာ့၏ဆရာမ ၊ ဆရာမ၏လမ္း
ၫႊန္ခ်က္ေၾကာင့္အေနာ္ဟာဓမၼာရံုေပၚသို႔အေလးအနက္မ႐ွိတက္လာခ့ဲသည္တြင္တံခါးဝမွအတြင္းဖက္သို႔လွမ္းေမ်ွာ္အၾကည့္တရားအားထုတ္ေနေသာေယာဂီမ်ား စၾကံေလ်ာက္ေနေသာေယာဂီမ်ား
ကိုျမင္ရသည့္အခိုက္အတန္႔သည္
အေနာ့ဘဝ၏ေျပာင္းလဲခ်က္ကို
စည္တီး၍ေပးသည္ႏွယ္ခြန္အားတို႔တိုးပြားဖို႔ရာျဖစ္လာပါေတာ့သည္။
ဆက္ရန္

အရိပ္လည္းခိုအိပ္လိုလည္းအိပ္ပါ
===================
ကြၽန္မသည္ယခုကြၽန္မေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ငယ္ေလးမွ
က်မအားခ်စ္ေသာမခ်စ္ေသာလူမ်ားကိုခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာမည္ဆိုပါလ်င္က်မအားမုန္းသူကပိုမ်ားမည္ထင္
မိပါသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ၿပီးခဲ့သည့္သၾကၤန္
ကာလဝယ္တရားစခန္း၌အရာရာအားေမ့ထားလ်က္
တရားကို႐ွာေဖြေနပါေသာက်မသည္၊က်မပင္မသိလိုက္ေသာအ့ံျသစရာ၊အစြပ္အစြဲကိုခံစားလိုက္ရပါသည္။
တိုက္ဆိုင္လြန္းလွေသာကံၾကမၼာကိုပို၍ပင္အ့ံျသမိေသး
သည္။
ထိုေန႔ကေန႔လည္တစ္နာရီကမၼဌာနစရိယမွဣႆာ
မိစၧရိယ်ကိုဘယ္ကစတင္ေပၚေပါက္သည္ဟုအေသး
စိတ္႐ွင္းလင္းေဟာၾကားရာ၊က်မသည္ေကာင္းစြာနာယူ
မွတ္သားလ်က္တရားကိုႏွလံုးဝမ္း၌သိမ္းဆည္းကာ
တရားကိန္း၍၊ဆရာေတာ္တရားျဖဳတ္လ်င္စၾကၤံေလ်ာက္လ်က္႐ွိေနသည္။ထိုစဥ္သမီးငယ္ေရာက္႐ွိလာရာ😔
"အေမ..စိတ္မေကာင္းေတာ့မျဖစ္နဲ႔ေနာ္..အေမ့ကိုေျပာျပစရာ႐ွိတယ္"ဟုအစခ်ီလာေဠ်င္က်မသည္အ
ဘယ္အေၾကာင္းအရာကိုသူမေျပာမွာပါလိမ့္ဟုေစာင့္
စားလိုက္သည္။😞"အျပင္မွာေလေျပာေနၾကတယ္အေမအေမ့ဆိုင္မွာတဲ့ဆံပင္လုပ္ရင္းလူေသတယ္ဆိုၿပီး"
"""ဒိန္!"""က်မသည္ေလာကဓံတရားတို႔ကိုအမ်ားဆံုး
ရင္ဆိုင္ရသူျဖစ္ေပလင့္ကာသာက်မသည္အျပင္႐ုပ္သ႑န္သည္တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္သည္ဟုထင္ရသည္ပမာျဖစ္လင့္ကာသာမူ၊က်မသည္အင္တာနက္အြန္လိုင္း
၌႐ွဳပ္ေနာက္စလိုက္ေျပာင္လိုက္လည္းေနတတ္ေသးသည္။ဤသည္ကိုက်မႏွင့္friျဖစ္ဖူးသူတို႔သိၾကဆံုး
ပင္အခါအယံစေနာက္လြန္မိ၍က်မမွျပန္ေတာင္းပန္ရသည္မ်ားလည္း႐ွိဖူးပါသည္။ဆိုလိုခ်င္သည္မွာက်မ
သည္ေပ်ာ္ေပ်ာေနခ်င္သည္ေအးခ်မ္းမႈ့ကိုႏွစ္သက္သည္။ဆူပူေသာအာ႐ုဏ္အနိဌာတို႔ကိုေဝးေဝးမွ
ေ႐ွာင္သည္(အခါအယံရစ္တတ္သည္ကလြဲလ်င္)
က်မသည္ေအးစက္ရက္စက္မေကာင္းေသာစိတ္
ႏွလံုးတို႔ကိုေၾကာက္သည္။စကားစျမည္ေျပာဆိုၾကသည့္အရာတြင္၅ခြန္းမ်ွေျပာၾက၍ ေနာက္ကာလတြင္လူဆိုးေလာလူေကာင္းေလာခြဲခါးတတ္ပါသျဖင့္လူဆိုးႏွလံုး
သားဆိုးသူတို႔အားေၾကာက္လွေသာေၾကာင့္ေဝးကေ႐ွာင္မေပါင္းဖက္ပါ။
😄ဒါေလးမ်ားသမီးရယ္..အေမတရားစခန္းကထြက္ရင္အားလံုး႐ွင္းသြားပါလိမ့္မယ္😀😃
မလြယ္ဘူးအေမ..😓သူတို႔ကေလအင္တာနက္မ်ားတင္လိုက္လားမသိဘူး😥😪သမီးကိုအင္းမတို႔
ေပါင္းတည္တို႔ကေတာင္ဖုန္းဆက္ၿပီးေမးၾကတယ္😙
ေလးေလးေက်ာ္သူစိုးကေတာင္နင့္အေမတရားစခန္းမွာတကယ္ေရာ႐ွိလားသြားၾကည့္ပါအုန္းငါၾကားတာရဲဖမ္းသြားၿပီဆိုလား😳😳😳
"""Cင့္"""
အဲ့လိုအဲ့လို လာေျပာတာအေမ...😦😦
ေျသာ္ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ..😖😖😖ေအးပါသမီးရာေျပာၾကပါေစ😠😠ေျပာတဲ့သူစိတ္ခ်မ္းသာသြားရင္
အေမတို႔ကုသိုလ္ရတာေပါ့သမီးကာ..ကဲကဲျပန္ေတာ့
😪😪
က်မသည္စၾကၤန္ေလ်ာက္ရင္းေတြးမိသည္ကအဘယ့္
ေၾကာင့္ထိုသိုစြပ္စြဲသလဲ..ငါဘယ္သူ႔ကိုမ်ားမေက်မနပ္
ျဖစ္ေအာင္လုပ္မိပါလိမ့္😗😙
ကဲ႐ွိေစေတာ့အ့ံျသမိသည္မွတစ္ပါးေဒါသေဒါမနႆ
မ်ားမျဖစ္ေပၚပဲတည္ၿငိမ္ေနေသာစိတ္ကိုေက်းဌဴးပင္တင္မိပါေသး
ေျသာ😨😨😨ဟိုဘက္ရက္ကဆြမ္းလာေကြၽးတဲ့ဒကာမေတြငါ့ကိုျမင္ၿပီးအ့ံျသေနၾကတာ
ဒါ့ေၾကာင့္ကိုး😋😋
သို႔ေသာ္ဤေလာကဓံအကုသိုလ္၏အက်ိဳးအဆက္ကိုက်မသည္အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာခံစားလိုက္ရပါေသး
သည္။
ယခုထိုအေၾကာင္းတရားအားအျမစ္ျပဳလ်က္က်မေရး
ခ်င္ၿပီးေရးခဲ့ဖူးသည့္က်မတို႔ၿမိဳးကေလးအေၾကာင္း
ၿမိဳ႕ကေလးမွၿမိဳ႕ခံမ်ားၿမိဳ႕ခံမ်ားထက္အရင္းပိုက်ေသာ
သူမ်ားမွာက်မတို႔ၿမိဳ႕ကေလးစတင္ေပၚေပါက္ရာဓားမဦးခ်ေနလယၾကသူမ်ားကိုဆိုလိုသည္။
က်မတို႔ၿမိဳ႕ကေလးၿမိဳ႕ငယ္ေလးမွၿမိဳ႕၏ဓားမဦးခ်ေနခဲ့သူမ်ားကားယခုေသာ္႐ွားပါးေလၿပီ။ေႏွာင္းလူတို႔လဲလွယ္လယခဲ့ရာၿမိဳ႕ခံမ်ားထက္အျခားရပ္ရြာနယ္ေျမၿမိဳ႕ေတြကေရၾကည္ျမက္ႏုေရာက္လာသူမ်ားကပိုမ်ားေနေပၿပီ။
ထို႔ေၾကာင့္က်မေရးလိုေသာအေၾကာင္းတရားမွာျမက္ႏုေရၾကည္လာ႐ွာရင္းက်မတို႔ၿမိဳ႕ကဟုနာမည္ခံကာျဖစ္ေပၚလာသည့္အေၾကာင္းတရားမ်ားသာတည္းးးးး
😡😡😤ဆက္ေရးပါဦးမည္😡😡😤
Coming soon

ခပ္သင္းသင္းအားျပင္းေဆာ္ေသာအေဖ
======================
ယခုတစ္ေလာေရးခ်င္ေနသဘ္ကအေမ့အေၾကာင္း၊
ေဟာၾကည့္အခုေရးေနတာကအေဖ့အေၾကာင္းျဖစ္ရျပန္သည္။အေဖ့အေၾကာင္းေရးရတာက၊ခပ္သင္းသင္းအားျပင္းေဆာ္တတ္ေသာေၾကာင့္ဟုဆိုလ်င္မမွား။
အေဖသည္ကြၽန္မအားေစာင့္ၾကည့္ေနလ်င္မခ်စ္သလိုထင္ရသည္။သို႔ေပသည့္ သူ၏အားျပင္းေသာ
ေဆာ္ခ်က္တိုက္ခ်က္ေတြက ကြၽန္မအား ဂ႐ုစိုက္ေနသည္မွာသိသာလွသည္။
ကြၽန္မဆယ္ေက်ာ္သက္ကျဖစ္ပါသည္၊သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးအိမ္သို႔ေရာက္လာ၍ စႏၵာေထြးေရ ငါ့ရဲ႕ဒီ Note-bookထဲမွာ မွတ္ခ်က္ေလးေရးေပးပါလား။
"ေဟ😙ေျသာ္ေအးေပးေပးေရးေပးမယ္"ကြၽန္မသည္မွတ္ခ်က္ေရးၿပီးလက္မွတ္ထိုး၍သူငယ္ခ်င္းအားျပန္ေပးလိုက္ၿပီးထိုသူငယ္ခ်င္းႏွင့္ဆက္လက္၍ စကားစျမည္ေျပာဆိုေနခိုက္အေဖသည္ဤကဲ့သ္ို႔
လွမ္းေျပာေလသည္။
"အဟြန္႔~အေဖထက္သားတစ္လႀကီး😂ျဖစ္ေနပါလား
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႔"
ဟုသင္းလိုက္ေလရာက်မ မွာသူငယ္ခ်င္းေ႐ွ႕ဝယ္႐ွက္တက္ႏွင့္ရယ္ခ်င္ေယာင္ပၚေဆာင္ခဲ့ရေလသည္။စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ႏႈတ္ခမ္းက႐ွစ္ေတာင္ေလာက္ျဖင့္ဆူေန
ေခ်သည္။
လူငယ္သဘာဝေပမို႔😚ဂစ္တာေလးတီးေယာင္ေယာင္သီခ်င္းေလးညည္းေယာင္ေယာင္မ်ားမလုပ္ေလႏွင့္ဘယ္က႐ွာလာမွန္းမသိေသာခြက္တစ္လံုးေ႐ွ႕သို့
ေရာက္လာေပမည္။
ကြၽန္မအသက္အရြယ္၃၅ ဝန္းက်င္ကျဖစ္ေပမည္။တစ္
ေန႔ေသာအခါအေဖ့အားခပ္ႂကြားႂကြားက်မဆိုပါသည္၊
အေဖ..အေဖ့..က်မကိုေလ..လမ္းသြားရင္ေလ..လူေတြ
ကအရမ္းၾကည့္ၾကတာပဲသိလားအေဖ...
က်မဆိုလိုသည္က က်မေခ်ာလြန္း၍ လူေတြေငးၾကသည္ဟု။သို႔ေသာ္အေဖသင္းလိုက္သည္က
..ေအးေပါ့ဟယ္..ေကာင္းေကာင္းၾကည့္တာဆို..
ဲေတာ္ေသးတာေပါ့...အၾကည္ရဆိုးလို႔ၾကည့္တာဆိုရင္
ေသဖို႔သာေကာင္းေသး...တဲ့ေလ။
တစ္ခါကအေဖႏွင့္က်မTVအတူၾကည့္ၾကစဥ္TVအစီအစဥ္မွ ျမစ္ကမ္းနေဘးေနေသာရြာမွရြာသူတို႔
လုပ္ကိုင္စားေသာက္ခက္ၾကရပံုတို႔ကိုတင္ဆက္ေနေလရာ အေဖမ႐ွိအေမမ႐ွိအဖြားသာ႐ွိ၍ခက္ရင္းေသာစားေသာက္ေရးျဖင့္ေမာင္ႏွမငယ္ေတြကို႐ွာေဖြေကြၽးေနရေသာတံငါသယ္မေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းပင္တည္း..က်မၾကည့္ရင္းမ်က္ရည္ဝဲလာသည္။
အေဖ့ဘက္လွည့္၍..😰😥😥😥ၾကည့္ပါအုန္းအေဖရယ္..သူကသမီးထက္ေတာင္ဆိုးေသးတယ္ေနာ္လို႔
ေျပာေတာ့အေဖသည္က်မအားခပ္တည္တည္ျပန္
ၾကည့္ကာ..😒😠😠ဟဲ့ေကာင္မေမာ့မၾကည့္ရဘူးဟဲ့
ငုံ႔ၾကည့္ရတယ္ဟ😀😃😄ထိုသို႔ေျပာေသာေၾကာင့္
ေမာင္ႏွမေတြဝိုင္းရယ္ၾကေလသည္။
ယခုလည္းအေၾကာင္းတရားကတိုက္ဆိုင္ျပန္ၿပီ..အမွတ္
မ႐ွိေသာက်မပင္လ်င္အမွားေပတည့္။..အေဖေရခုတစ္
ေလာေလၿမိဳ႕ထဲကလူေတြက်မကိုေျပာၾကတယ္အေဖ..
ဆိုစမ္းပါအုန္းဘာတဲ့တုန္း..မစႏၵာေထြးေရးတဲ့စာေတြဖတ္ရတယ္..အရမ္းေကာင္းတာပဲ..ဆက္ေရးပါအမ..အားေပးေနမယ္ေနာ္တဲ့ေလ..ဟီဟီ..
အေဖသည္ခပ္ျပံဳးျပံဳးအမူအရာျဖင့္..နင္ကဘာစာေတြ
ေရးေနလို႔တုန္း..ကြၽန္မသည္ ကြၽန္မေရးေနေသာစာကို
ဖြင့္မေျပာလိုကြယ္ဝွက္၍၊ဒီလိုပဲေလဟိုအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းေပါ့..
ေအးဟယ္..ငါဟိုဟာသြားသတိရတယ္ဟ...ဘယ္ဟာတုနိးအေဖရ..ကြၽန္မနဲနဲရိပ္မိခ်င္လာၿပီ..အေဖကြၽန္မအားကဲ့ရယ္ေတာ့မည္။
မင္းတုန္းမင္းႀကီးလက္ထက္ကဟယ္ဟိုအမတ္ႀကီး.
သိၿပီအေဖ..ေယာမင္းႀကီးဦးဖိုးလိႈင္ကိုေျပာေနတာမို႔လား..အေဖက.ျပန္မေျပာရယ္ေနသည္..
ကြၽန္မကပင္ဆက္ေျပာလိုက္သည္..ေယာမင္းႀကီး
ဦးဖိုးလိႈင္ကဥတုေဘာဇနက်မ္းကိုေရးေတာ့
ျမင္းထိမ္းသည္ကခ်ီးမြမ္းတာေလ...ေယာမင္းႀကီးက
အႆျပာတစ္ေထာင္ေပးၿပီးတားခဲ့တာမို႔လား...
အေဖကား😀ေအးဟုတ္တယ္ေလ..နင္အဲ့လိုလည္း
ျဖစ္ေနအုန္းမယ္..
ကြၽန္မသည္ငိုမယ့္မယ့္မ်က္ႏွာျဖင့္😢😢😢.
အေဖရယ္အေဖေျပာလိုက္ရင္ေလ..ကြၽန္မမွာမပဋာလည္းျဖစ္ရလိုျဖစ္ရ..ခုလည္းပဲ😗😚😪😪သမီးပရိတ္သတ္ေတြကစာတတ္
ေပတတ္ဘြဲ႔ရေတြပါအေဖရ..ဟုကြၽန္မျပန္ေခ်ပရေလ
သည္။
အေဖကားျပံဳးရင္းျဖင့္.."ေအးပါဟယ္အဲ့သလိုဆိုရင္ေတာ္
ေသးသာပ..".အေဖ့ကိုၾကညSandar Htweိတ္ထဲကေျပာလိုက္သည္..အမယ္မယ္မယ္ဒSandar Htweပတာ
ေတာင္လက္ခံခ်င္ပံုမရ ..အာဂအေေဖေဖ။ ။

Sun7August😀😜

အေနာ္ေျပာျပပါရေစေနာ္တရားေတြကို

ေလ့လာလိုက္စားတယ္ဆိုေပမယ့္

အေနာ္ျမတ္ႏိုးသူေရာနားရင္းပါးရင္း႐ိုက္ခ်င္သူေရာ႐ွိတယ္ဗ်တရားကိုေဆာင္ေပမယ့္မဂ္မျမင္ေသးဘူးေလဗ်ာကိေလသာ႐ွိေနတာေပါ့၊ကဲေျပာျပမယ္၊အေနာ့ဆိုင္ကိုအသက္သံုးဆယ္

အရြယ္ေကာင္မေလးတစ္ဦးေရာက္လာတယ္။႐ုပ္ရည္ေလးကအသင့္အတင့္

ေလးအေနာ္နဲ႔မိတ္ဆက္စကားေျပာ

ၾကရင္ခင္တာရင္းနီးတာပိုလာပါတယ္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ဘုရားတရားအေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆိုရင္ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့ျဖစ္ေနတတ္သူကအေနာ္ပါ။ဟိုးအရင္အေနာ့ေယာက္်ားနဲ႔မကြဲကြာခင္တုန္းကလည္းဧည့္သည္နဲ႔အေနာ္နဲ႔

ဘုရားတရားအေၾကာင္းေျပာလ်င္

အေနာ့ေယာက္်ားကအေနာ့ကိုအျမင္ကတ္တယ္တ့ဲဗ်။အခုလည္းအေနာ့သမီးကအေနာ့ကိုအျမင္ကတ္တယ္တ့ဲေလ။အေနာ္ကေမးတယ္ေကာင္းတဲ့စကား

ေျပာတာဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္အျမင္ကတ္ပါသနည္း။စကားေျပာဆိုရာတြင္မ်က္ႏွာကို႐ႈံ ့လိုက္တြန္႔လိုက္လုပ္ေနတာကိုလည္း

ၾကည့္မရဘူးတဲ့ေနာက္တစ္ခုကအရာရာသူမ်ားထက္ေက်ာ္သိေနၿပီးပံုစံကဆရာႀကီးပံုစံမို႔ပါတဲ့ေလ။

ဒါေပါ့ေလ ေဝဖန္သူ႐ွိလာေတာ့လည္းဆင္ျခင္ရမွာေပါ့၊အခုေျပာခ်င္တာကအ့ဲဒီ့အေနာ္နဲ႔ခင္တဲ့ေကာင္မေလးကေျပာလာတယ္။

သူ႔ႀကီးႀကီး(အေဒၚ) တရားစခန္း ဝင္ေနပါတယ္တ့ဲ။ေျသာ္ဟုတ္လားဘာလားေပါ့အလာဘသလာဘေျပာဆိုၿပီးသကာလေနာက္

ရက္အတန္ၾကာေသာအခါသူမ

ႏွင့္အေနာ္ထပ္မံဆံုၾကျပန္ေလသည္။

ဟုတ္က့ဲ အေနာ့ခ်စ္ျခင္း အေနာ့ေဒါသ

အ့ဲဒီမွာစတာဗ်၊ဒီေကာင္မေလးဟာအေတာ္ကိုအေျပာအဆိုမတတ္တဲ့ေကာင္မေလးပါလားလို႔

အေနာ္ေဒါသထြက္မိတယ္ေလ။

ဒါေပမယ့္သူ႔ရဲ႕ႀကီးႀကီးဆိုတာဘယ္သူ

ဘယ္ဝါအေနာ္မသိလိုက္ေပမယ့္

ရင္ထဲကေန လွမ္းၿပီးအာဘြားေတြအခါတစ္ရာမကေပးမိပါရဲ႕..

ေကာင္မေလးေျပာပံုကၾကည့္အုန္း

သူ႔ႀကီးႀကီးတရားစခန္းကေနျပန္လာၿပီတဲ့

နင္ေျပာေျပာေနတဲ့မစႏၵာေထြးဆိုတာ

ညေနဆိုေရာက္လာၿပီး မနက္အာ႐ုဏ္ဆြမ္းေကြၽးၿပီးခ်ိန္

အိတ္ေသးေသးေလးလြယ္လ်က္

စက္ဘီးေလးနဲ႔ျပန္သြားတဲ့ေကာင္မေလးလားတဲ့

ဒီေတာ့သူကဟုတ္တာ္ဟုတ္တယ္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့လ်င္

သူ႔ႀကီးႀကီးက...

😮ဟယ္ 😮😮

နင္ေျပာေတာ့အသက္ႀကီးေနၿပီဆို

ငါျမင္ရတာေတာ့ငယ္ငယ္ေလးပါလား

🤣😄😄😄တ့ဲ

ဟဟားအေနာ္ပီတိျဖစ္သြားတာေလ

😫😫😫ဒါေပမယ့္သူမေျပာလိုက္တာက

ဘာဘယ္ကလာငယ္ရမွာလဲ

သူ႔သားသမီးေတြေတာင္

အႀကီးႀကီးေတြျဖစ္ကုန္ၿပီ.😠😠😠မငယ္ဘူးအသက္ႀကီးၿပီလို႔

ျပန္ေျပာလိုက္ပါသတဲ့ေလ

😒😒😒😒ကဲကဲ အ့ဲသဟာပဲဗ်

ေတာ္အလိုက္ကန္းဆိုးမသိတဲ့ေကာင္မေလး။။

စိတ္ေတေလႏွင့္အင္းဝိဇၨာ(7)
==================
အေမအင္းဝိဇၨာသည္အသက္အရြယ္ကား႐ွစ္ဆယ္ဝန္းက်င္ခန္႔႐ွိၿပီထင္ပါသည္။က်မ၏ေ႐ွ႕တြင္စစ္ဗိုလ္လင္မယား႐ွိ
ေနေလရာ ၎တို႔သည္အသက္အရြယ္၂၇ခန္႔သာ႐ွိၾကေပလိမ့္ရာ
အေမအင္းဝိဇၨာ၏အေပၚတြင္အလြန္အမင္းယံုၾကည္ကိုးစားဟန္႐ွိေလသည္။ က်မကေတာ့ ေလ့လာမွဳသက္သက္သာျဖစ္၍နားလည္ႏိုင္ေအာင္က်ိဳးပမ္းေနဆဲအဆင့္သာျဖစ္ပါသည္။က်မသည္မည္သည့္အရာတြင္မဆိုေ႐ွ႕ေနာက္ေၾကာင္း
က်ိဳးစပ္ဆက္၍ စဥ္းစားသည္ကမ်ားေလရာ အမွားၾကံဳ
၍သင္ခန္းစာရခဲ့သည္လည္း႐ွိဖူးပါသည္။
ကိုးကြယ္မွား၍ဖြတ္ထြက္မွေတာင္ပို႔မွန္းသိခဲ့ရသည္လည္း႐ွိပါသည္။ စစ္ဗိုလ္ လင္မယားတို႔ျပန္ခါ နီးအခ်ိန္ အေမ့အား႐ွိခိုးကန္ေတာ့ၾကေလသည္။
ထိုသို႔႐ွိခိုးကန္ေတာ့ရာ ဗိုလ္ ကေတာ္ေလးသည္ အေမ့၏
ေျခအစံုကိုဆုပ္ကိုင္၍ဦးတိုက္ေလသည္။
ထိုအခါ အေမသည္အ့ံျသ၍ ”ဟယ္…ၾကည့္ၾကစမ္းပါ
ကြယ္႐ို႔ ဒီကေလးမေလးက ငါ့ကို ေျခကိုထိၿပီး႐ွိခိုးတယ္
ဒါဟာ သားတပည့္ေတြလုပ္ၾကရတဲ့ထံုးတမ္းအစဥ္အလာျဖစ္
တယ္ကြယ္”
”ဒီေတာ့…သူဟာငါ့တပည့္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ…ဒီေတာ့ငါကဂါထာစုပ္
ရေပလိမ့္မည္။ဒီဂါထာက…အရမ္းအစြမ္းႀကီးတယ္ကြယ္
ရြတ္ရတဲ့အတူတူ…ငါဟာမင္းတို႔ကိုပါရြတ္ဖတ္စုပ္ခ်ေပးမယ္…ကဲ…အားလံုးငါ့ေ႐ွ႕လာၾကကြာ”
ဟုေျပာဆိုၿပီးအေမသည္ဂါထာစုပ္ေလသည္။အေမစုပ္ေသာဂါထာသည္အခ်ိန္ဆယ့္ငါးမိနစ္ခန္႔ၾကာရာ
ေအာင္ျခင္း႐ွစ္ပါးဂါထာကိုအက်ယ္ဖြဲ႔သီထားျခင္းျဖစ္ေပသည္။အေမ့တြင္႐ွိေသာအျခားအစြမ္းထက္ျမက္မႈမ်ားမွာ
သားခ်ည္းေမြးေနတာေျခာက္ေယာက္ျဖစ္၍သမီးရတနာလိုခ်င္သူကိုရေအာင္လုပ္ေပးျခင္း၊ေလမုန္တိုင္းကိုရေအာင္တားဆီးႏိုင္ျခင္း(ထိုအေၾကာင္းအရာကိုvideoျဖင့္မွတ္တမ္းတင္)ထားသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။
ေငြေရးေၾကးေရးအခက္ခဲဖစ္ေနသူကိုေျပလည္ေအာင္
စာေမးပြဲေျဖသူကိုေအာင္ ေအာင္ ျပန္မရေသာေႂကြးေျမမ်ားျပန္ရေအာင္၊ရာထူးတက္ေအာင္
အလုပ္အကိုင္အဆင္ေျပေအာင္၊ပညာျဖင့္ျပဳစားထားသည္ကိုေျဖေအာင္စသည္စသည္ျဖင့္
စံုလြန္းေသာလူ႔ေလာကဓံမ်ားကိုသဘာဝကိုေက်ာ္၍အင္းအိုင္လက္ဘြဲ႔ခလွဲ႔တို႔ျဖင့္ေစစားကာကြၽမ္းဝင္ထက္ျမက္မွဳမ်ားဟုကြၽန္မေကာက္ခ်က္ခ်မိပါသည္။
အေမကိုယ္တိုင္က သူသည္အင္းေပါင္းေျခာက္ရာေက်ာ္ကို
ထံုကူးကာကစားႏိုင္သည္ဟုေျပာပါသည္။
ေနာက္ထပ္မည္သည့္အရပ္မွာေနသည္မသိရေသာမိန္းမ
တစ္ဦး သူ႔ေယာက်ားက မယားအငယ္ထံမွျပန္မလာ၍
လာေအာင္လုပ္ေပးရန္ ေစစားေနသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္က စီးပြားေငြမစုမိ၍စုမိေအာင္ဟုေစလာပါသည္။
ထိုတြင္အေမေျပာေသာစကားမ်ားကိုက်မႏွစ္သက္မိပါသည္”မင္းတို႔ကိုငါေျပာမယ္…ငဒို႔ရဲ႕အိမ္နီးနားခ်င္းႏိုင္ငံေတြဟာငဒို႔ႏိုင္ငံကေရႊေငြေက်ာက္သံပတၱျမားေတြကိုလိုခ်င္ၾကတယ္…သူတို႔ဟာငဒို႔ႏိုင္ငံ
သားေတြရဲ႕မသိမွဳကိုအခြင့္ယူၿပီးခ်ဲႏွစ္လံုးေလာင္းကစား
ထီကိုတီထြင္ၿပီးငဒို႔ႏိုင္ငံထဲပို႔ထားတာ…မင္းတို႔ကခ်ဲေတြ
ထိုးေနေတာ့မင္း႐ွာတဲ့ေငြစုမိပါ့မလား”
”ငါေျပာတာမွန္ရဲ႕လား·မင္းခ်ဲထိုးေနတာရပ္လိုက္ပါ”
ထိုအခါထိုမိန္းမက”ဟုတ္ကဲ့…က်မကိုေငြစုမိေအာင္လုပ္ေပးပါ”ဟုထပ္မံ၍ေတာင္းဆိုေလသည္အေမက”ငါဘာလုပ္ေပးစရာ…လိုလို႔လဲေညး.ခ်ဲမထိုးပဲေနရင္စုမိၿပီပဲ”ဟုျပန္ဆိုေလသည္။
က်မအေမ့အားႏွစ္သက္ေသညအရာမ်ား႐ွိသလိုမႏွစ္သက္ေသာအရာမ်ားလည္း႐ွိရာဆက္လက္၍တင္ျပပါမည္။
ဆက္ရန္
ျမေကသီလြင္၊ေစာေနျခည္၊စႏၵာေထြး(ျမတ္ေလး)

ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္ - အပိုင္း (၁)

  စာေရးျခင္းဆိုသည္မွာ စိတ္ကူးမ်ားကိုပံုေဖာ္ျခင္းသာျဖစ္သည္ ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မိမိသိရွိေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တစ္စံုတစ္ဦးထံ ေရာက္ေစခ်င္သည္ ။ သိေစခ်င္သည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ အကၡရာစာလံုးမ်ားျဖင့္ စကားေျပာဆိုၾကျခင္းကို စာေရးျခင္းဟု ဆိုခ်င္ပါသည္ ။ 
  စာေရးသားၾကရာတြင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ေရးသားၾကျပီး ကဗ်ာ ၊ ဝတၳဳ  ၊ ေဆာင္းပါးႏွင့္ အျခားေရးသားသည့္ပံုစံမ်ားစြာရွိေပသည္ ။ ယခုေရးသားသည့္ ကြ်န္ေတာ့္ေဆာင္းပါးတြင္ ဝတၳဳေရးသားမည့္ ဝါသနာရွင္ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္မ်ားအတြက္ သိသင့္ သိထိုက္သည့္ သေဘာတရားမ်ားကို မိမိေလ့လာမိသမွ်အား ေျပာျပလိုေသာ ေစတနာျဖင့္ေရးသားျခင္းသာျဖစ္ေပသည္ ။ ကြ်န္ေတာ္သည္ စာေပပညာရွင္မဟုတ္သည့္အတြက္ ေဆာင္းပါးတြင္ပါရွိေသာ တစ္ခ်ိဳ႕အခ်က္မ်ားသည္ ျပည့္စံုမႈမရွိျခင္း ၊ လိုအပ္ခ်က္ရွိျခင္း ၊ မွားယြင္းေနျခင္းရွိပါက ေဝဖန္ေထာက္ျပေပးေစခ်င္ပါသည္ ။ 
   စာေရးသားမည္ဆိုလွ်င္ ေဆာင္းပါးဘယ္လိုပံုစံေရးရသည္ ၊ ဝတၳဳ ဘယ္လိုမ်ိဳးေရး၍ရသည္ စသည့္တို႔ကို ေလ့လာသင္ယူႏူိင္ေသာ္လည္း စာေရးဆရာ/ဆရာမျဖစ္ရန္မလြယ္ကူေပ ။ စာေရးသားမည့္သူသည္ စာမ်ားမ်ားဖတ္ရန္လိုအပ္ျပီး စာေရးသားျခင္းကိုလဲ ေန႔စဥ္ျပဳလုပ္ရန္လိုပါသည္ ။ ဆရာႀကီးပီမိုးနင္းသည္လည္း စာဖတ္ဝါသနာႀကီး၏ ။ စိတ္ေလ၍ ဟိုဟိုသည္သည္သြားသည့္အခါမ်ိဳးမွာပင္လွ်င္ စာအုပ္ေသတၲာတစ္လံုး သူႏွင့္အတူ အျမဲကပ္ပါလွ်က္ စာဖတ္ မပ်က္ခဲ့ေပ ။ နည္းပညာထြန္းကားေသာ ယေန႔ေခတ္ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔အေနႏွင့္ ဆရာႀကီးပီမိုးနင္းကဲ့သို႔ စာအုပ္ေသတၲာဆြဲစရာမလိုပါ ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိမိကိုင္ေဆာင္ေသာ စမတ္ဖုန္းမ်ားတြင္ Ebook စာအုပ္မ်ားကို အေျမာက္အမ်ားထည့္၍ ေလ့လာဖတ္ရႈ႕ႏူိင္သည္ ။ မိမိဖတ္ခ်င္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို အခမဲ့ေပးေသာ web page မ်ားတြင္ download လုပ္၍ ရွာေဖြရယူႏူိင္သည္ ။ စာဖတ္ခ်င္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဆရာႀကီးေဇယ်ကလည္း " မည္မွ်ေကာင္းေသာဓါး ျဖစ္ေစကာမူ ဓါးေသြးေက်ာက္ေပၚသို႔ မတင္လွ်င္ ဓါးသြားမထက္၊ ဓါးေကာင္းတစ္လက္မျဖစ္ႏူိင္ ။ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္သည္ ဓားႏွင့္တူသည္ ။ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္မည္မွ်ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ စာဖတ္ျခင္းတည္းဟူေသာ ဓားေသြးေက်ာက္ေပၚသို႔ မတင္လွ်င္ ဓားေကာင္းမျဖစ္ႏူိင္ " ဟု သိေပးစကားဆိုခဲ့ေလသည္ ။ 
   ဝတၳဳေရးသားမည့္သူသည္ စာဖတ္ေနရုံႏွင့္မျပီး မွတ္သင့္သည္ကို မွတ္၍ ေတြးသင့္သည္ကို ေတြးရေပမည္ ။ ထို႔အတူ ေရးဖို႔လည္း လိုအပ္သည္ ။ မိမိေရးေသာစာကို ခြန္အားရွိေသာစာျဖစ္ေစရန္ ႀကံ့ခိုင္က်စ္လစ္ေသာဝါက် တည္ေဆာက္ဖို႔လည္းလိုသည္ ။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ စကားလံုးမ်ားေရြးခ်ယ္၍ အခ်က္က်က်လည္း ေရးတတ္ရမည္ ။ စာေရးသာရာ၌ ဝါက်ရွည္ႀကီးပဲ မေရးသင့္ ။ မလိုအပ္ပဲ ဝါက်ရွည္ေနလွ်င္ ဆိုလိုရင္းကိုေတာ္ေတာ္ႏွင့္္မေရာက္သည့္အျပင္ စာဖတ္သူျငီးေငြ႔သြားမည္ျဖစ္သည္ ။ ဝါက်အတိုေတြခ်ည္းလဲ မသံုးသင့္ ။ စာတစ္ပုဒ္၏ က်ိဳးေၾကာင္းဆက္စပ္မႈ တင္ျပပံုအေနအထားအေပၚ မူတည္၍ ဝါက်ကို ရွည္သင့္လွ်င္ ရွည္ျပီး တိုသင့္ပါလွ်င္ တိုဖို႔လိုအပ္သည္ ။ 
   ဝတၳဳေရးလိုသူသည္ စာေရးရာ၌ စာလံုးေပါင္းမွန္ေအာင္ ၊ သဒၵါနည္းက်ေအာင္ ၊ဗဟုသုတစံုေအာင္ ၊ လူႏွင့္ လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္စ႐ုိက္မ်ား နားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္ ။ မိမိပတ္ဝန္းက်င္က အားေပးေကာင္း အားေပးမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ႀကိဳးပမ္းရမည္မွာ မိမိ၏တာဝန္အလုပ္ျဖစ္သည္ ။ ဝတၳဳေရးသားလွ်င္ စာဖတ္သူသိေစလိုေသာအေၾကာင္းကို သိလြယ္ေအာင္ ေရးႏူိင္ေလေလ စာေရးေကာင္းေလေလ ျဖစ္ျပီး စာဖတ္ပရိတ္သတ္ ႏွစ္သက္ေလေလျဖစ္သည္ ။ အခ်ိဳ႕က အထင္ႀကီးေအာင္ သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ ပါ႒ိပါဌ္သားေတြထည့္ ၊ အဂၤလိပ္စကားလံုးေတြသံုးတတ္ၾကသည္ ။ အခ်ိဳ႕မွာ အရွိအတိုင္း အတံုးလိုက္အတစ္လိုက္ေရးသလို ဗဟုသုတမ်ားကို အရန္ကာေရား ျပြတ္သိပ္ထိုးထည့္တတ္ၾကသည္ ။ အခ်ိဳ႕မွာ လြမ္းဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ေရးၾကသည္ ။ မည္ကဲ့သို႔ ေရးၾကသည္ျဖစ္ေစ စာဖတ္သူနားလည္ဖို႔ႏွင့္ ေတြးေတာဆင္ျခင္စရာ မွတ္သားစရာျဖစ္ေနဖို႔က ဝတၳဳေရးသားသူတစ္ဦး၏ အဓိကအခ်က္ျဖစ္ေပသည္ ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>
   

္ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္ အပိုင္း (၂)
  
   ဝတၳဳေရးလိုသူ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔ကို ပထမပိုင္းတြင္ စာဖတ္ဖို႔ႏွင့္ ေရးရန္ ေတြးရန္ မွတ္ရန္ စသည္တို႔ကို ေျပာခဲ့ျပီးျဖစ္သည္ ။ ယခုအခါ စာေပေလာက၌ စာေပပံုသဏၭာန္တစ္ခုအျဖစ္ အခိုင္အမာရပ္တည္ေနေသာ "စာတမ္းငယ္" အေၾကာင္းကို ေျပာခ်င္ပါသည္။ ဝတၳဳေရးမွာ စာတမ္းငယ္ ဆိုတာကို ေလ့လာဖို႔လိုလို႔လားဟု ေမးစရာရွိပါလိမ့္မည္ ။ အျခားေသာ ဆရာမ်ားသည္ မည္သို႔ေကာက္ခ်က္ဆြဲမည္ကိုမူ မသိေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ့္အေနျဖင့္ လိုသည္ဟုဆိုခ်င္ပါသည္။ အေၾကာင္းက စာတမ္းငယ္ဆိုသည္မွာ အျခားမဟုတ္ေပ ။ ၁၆ရာစုတြင္ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ၌ ျပင္သစ္ဘာသာျဖင့္ အက္ေဆး (essai) ဟု စတင္အမည္ရခဲ့ျပီး မၾကာမီပင္ အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၌ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ အက္ေဆး (essay) ဟု ဆက္လက္အမည္တြင္ကာ တစ္စတစ္စ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေသာ စာေပအဖြဲ႔ ေရးသားနည္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္ ။ ျမန္မာစာေပေလာကတြင္ အခ်ိဳ႕က ေဆာင္းပါးႏွင့္မကြဲမျပားမွတ္ယူျပီး ေဆာင္းပါးဟုပင္ ေရာေႏွာေခၚဆိုၾကသည္ကို ေတြ႔ရွိရျပီး အမ်ားအားျဖင့္ ထိုစာေပေရးေသာစနစ္ကို "အစမ္းစာ ၊ စာတမ္း ၊ စာမြန္ ၊ စာတန္း ၊ အက္ေဆး ၊ ရသစာတမ္းငယ္ " ဟုေခၚဆိုၾကေပသည္ ။ 
   အစမ္းစာ ၊ စာတမ္း ၊ စာမြန္ ၊ စာတန္း ၊ အက္ေဆး ၊ ရသစာတမ္းငယ္ ကြ်န္ေတာ္အထက္မွာေရးခဲ့သလို စာတမ္းငယ္ အစရွိသည္တို႔ကို ဘယ္လိုေခၚေခၚ ဘယ္လိုသတ္မွတ္သတ္မွတ္ ကိစၥမရွိေပ ။ စာတမ္းငယ္၏ ေနာက္ခံသမိုင္းအခ်ိဳ႕ကို ဗဟုသုတအလို႔ငွာ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပေပးခ်င္သည္ ။ ဝါသနာရွင္ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ ကိုယ္စီးေသာျမင္း အထီအမကြဲေစခ်င္သည့္ ဆႏၵျဖင့္ ထည့္သြင္းျခင္းလဲျဖစ္ပါသည္ ။
  
ေနာက္ခံသမိုင္းအက်ဥ္း
         အက္ေဆးဟူေသာအမည္ မေပၚေပါက္မီ ဂရိ ေရာမေခတ္ကတည္းကပင္ အက္ေဆးအဖြဲ႔မ်ိဳး ေပၚေပါက္ေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း ပညာရွင္တို႔က စူးစမ္းေဖာ္ထုတ္ျပၾကပါသည္။ ပေလတို (Plato) ၊ သီယိုဖရက္တပ္ (Theophrastus) ၊ ပလင္နီ (Pliny) ၊ ဆီေနကာ (Seneca) ၊ ပလူးတပ္ (Plutarch) ၊ ဆီဆ႐ုိ (Cicero) ၊ မားကပ္ေအာ္ေရးလီးယပ္ (Marcus Aurelius) ၊ အရစၥတိုတယ္ (Aristotle) စေသာ ဂရိ ေရာမပညာရွင္တို႔သည္ အက္ေဆးသေဘာေဆာင္ေသာ ေရးသားနည္းမ်ားကို ေရးဖြဲ႔ခဲ့ၾကေၾကာင္း မိန္႔ဆိုၾကသည္ ။ 
   ထိုစာေပေရးသားနည္း အဖြဲ႔ပံုစံကိုျပင္သစ္စာေရးဆရာ မြန္တိန္း ( Michael de Montaigne )က အက္ေဆးဟု အမည္ေပးျပီး ၁၅၈၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝရာမွ အက္ေဆးဟု အမည္ေပၚထြက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ မြန္တိန္း၏စာမ်ားသည္ သူ႔စ႐ုိက္သဘာဝ ၊ သူ႔အေတြးအျမင္ ခံစားမႈမ်ားကို အေျချပဳ၍ စကားေျပျဖင့္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေရးဖြဲ႔ေသာ စာမ်ားျဖစ္သည္ ။ ( စကားေျပအေၾကာင္းကို ယခုေဆာင္းပါးတစ္ေနရာတြင္ သီးျခားေဖာ္ျပေပးပါမည္) ၁၅၉၇ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္ႏူိင္ငံ ေဘကြန္ ( Francis Bacon) က အက္ေဆးဟူေသာအမည္ကိုခံယူအသံုးျပဳဳၿပီး သူ႔အေတြးျမင္မ်ားကို ေရးဖြဲ႔ခဲ့သည္ ။ ထိုပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦး၏ ေနာက္တြင္ ကမၻာ့စာေပ၌ အက္ေဆးအေျမာက္အမ်ားေပၚထြန္းလာခဲ့သည္မွာ ယခုဆိုလွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀ နီးပါးပင္ သက္တမ္းရွိေပသည္ ။ အက္ေဆးကို စကားေျပျဖင့္ေရးဖြဲ႔သည္ဆိုေသာ္လည္း အဂၤလိပ္ကဗ်ာဆရာ ပုပ္ ( Alexander Pope) က သူ႔၏ကဗ်ာရွည္မ်ားကို အက္ေဆးဟု တင္စားေခၚသည္အထိ အက္ေဆး၏ အသံုး က်ယ္ဝန္းလာေပသည္ ။ အက္ေဆး တစ္နည္းစာတမ္းငယ္ ဟူေသာနယ္ပယ္ထဲတြင္ တစ္ဖက္စြန္း၌ ဓမၼဓိ႒ာန္က်က် ပညာရပ္ဆန္ဆန္ ျပဳစုေသာ သုေတသနက်မ္းမ်ားအထိ ထည့္သြင္းျပီး အျခားတစ္ဖက္စြန္း၌ ပုဂၢလိကဓိ႒ာန္သေဘာျဖင့္ ရႊင္ရႊင္သြက္သြက္ ေရးဖြဲ႔ေသာ အက္ေဆးမ်ား  ၊ သရုပ္ေဖာ္သေဘာပါေသာ အက္ေဆးမ်ားအထိ ထည့္သြင္းကာ ေခါင္းႀကီးပိုင္းမ်ား ၊ စာအုပ္စာေပ ေဝဖန္ခ်က္မ်ား ၊ သတင္းစာ ၊ မဂၢဇင္း ၊ ေဆာင္းပါးမ်ားအထိ ထည့္သြင္းၾကပါသည္ ။ 
    ဤမွ်နယ္ပယ္က်ယ္ဝန္းေသာ အယ္ေဆးကို ဝတၴဳေရးလိုသူ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ ဦးစြာေလ့လာသင့္သည္ ။ အစမ္းေရးၾကည့္သင့္သည္ ။ ဖတ္ျခင္း မွတ္ျခင္း လုပ္သင့္ေပသည္ ။ သတိျပဳရမည္မွာ အက္ေဆးသည္ ဝတၳဳမဟုတ္သည္ကို သတိျပဳရန္ လိုေပမည္။ ထိုစကားသည္ နားလည္ခက္မည္ကို သိပါသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ အက္ေဆးႏွင့္ ဝတၴဳ ကြာျခားပံုကို ေနာက္ေရးမည့္အပိုဒ္မ်ားတြင္ အလွ်င္းသင့္သလို ေဖာ္ျပေပပါမည္ ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>

ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္ အပိုင္း (၃)

       အက္ေဆးဟုေခၚေသာ စာတမ္းငယ္ကို စာေပအဖြဲ႔အျဖစ္သာမက ေက်ာင္းတြင္းေလ့က်င့္ခန္းျဖစ္ေသာ စာစီစာကံုးအျဖစ္လည္း အမ်ားနားလည္ေနၾကသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္ ။ ယခုအပိုင္းတြင္း အက္ေဆးႏွင့္စာစီစာကံုးကြဲျပားမႈကို ေလ့လာတင္ျပေပးမည္ျဖစ္ပါသည္။ စာစီစာကံုးဟူသည္ ေပးထားေသာ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္အညီ ေက်ာင္းသားမ်ားဆည္းပူးထားေသာဗဟုသုတမ်ား ၊ အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို အစ ၊ အလယ္ ၊ အဆံုး အစီအစဥ္တက် ေရးသားတင္ျပတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေသာ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။ စည္းကမ္း အထိန္းအကြပ္ျဖင့္ေရးရေသာ သေဘာကိုေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ စာစီစာကံုးႏွင့္ အက္ေဆးသည္ အႏုအရင့္ကြာပါသည္။ စာစီစာကံုးသည္ ေလ့က်င့္ခန္းအဆင့္တြင္သာရွိ၍ ရသစာေပအဖြဲ႔တစ္ခုအျဖစ္ ေကာင္းမြန္ေသာ အဆင့္သို႔မေရာက္ေပ ။ အက္ေဆးေလာက္ ကေလာင္လူးလြန္႔ခြင့္မရ ။ စာေရးသူ၏ အေတြးအျမင္ ၊ ခံစားပံုမ်ားကို ထည့္ခ်င္တိုင္း ထည့္ခြင့္မရေပ ။
   " ေက်ာင္းတြင္းမွ ေလ့က်င့္ေသာ စာစီစာကံုးမည္သည္ စာေပ အပ်ံသင္စ ေက်ာင္းသားလူမမယ္တို႔အတြက္ ေျမစမ္းခရမ္းပ်ိဳးရသည့္ စာစမ္းတစ္မ်ိဳးသာျဖစ္ပါသည္။ အေလ့အက်င့္ခံသည့္ ၊ အမွားခံသည့္ ၊ အျပင္ခံသည့္ ၊ တန္ဖိုးျဖတ္ အမွတ္ေပးခံသည့္ စာစမ္းတစ္မ်ိဳးသာျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသားလူငယ္တို႔ ေက်ာင္းသက္ကုန္ျပီး ေက်ာင္းျပင္ပေရာက္၍  စာေပေလာကတြင္ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ၊ ဒဂုန္တာရာသစ္ေတြ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏူိင္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ေက်ာင္းတြင္း၌မူ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ ၊ ဒဂုန္တာရာအခ်ိဳးမ်ိဳးခ်ိဳး႐ုံမွ်ကိုပင္ လက္မခံႏူိင္ပါ " ဟူေသာ ပညာေရးပိုင္းဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ အဆိုအမိန္႔ကိုၾကည့္လွ်င္ အက္ေဆးအဆင့္ကို မေရာက္ေသးေသာ စာစီစာကံုးအေျခအေနကို နားလည္ႏူိင္ပါလိမ့္မည္။ 
    ဆရာသိန္းေဖျမင့္ေရးသည့္ "အေမ" ဟူေသာ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္မွ အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပ၍ ထပ္မံသက္ေသထူလိုပါေသးသည္။ 
 'အေမ' တြင္ ဆရာသိန္းေဖျမင့္က အေမ့အေၾကာင္းကို တရင္းတႏွီးေျပာျပသည္။ သူငယ္ငယ္က ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ႏုိ႔မျပတ္သျဖင့္ အေမက ႏွမ္းလံုးကေလးေတြေကြ်းျပီး ပါစပ္ထဲက ႏွမ္းလံုးကေလးတစ္လံုး ဆြဲယူျပကာ 'ၾကည့္စမ္း ငါ့သား ၊ ခုအရြယ္အထိ ႏုိ႔စို႔ေတာ့ သြားပိုးကေလးေတြက်ေနျပီ ။ ေနာက္ မစို႔နဲ႔ေတာ့ေနာ္ ' ဟုေျပာျပ၍ ႏုိ႔ျဖတ္ခိုင္းပံု ၊ သူက ႏွမ္းလံုးကေလးမွန္းသိေသာ္လည္း အေမ့ကို ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ ႏုိ႔ျဖတ္လိုက္ပံုမ်ားလည္းပါသည္။ သူမံုရြာမွာ ေက်ာင္းသြားေနစဥ္ တစ္ခါတြင္ ဆရာ့ကို စာကူစစ္ေပးေနရသျဖင့္ ေက်ာင္းပိတ္ပိတ္ခ်င္း အိမ္ျပန္မလာႏုိင္ ။ အေမက ေန႔တိုင္းထြက္ေမွ်ာ္သည္။ သူျပန္လာေသာအခါ အေမက ခပ္ေသာ့ေသာ့ ထြက္ႀကိဳေသာ္လည္း မ်က္ႏွာမၾကည့္ ။ သူ႔ကိုလည္း စကားမေျပာ ။ ၾကည့္လည္း မၾကည့္ ။ မီးဖိုေပၚက ႏြားႏုိ႔အိုးကို ေယာက္မႀကီးႏွင့္ ေမႊေနသည္ ။ မ်က္ရည္ေဝ့ေနသည္။ သူတတြတ္တြတ္ရွင္းျပသည္ကို အေမေက်နပ္ပံုမရ။ ႏြားႏုိ႔ကို ပန္းကန္ထဲေလာင္းထည့္သည္။ ဆရာသိန္းေဖျမင့္က ဤအေၾကာင္းကို ေျပာျပျပီး ဤသို႔ဆက္ဖြဲ႔ပါသည္ ။ 
   အေမရယ္ . . . ကြ်န္ေတာ္ ေက်ာင္းေျပးရင္ အေမ စိတ္ေကာက္ႏုိင္တယ္။ အခုဘာလို႔ စိတ္ေကာက္တာလဲဟု ေၾကကြဲသံႏွင့္ ေမးလိုက္ေလသည္။
  အေမက ကြ်န္ေတာ္ေရွ႔ ႏြားႏုိ႔ပန္းကန္ခ်ေပးျပီး ေရာ့ေသာက္ဟု ဆိုပါသည္။ ၎ေနာက္ အေမ့မ်က္ႏွာမွာ စမ္းေရလို ၾကည္လင္လာပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အား လျပည့္ဝန္းႀကီးလို ျပံဳး၍ၾကည့္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ငယ္ငယ္တုန္းကလို အေမ့အား ဖက္ခ်င္၏။ နမ္းခ်င္၏။ အေမ့ရင္ခြင္ဝယ္ ရင္ေငြ႔လႈံလို၏ ။

   ဤအဖြဲ႔တြင္ စာဖတ္သူက အေမ့ကိုလည္း ျမင္လိုက္ရပါသည္ ။ အေမ့အေၾကာင္းကိုေျပာေသာ သားကိုလည္း ျမင္လိုက္ရပါသည္။ စိတ္ကို လွစ္ခနဲျမင္လိုက္ရသကဲ့သို႔ ေရးႏူိင္သည္။ ေက်ာင္းမွာ အေမ့အေၾကာင္း စာစီစာကံုးေရးသည့္ ေက်ာင္းသားသည္ ဆရာသိန္းေဖျမင့္ကဲ့သို႔ ေရးႏူိင္ဖို႔ရန္မလြယ္ေပ ။ ထို႔ေၾကာင့္ စာစီစာကံုးႏွင့္ စာတမ္းငယ္ (အက္ေဆး)သည္ ရသေပးႏူိင္ေသာ အတိုင္းအဆလည္း အႏုအရင့္ကြာျခားသြားမည္သာျဖစ္ပါသည္ ။
စာစီစာကံုးႏွင့္ အက္ေဆး ကြဲျပားသကဲ့သို႔ အက္ေဆးႏွင့္ ဝတၳဳသည္လဲ ကြဲျပားေပသည္ ။ သို႔ေသာ္ ဝတၳဳေရးလိုသူ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ စာေပသည္ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု အခ်ိတ္အဆက္ရွိသည္ကို သိရွိေစလိုသည္ ။ ေလွကားကို တစ္ဆင့္ျခင္း တက္ရသကဲ့သို႔ စာေပေရးသားရာတြင္လဲ စာစီစာကံုး ၊ အက္ေဆး ၊ ဝတၳဳတို ၊ ဝတၴဳရွည္ဟု အဆင့္ဆင့္ေလ့လာ၍ ေရးေစခ်င္ပါသည္ ။ ျမန္မာ့စကားပံုတြင္ " အလွမ္းက်ယ္ အလယ္လတ္ " ဆိုေသာစကားအတိုင္း စာစတင္ေရးသားရာ၌ ဝတၳဳကိုေရးပါက အစီအစဥ္မက် ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ႏွင့္ အခ်ိတ္အဆက္ေပ်ာက္တတ္ပါသည္ ။ ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္မ်ားအေနျဖင့္ အက္ေဆးမွအစျပဳ၍ တစ္ဆင့္ခ်င္း လွမ္းတက္ ေရးသားၾကေစလ္ိုပါသည္ ။ 

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>

ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္ အပုိင္း (၄)
  
 အထက္တြင္ဆိုခဲ့ေသာ စာတမ္းငယ္ ( အက္ေဆး ) ႏွင့္ ဝတၴဳ ျခားနားပံုကို ယခုအပိုင္းမွာ ေျပာျပေပးမွာျဖစ္ပါတယ္ ။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဝတၳဳတိုသည္ စိတ္ကူးတီထြင္ထားေသာ စာေပအဖြဲ႔ ( ထိုးဇာတ္အဖြဲ႔ ) မ်ိဳးျဖစ္၍ အက္ေဆးမွာမူ ထိုမွအပျဖစ္ေသာ စာေပအဖြဲ႕ ( ထိုးဇာတ္မဟုတ္ေသာအဖြဲ႔) မ်ိဳးျဖစ္သည္ဟု ပညာရွင္တို႔ ခြဲျခားျပေလ့ရွိၾကပါသည္။ *( ထိုးဇာတ္ ၊ န - ႀကံဖန္တီထြင္ ေရးသားေသာ ဇာတ္ )* 
    ၎အဆိုရ အက္ေဆးႏွင့္ ဝတၳဳတိုသည္ စည္းျခားျပီးျဖစ္၍ ေရာေထြးဖြယ္မရွိဟု ဆိုႏူိင္ပါလိမ့္မည္ ။ သို႔ေသာ္ အက္ေဆးတြင္ စိတ္ကူးဥာဏ္ကြန္႔သည့္သေဘာလည္း ပါႏူိင္သည့္အတြက္ ဝတၳဳတိုႏွင့္ ေရာေထြးဖြယ္ရွိႏူိင္ပါသည္ ။ ဝတၳဳတိုဆိုသည္မွာ ေရးတဲ့သူက ေရးခ်င္တာ ေရးလိုက္ျခင္းသည္ ဝတၳဳတိုျဖစ္သည္ ။ ထိုသို႔ဆို၍ ဝတၳဳတို၏ နယ္နိမိတ္ကိုခ်ဲ႕ျဖန္႔လိုက္ျခင္းျဖင့္လည္း အက္ေဆးႏွင့္ေရာေထြးဖြယ္ရွိပါသည္။ အက္ေဆးတြင္လည္း ဝတၳဳတိုမွာကဲ့သို႔ ျဖစ္စဥ္မ်ားပါႏူိင္သည့္အတြက္ ျဖစ္စဥ္ပါမႈ ၊ မပါမႈကိုၾကည့္ျပီး ခြဲျခား၍မခိုင္လံုပါ ။ 
    အက္ေဆးႏွင့္ ဝတၳဳတို၏ ျခားနားခ်က္မွာ စာေရးသူႏွင့္ စာဖတ္သူတို႔၏ အေနအထားျဖစ္သည္။ အက္ေဆးတြင္ စာေရးသူက တကယ္ရွိေသာ လူတစ္ေယာက္အေနအထားျဖင့္ သူ႔အေတြးအျမင္ ၊ အေတြ႔ႀကံဳမ်ားကို စာဖတ္သူအား တိုက္႐ုိက္ဆက္သြယ္ေျပာျပေနဟန္ ေရးသည္။ ဝတၳဳတိုတြင္ စိတ္ကူးတီထြင္ ဖန္တီးေသာဇာတ္လမ္း ၊ ဇာတ္ေဆာင္တို႔ကို အားျပဳ၍ေရးသည္ ။ အက္ေဆးႏွင့္ အျခားအေရးသားမ်ား ျခားနားပံုကို ျခံဳ၍ဆိုရပါလွ်င္ အျခားအေရးသားမ်ားတြင္ ေရးဖြဲ႔သည့္ အေၾကာင္းအရာကို အားျပဳေလ့ရွိသည္ ။ အက္ေဆးတြင္ အေၾကာင္းအရာထက္ ထိုအေၾကာင္းအရာကို ေျပာျပေနသည့္ စာေရးသူႏွင့္စာဖတ္သူတို႔၏ စိတ္ခ်င္းတိုက္႐ုိက္ထိေတြ႔ ဆက္သြယ္မႈကို အားျပဳသည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္ ။ ဝတၳဳႏွင့္အက္ေဆး မတူညီဟု ဆိုခဲ့ျခင္းကို နားလည္ႏူိင္မည္ဟု ထင္ပါသည္ ။
   ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္၊ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခခံအရည္အခ်င္းကို သိရွိထားဖို႔လိုမည္ထင္သည္ ။ထိုအေၾကာင္းကို ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔အတြက္ အနည္းငယ္မွ် ေျပာျပခ်င္သည္ ။   
၁။ All round Education (ဘက္စံုပညာေရး)
၂။ Aesthetic ( ရသ ပညာ )
၃။ Philosophical Competence ( အေတြးအျမင္ ဒႆန ) ဟူေသာ အခ်က္သံုးခ်က္သည္ စာေရးဆရာတိုင္းအတြက္ မရွိမျဖစ္အရည္အခ်င္းမ်ားလို႔ " အက္တမားေတာ့(ဖ္)က ဆိုထားသည္ ။

All Around Education
ဘက္စံုပညာေရး
    ေက်ာင္းပညာကိုခ်ည္းေျပာေနျခင္းမဟုတ္ ဘဝအေတြ႔အႀကံဳစံုဖို႔
လည္းလိုသည္။ စာဖတ္လည္း မ်ားဖို႔လိုသည္ ။

Aesthetic
ရသ ပညာ
    အေတြ႔အႀကံဳမ်ားကို အေျခခံ၍ ရသပညာကို ဖန္တီးယူျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ဖန္တီးရာ၌ မိမိေရးေသာစာသည္ မိမိခံစားရသကဲ့သို႔ စာဖတ္သူမွာလည္း ခံစားရသည္ဆိုလွ်င္ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ရသေျမာက္သည္ဟု ဆိုႏူိင္သည္။ စာဖတ္သူသည္ လြတ္လပ္စြာေတြးေခၚ ဆံုးျဖတ္ႏူိင္ခြင့္ရွိျခင္းေၾကာင့္ မိမိထင္ျမင္ ယူဆခ်က္အတိုင္း စာဖတ္သူ၌ ရွိခ်င္မွရွိေပမည္ ။

Philosophical Competence
အေတြးအျမင္ ဒႆန
    ရသစာေပတစ္ခု၌ ဒႆနပါရေပသည္ ။ ဒႆနမပါလွ်င္ အဓိပၸါယ္မရွိေပ ။ ဒႆနဆိုသည္မွာ အျမင္ျဖစ္သည္ ။ ထိုအျမင္သည္ မွန္ခ်င္လည္းမွန္မည္ ။ မွားခ်င္လည္းမွားမည္။ ေဖာက္ျပန္ခ်င္လည္း ေဖာက္ျပန္မည္ ။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ စာတစ္ပုဒ္ ၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၌ ဒႆန ( အျမင္) တစ္ခုခုေတာ့ ပါရေပမည္ ။ 
  အက္တမားေတာ့(ဖ္)က စာေရးဆရာအရည္အခ်င္းကို ေဖာ္ျပပါအတိုင္း ညႊန္ျပခဲ့သည္ ။ အရည္အခ်င္းရွိေနယံုႏွင့္ စာေရးဆရာမျဖစ္ႏူိင္ ။ ေစတနာ ၊ ဝါသနာ ၊ အနစ္နာ ၊ နည္းနာ ဟုဆိုေသာ နာေလးနာ လိုအပ္ေပသည္ ။ နည္းနာဆိုသည္မွာ စည္းကမ္း ၊ ဥပေဒသ ၊ လိုက္နာဖြယ္မ်ားကို ေျပာခ်င္ျဖစ္သည္ ။

ေနာက္လာမည့္အပိုင္းတြင္ ဝါက် တိုရွည္အေၾကာင္း ေဖာ္ျပေပပါမည္ ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>

ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္  အပိုင္း(၅)

    ဝါက်ထည္ေဆာက္ ေရးသားရာ၌ တိုသင့္သည္ကိုတို၍ ရွည္သင့္သည္ကို ရွည္ရမည္ဟု အထက္၌ဆိုခဲ့ပါသည္။ ညီငယ္တစ္ဦးသည္ message box မွာ ေမးလာသည္မွာ " အကို ဘယ္လိုဝါက်က တိုသင့္ျပီး ဘယ္လိုဝါက်က ရွည္သင့္လဲ " ဟုဆိုသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရးသားေဖာ္ျပရန္ အေၾကာင္းဖန္လာေပသည္ ။ ဝတၳဳေရးမည့္ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္မ်ားအတြက္ ရသတစ္ခုကို သတိမူမိေစရန္ ဝါက်တိုရွည္ ဘယ္လိုရွိသည္ကို ေခတ္စမ္းစာေပအေထြေထြမွ ဆရာသိပၸံေမာင္ဝ၏ စာေပေဝဖန္ေရးေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ျဖင့္ ဥပမာထုတ္၍ ေဝဖန္ေရးရသကိုပါ ေဖာ္ျပခ်င္ပါသည္ ။ 
   " ေမလ ၁၂ရက္ေန႔ထုတ္ သူရိယ ေန႔စဥ္သတင္းစာတြင္ ပုဇြန္ေတာင္ ေမာင္ထြန္းစိန္ဆိုသူက ဝါက်တိုကေလးမ်ားကို ၃တန္း ၄တန္းသား ကေလးမ်ားပင္ ေရးသားႏူိင္ေသာေၾကာင့္ အသံုးမက် ။ ဝါက်တိုကေလးမ်ားကို အသံုးျပဳလွ်က္ ျမန္မာစာေပ ကေမာက္ကမ ျဖစ္သြားမည္ဟု ေရးသားလိုက္သည္ကို ဖတ္လိုက္ရေသာအခါ ေတာ္ေတာ္ပင္ အံ့ၾသမိပါသည္ ။ အမွတ္တမဲ့ ေရးသားလိုက္မိဟန္ တူေပသည္ ။ " 
     ဆရာသိပၸံေမာင္ဝသည္ ေဆာင္းပါးအစတြင္ ယခုကဲ့သို႔ အစခ်ီျပီး ေဆာင္းပါးတစ္ေနရာတြင္ -
 " ဝါက်တိုတိုကေလးမ်ားကို ၃တန္း ၄တန္းသား ကေလးမ်ား ေရးသားႏူိင္သည္ကား မွန္လွေပ၏။ သို႔ရာတြင္ ထိုဝါက်တိုကေလးမ်ားကို ေနရာတက် သင့္ေတာ္ေအာင္ သံုးသြားရန္ကား ေမာင္ထြန္းစိန္ ထင္သေလာက္ လြယ္ကူမည္မဟုတ္ေပ ။ ေမာင္ထြန္းစိန္က ဝါက်တိုကေလးမ်ားကို ေရးလွ်င္ ျမန္မာစာေပကေမာက္ကမ ျဖစ္သြားမည္ဟု ဆိုျပန္၏။ အသို႔ဆိုပါသနည္း ။ မွန္နန္းရာဇဝင္ ၊ ဦးကုလားရာဇဝင္ ၊ လႊတ္ေတာ္ အမွတ္အသားမ်ားကို မဖတ္မိပါသေလာ ။ ၎ရာဇဝင္အမွတ္အသားတို႔တြင္ ေနရာအေလ်ာက္ ဝါက်တိုကေလးမ်ားကို အသံုးျပဳထားေသာ ေနရာမ်ားကို ဖတ္ရပါလိမ့္မည္ ။ တစ္ခါေလာက္ ဖတ္ၾကည့္စမ္းပါဘိ ။ ၎ရာဇဝင္ဆရာႀကီးမ်ားသည္ ဝါက်တိုကေလးမ်ားကို ေရးသားေသာေၾကာင့္ ျမန္မာစာေပကို ကေမာက္ကမျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကသည္ဟူ၍ မစြပ္စြဲႏူိင္ေပ။ " 
      ဤအခ်က္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေဝဖန္ေရးသားသူသည္ အခ်က္က်က် ပိုင္ပိုင္ႏူိင္ ေထာက္ျပတတ္ရမည္ကို ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔ သတိျပဳရမည္ျဖစ္သည္ ။
 ဆရာသိပၸံေမာင္ဝ၏ ေဆာင္းပါး၌ ဝါက်အတိုမ်ားျဖင့္ ေရးသားျခင္းကို ယခုလိုေဖာ္ျပထားပါေသးသည္ ။ 
  " ေခတ္စမ္း စာမ်က္ႏွာ ၅၂ 'ေမာင္သံ' ဆိုေသာ ေဆာင္းပါးတြင္ ဤသို႔ေရးသားထားေပသည္ ( လက္ဦးတစ္ခ်က္ ၾကား၏။ နားစြင့္ကာ ေထာင္ေလသည္။ ၂ခ်က္ ၾကား၏ ။ ထ၍ ထိုင္ေလသည္ ။ ၃ခ်က္ ၾကား၏။ ဦးဘေမာ္ကိုေခၚေလသည္ ။ ၄ခ်က္ၾကား၏ ။ ဦးဘေမာ္မွ ထူးေလသည္။ ၅ခ်က္ၾကား၏ ။ အိပ္ရာမွ ထေလသည္။ ၆ခ်က္ၾကား၏ ။ တစ္အိမ္လံုး ႏုိးေလျပီ။ ေနာက္ ေမာင္းအခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာပင္ ။ အေရးမလုပ္ႏူိင္။ ေသနတ္ထုတ္သူ ထုတ္။ ေဘာင္းဘီဝတ္သူဝတ္ ။ ယမ္းေတာင့္ ရွာသူရွာ ။ မီးထြန္းသူ ထြန္း ။ ဖိနပ္စီးသူ စီး ။ အိမ္ႏွင့္ တ္ိုက္မိသူ တိုက္မိ ။ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး ထုတ္သူထုတ္ ။ )  ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔သည္ အထက္စာပိုဒ္ကို ဂ႐ုျပဳသင့္သည္ ။ ေရးသားခ်က္တြင္ ဝါက်တိုေတြခ်ည္းျဖစ္သည္ ။ ဓားျပတိုက္ေသာအခါ ေမာင္းထုေသာေၾကာင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေပြေနၾကပံုကို အျဖစ္အပ်က္ တစ္ကြက္စီေရးသားသြားသည္မွာ လြန္စြာေကာင္းလွေပသည္။ ဆရာသိပၸံေမာင္ဝသည္ ဝါက်အတို၏ အသံုးဝင္ပံုကို ထုတ္ႏူတ္ျပ၍ " ဤလိုအခါမ်ိဳးတြင္ မဂၤလာေဆာင္ ၾသဘာစာ ေရးသကဲ့သို႔ အသိုင္းအဝိုင္း အဖြဲ႔အႏြဲ႕ေတြႏွင့္ ေရးမည္ဆိုပါက ရယ္စရာပင္ျဖစ္သြားလိမ့္မည္ " ဟု ပိုင္ႏူိင္စြာ ေဝဖန္ေထာက္ျပသြားသည္မွာ အတုယူဖြယ္ျဖစ္သည္ဟုဆိုက လြန္မည္မထင္ ။ 
   သြား ၊ လာ ၊ ထိုင္ စသည္ျဖင့္ ကတၲားျမွဳပ္ကာ ႀကိယာတစ္ခုတည္းျဖင့္ ေျပာဆိုေရးသားရေသာ ဝါက်တိုကေလးမွသည္ အတိုင္းအဆမရွိေအာင္ အလြန္႔အလြန္ရွည္လ်ားသည့္ ဝါက်ရွည္ႀကီးအထိ အတိုအရွည္ပမာဏ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိႏူိင္ပါသည္။ ဝါက်တိုထဲက နာမ္ကိုလည္း အထူးျပဳႏူိင္ပါသည္။ ႀကိယာကိုလည္း အထူးျပဳႏူိင္ပါသည္။ ထိုသို႔ အထူးျပဳျခင္းျဖင့္ ဝါက်တိုသည္ တျဖည္းျဖည္း ရွည္သြားႏူိင္ပါသည္။ ဥပမာထုတ္ျပပါမည္ ။
  " ကေလး ငိုေနသည္ "ဆိုေသာ ဝါက်သည္ ဝါက်တိုသာျဖစ္ပါသည္ ။ ဤဝါက်ထဲမွ 'ကေလး' ဆိုေသာ နာမ္ႏွင့္ 'ငို' ဟူေသာ ႀကိယာကို အထူးျပဳစကားမ်ားဆင့္ကာ ထည့္လိုက္မည္ဆိုပါက -
   ( ေစ်းထဲမွာ ဘဲဥေရာင္းေနေသာ အဘြားႀကီး၏ ေျမး ဟင္းရြက္သည္ မေလး၏သား ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး တစ္တစ္ရစ္ရစ္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ သံုးလအရြယ္ ကေလးငယ္သည္ သူလိုခ်င္သည့္ ကစားစရာကို မရသည့္အတြက္ ေျမႀကီးေပၚတြင္ လူးလွိမ့္ျပီး ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကိုပြတ္ကာ အာေခါင္ကို ျခစ္၍ က်ယ္ေလာင္စြာ ငိုေနသည္ ) ကေလးဆိုေသာ နာမ္ကို ဝိေသသနအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အထူးျပဳျခင္း ၊ ငို ဟူေသာႀကိယာကို ငိုသည့္အေၾကာင္း ၊ ငိုသည့္ေနရာ ၊ ငိုသည့္အမူအရာ စသည္တို႔ျဖင့္ အထူးျပဳျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ဝါက် ရွည္သြားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္ ။
  ဝါက် အတိုအရွည္ကိစၥကို ေခတ္ႏွင့္ယွဥ္၍ ဆင္ျခင္စရာတစ္ခု ေျပာျပခ်င္ပါသည္။ ေရွးေခတ္စကားေျပမ်ားတြင္ ဝါက်ရွည္ အေတြ႔ရမ်ားျပီး ယခုေခတ္စကားေျပမ်ားတြင္ ေရွးကေလာက္ဝါက်မရွည္ေတာ့ဟု ေယဘုယ်အားျဖင့္ဆိုႏူိင္ပါသည္။ အခ်ိန္လုျပီး သြက္သြက္ျမန္ျမန္ ျပဳမူလႈပ္ရွာရေသာ ယခုေခတ္တြင္ ဝါက်ရွည္အသံုးနည္းသြားျခင္းသည္လည္း ေခတ္ကာလႏွင့္ လိုက္ဖက္ဆီေလ်ာ္ေသာ လကၡဏာတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏူိင္မည္ထင္ပါသည္ ။ ဝါက် တိုရွည္သည္ ေရးသူ၏ စိတ္ကူးႀကံစည္မႈျဖင့္သာ သက္ဆိုင္ျခင္းေၾကာင့္ တိုသင့္ပါလွ်င္ တို၍ ရွည္သင့္ပါလွ်င္ ရွည္ရမည္ဟု ဆိုခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။
  ယခုေဆာင္းပါးတြင္ ဝါက်အတိုအရွည္ ကိစၥကို ဤမွ်ေလာက္သာ ေရးသားပါရေစ ။ အခါအခြင့္သင့္ပါလွ်င္ သီးသန္႔ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ပိုမိုျပည့္ေအာင္ ေရးသားေပးပါမည္ ။ ေမးခြန္ရွင္ ညီငယ္လည္း ေက်နပ္ႏူိင္မည္ထင္ပါသည္ ။ 

ေနာက္အပိုင္းတြင္ စကားေျပအေၾကာင္းကို ေရးသားေပးပါမည္ ။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>

ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္  အပိုင္း(၆)

     ဝတၳဳေရးသားျခင္းသည္ စကားေျပအေရးအသားျဖစ္သည္ ။ စကားေျပ ေရးသားရာတြင္ သုတစကားေျပႏွင့္ ရသစကားေျပဟု ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္ ။ အမ်ားအားျဖင့္ သုတ ၊ ရသကို မကြဲျပားပဲ ေရာေယာင္ေျပာဆိုေနသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္ ။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းမွာ စာေပဝမ္းစာ မျပည့္ဝ၍ဟု ဆိုႏူိင္မည္ထင္သည္ ။ သုတ စကားေျပသည္ အဘယ္နည္း ။ ရသစကားေျပသည္ အဘယ္နည္း ။ အေျခခံအားျဖင့္ စာေရးသားရာတြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္ဟု ပညာရွင္မ်ားဆိုၾကပါသည္ ။ တစ္မ်ိဳးသည္ စာေရးသူ သိထားေသာ အေၾကာင္းအရာ ၊ အခ်က္အလက္တို႔ကို စာဖတ္သူလည္း သိလာေအာင္ အသိပညာဗဟုသုတ ေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္ ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ "အသိေပး ရည္ရြယ္ခ်က္"
ဟု ေခၚႏူိင္ပါသည္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးမွာ စာေရးသူ၏စိတ္တြင္ ေပၚေပါက္လာေသာ ခ်စ္ခင္မႈ ၊ ရႊင္ျမဴးသနားမႈ ၊ ေၾကာက္ရြ႕ံမႈစသည့္ ေစတနာတို႔ကို အေျခခံ၍ စာဖတ္သူ၏စိတ္တြင္ အလားတူ ေစတနာမ်ိဳး ေပၚေပါက္လာေအာင္ ႏႈိးေဆာ္ေပးလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္ ။ ထိုသည္ကို "ေစတနာရည္ရြယ္ခ်က္"ဟု ေခၚႏူိင္ပါသည္ ။
    အသိေပးရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေရးေသာစာကို "သုတစကားေျပ" ဟုေခၚ၍ ေစတနာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ေရးေသာ စာကို " ရသစကားေျပ" ဟုေခၚပါသည္ ။ သုတစကားေျပထဲတြင္ ေဆးပညာ ၊ သိပၸံ ပညာ ၊ ပထဝီဝင္ ၊ ေဘာဂေဗဒ ၊ ဥပေဒပညာ ၊ ေဗဒင္နကၡတ္ပညာ ၊ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ိဳးနည္း ၊ အလွျပင္နည္း စသည္ျဖင့္ သိမွတ္စရာမ်ားကို ေရးသားေသာ စကားေျပအားလံုး အက်ံဳးဝင္ပါသည္ ။ ရသစကားေျပထဲတြင္ အဓိကအားျဖင့္ ဝတၳဳျပဇာတ္တို႔အက်ံဳးဝင္သည္ ။ ဝတၳဳ ၊ ျပဇာတ္တို႔ကဲ့သို႔ စာဖတ္သူကို ရသ (ႏွစ္သက္မႈ) ေပးႏုိင္ေသာ စာတမ္း ၊ အတၳဳပၸတၲိ ၊ မွတ္တမ္း စသည္တို႔ကို ရသစကားေျပထဲတြင္ ထည့္ႏူိင္ပါသည္ ။ 
    ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္၊ညီမငယ္မ်ားသည္ သုတစကားေျပ ၊ ရသစကားေျပကို သိရွိျပီးျဖစ္ရာ စကားေျပဖြဲ႔စည္းပံုကို ဆက္၍ေျပာျပေပးပါမည္ ။ စကားေျပ ဖြဲ႔စည္းပံုကို (၁) အခ်ိန္ကာလ အစဥ္အတိုင္း စီစဥ္ေဖာ္ျပျခင္း ၊ (၂) အႏုစိတ္မႈန္းျပျခင္း ၊ (၃) အဓိကအခ်က္မ်ား တစ္ခ်က္စီခြဲကာ ရွင္းျပျခင္း ၊ (၄) ႏႈိင္းယွဥ္ေဖာ္ျပျခင္း ၊ (၅) သာဓကေဆာင္ျပျခင္း ၊ (၆) အဓိက အေၾကာင္းအရာဆီသို႔ တျဖည္းျဖည္း ဆြဲယူေဖာ္ျပျခင္း ၊ (၇) အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္ေဖာ္ျပျခင္းစသည္တို႔ျဖစ္ၾကေပသည္ ။ ပိုမိုရွင္းလင္းနားလည္ေစရန္ ေအာက္တြင္ တစ္ခ်က္ျခင္းကိုေရးသားေပးပါမည္ ။ 

(၁) အခ်ိန္ကာလ အစဥ္အတိုင္း စီစဥ္ေဖာ္ျပျခင္း
         အခ်ိန္ကာလေရြ႕လ်ားေနေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ား ၊ အမူအရာမ်ား ၊ သေဘာမ်ားကို ေဖာ္ျပလိုေသာအခါ ျဖစ္ပ်က္ ေရြ႕လ်ားေနသည့္ ကာလအစဥ္အတိုင္း ဖြဲ႔စည္းေလ့ရွိသည္ ။ ဝတၴဳ ၊ ပံုျပင္ ၊ ျဖစ္ရပ္တို႔ကို အစီအစဥ္အတိုင္း ဖြဲ႔စည္းေလ့ရွိသည္ ။ 
   ဥပမာ - ပံုစံ
       " ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ေတာင္ေျခရင္းဆီသို႔ ေလွ်ာက္သြား
         ၾကတယ္ ။ ေတာင္ေျခမွ ဆင္ေျခေလွ်ာလမ္းက်ယ္အတိုင္း 
         ေတာင္ေပၚသို႔တက္သည္ ။ လမ္းခုလတ္ အုတ္ေက်ာင္းဇရပ္
         တစ္ေထာက္နားသည္ ။ ေရေအးေအးၾကည္ၾကည္ကို ေရအို
          စင္မွ ယူေသာက္သည္ ။ တစ္ဖန္ ဆက္၍ လူသြားလမ္းအ
          တိုင္း ေတာင္ေပၚသို႔ တက္ၾကသည္ ။ ေတာင္ရုိးေတာင္ထိပ္
         ကို ျမင္ရသည္ ။ "
(တကၠသိုလ္ေမာင္ေမာင္ႀကီး - ျမကန္ )

(၂) အႏုစိတ္မႈန္းျပျခင္း
          ပံုပန္းသြင္ျပင္တို႔ကိုေပၚေအာင္ ေဖာ္ျပလိုေသာအခါ ဤနည္းျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းေလ့ရွိသည္။ အေသးစိတ္အခ်က္လက္မ်ားပါေလေလ ၊ ပံုေပၚေလေလျဖစ္သည္ ။ 
   ဥပမာ - ပံုစံ
            " ဆရာေစာ၏ ပံုပန္းကား အသားနက္နက္ ၊ မ်က္ခံုးက်ယ္
              က်ယ္ ၊ ႏႈတ္ခမ္းတြဲတြဲ ၊ ႏွာတံေကာက္ေကာက္ ၊ သို႔ေသာ္
              ေၾကာက္စရာကားမေကာင္းေပ ။ တစ္ထြာခန္႔ရွည္ေသာ
              ဆံတိုမ်ားကို သိမ္း႐ုံးကာ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါျဖင့္ ေပါင္း၍
             ထား၏ ။ အက်ႌကား မရွိ ။ လံုကြင္းမွာ လက္ႏွီးေရာင္ ၊ ဖာ
              ေထးရာေတြမွာ အနႏၲ ၊ ေအာက္ဖက္အစတြင္ အကြဲက
             ႏွစ္ကြဲ ၊ လက္ထဲတြင္ကား ႀကိမ္လံုးတစ္လံုးကိုင္လ်က္ ပါး
              စပ္တြင္မူ ေဆးတံႀကီးကို ခဲထားေလသည္ ။
( သိပၸံေမာင္ဝ - ရြာ႔က်က္သေရ )

(၃) အဓိကအခ်က္မ်ား တစ္ခ်က္စီခြဲကာ ရွင္းျပျခင္း

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>

ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္ အပိုင္း(၇)

 (၃) အဓိကအခ်က္မ်ား တစ္ခ်က္စီခြဲကာ ရွင္းျပျခင္း
             အဂၤါလကၡဏာမ်ား ၊ အက်ိဳးတရားမ်ား စသည္ျဖင့္အခ်က္အလက္မ်ား ေပါင္းဖြဲ႔ေနသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးအတြက္ ပထမဦးစြာ အဓိကအခ်က္မ်ားကို တစ္ခ်က္စီ ခြဲျခားေဖာ္ျပျပီးမွ ထိုအခ်က္မ်ားကို အစဥ္အတိုင္း အက်ယ္ရွင္းျပမည့္နည္းျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းေလ့ရွိသည္ ။ 
   ဥပမာ - ပံုစံ
            " ခြန္အားရွိေသာ စာမ်ိဳးေရးတတ္ဖို႔မွာ (၁)ေရးလိုသည့္အ
              ေၾကာင္းအရာကို ေကာင္းစြာနားလည္ျခင္း ။ (၂) အခ်က္
             က်က်ေရးတတ္ျခင္း (ဝါ) သင့္ေတာ္ေသာ စကားလံုးကိုေရြး
             ခ်ယ္တတ္ျခင္း ။ (၃) ႀကံ့ခိုင္က်စ္လစ္ေသာဝါက်မ်ိဳးတည္
             ေဆာက္ျခင္းတို႔ လိုအပ္ေပသည္ ။ "
( ေရႊဥေဒါင္း - ခြန္အားရွိေသာစာ )

(၄) ႏႈိင္းယွဥ္ေဖာ္ျပျခင္း
             တူညီပံု ၊ ျခားနားပံုမ်ား ထင္ရွားေစလိုေသာအခါ ႏႈိင္းယွဥ္ေဖာ္ျပေလ့ရွိသည္ ။ အစီအစဥ္တက်ႏႈိင္းယွဥ္ျပျခင္းျဖင့္ တူညီမႈ ျခားနားမႈမ်ား ထင္ရွားေစႏူိင္ပါသည္။ 
    ဥပမာ - ပံုစံ
        " အမ်ားအားျဖင့္ လကၤာျဖစ္႐ုံေလာက္ ေရးသားစပ္ဆိုတတ္
          ၾကေသာ္လည္း လကၤာေကာင္းျဖစ္ရန္ ဖြဲ႔ဆိုတတ္သူကား
          ရွာမွရွားသကဲ့သို႔ ေတာသားတိုင္းလိုလိုပင္ လွည္းေမာင္း
          တတ္ၾကေသာ္လည္း တကယ့္ကို က်က်နန လွည္းေမာင္း
          တတ္သူကား ရွားလွေပသည္ ။ လကၤာေရးစပ္တတ္သူတိုင္း
         ကို လကၤာဆရာဟု မေခၚႏူိင္သကဲ့သို႔ လွည္းေမာင္းတတ္သူ
         တိုင္းကိုလည္း လွည္းဆရာဟူ၍ မေခၚႏူိင္ေပ ။ ေမြးကတည္း
         က ဗီဇပါလာသူမွသာလွ်င္ လကၤာဆရာေက်ာ္ျဖစ္ႏူိင္သကဲ့သို႔
         ေမြးကတည္းက ဗီဇပါလာသူမွသာလွ်င္ လွည္းဆရာေက်ာ္ျဖစ္
         ႏူိင္ေလသည္ ။ "
( သိပၸံေမာင္ဝ - လွည္းသမား )

(၅) သာဓကေဆာင္ျပျခင္း
         ထင္လြယ္ ျမင္လြယ္မျဖစ္ေသာ သေဘာတစ္ရပ္ကို ထင္လြယ္ ျမင္လြယ္ျဖစ္ေသာ ပံုစံမ်ားျဖင့္ သာဓကေဆာင္ျပေသာ ဖြဲ႔စည္းပံု ျဖစ္သည္။ 
     ဥပမာ- ပံုစံ
         " ကြမ္းတစ္ယာႏွင့္ လက္ဖက္တစ္ပြဲတြင္ အသီးသီးပစၥည္း
           ေလးငါးခုေပါင္းမွ ဂုဏ္သတၲိေပၚသကဲ့သို႔ ဆိုရွယ္လစ္လူ႔
           ေဘာင္သစ္သို႔ ခ်ီတက္ရာ၌လည္း ဝိဇၨာ ၊ သိပၸံ ၊ အက်င့္စာ
           ရိတၲ ၊ ဇြဲလံုးလ ၊ မႏူိင္၍သည္းခံျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ေသာ ခႏၲီ ၊
           ရက္စက္ျခင္းမပါေသာ စြမ္းပကားသတၲိမ်ား ေပါင္းစပ္၍
           ဆိုရွယ္လစ္သတၲိေပၚလြင္ေအာင္ လူတိုင္းႀကိဳးစားရေပလိမ့္
           မည္။ "
( ဆန္းထြန္း - ကြမ္းတစ္ယာႏွင့္လက္ဖက္တစ္ပြဲ )

(၆) အဓိကအေၾကာင္းအရာဆီသို႔ တျဖည္းျဖည္းဆြဲယူေဖာ္ျပျခင္း
             အဓိကက်ေသာ ၊ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို စာဆံုးခါနီးက်မွ ေဖာ္ျပအသိေပးျခင္းျဖင့္ စာဖတ္သူ၏ စိတ္ဝင္စားမႈကို တျဖည္းျဖည္း အရွိန္ျမွင့္ေပးေသာ ဖြဲ႔စည္းပံုျဖစ္သည္ ။
   ဥပမာ - ပံုစံ
        " စာေရးသူသည္ ရြာအဝင္လမ္းေဘး ေညာင္ညိဳပင္ႀကီးေအာက္
          ရွိ အုတ္ခံုရွည္တစ္လံုးေၾကာင္းကို စတင္ေရးဖြဲ႔သည္။ ခရီးသည္
          အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ ထိုအုတ္ခံုရွည္ေပၚတြင္ အပန္းေျဖနားေနၾကပံုကို စီ
         ကာစဥ္ကာ ေဖာ္ျပသည္။ အုတ္ခံုရွည္၏ ေက်းဇူးတရားကိုေဖာ္
          ထုတ္သည္။ ထိုမွတစ္ဖန္ အုတ္ခံုအလွဴရွင္၏ ေကာင္းမႈႏွင့္ ေစ
          တနာကို ေလးစားၾကည္ညိဳမိပံု ၊ အလွဴရွင္အမည္ကို သိလိုစိတ္
         ေပၚလာ၍ အုတ္ခံုတြင္ ဖံုးလႊမ္းေနေသာ ေရညိွမ်ားကို ပြတ္တိုက္
          ကာ ရွာၾကည့္မိပံုတို႔ကို ေဖာ္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္ စာေရးသူက
         ဤသို႔ ဆက္လက္ေဖာ္ျပထားပါသည္။ 
               အလွဴရွင္ကား ကြယ္လြန္သူ ဦးရာေက်ာ္ဆိုသူတည္း။ သည္
          အုတ္ခံုကား အုတ္ခံုသက္သက္ မည္ကာမတၲမဟုတ္။ ဦးရာ
          ေက်ာ္၏ အေလာင္းကိုျမွဳပ္ႏွံရာ သခ်ဳႋင္းဂူပင္တည္း ။
( မင္းယုေဝ - ဦးရာေက်ာ္ ေကာင္းမႈ )

(၇) အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္ေဖာ္ျပျခင္း
           စာဖတ္သူလက္ခံယံုၾကည္ေစလိုသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကို အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္ဖြဲ႔စည္းျပေလ့ရွိသည္ ။ အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္ပံု ခိုင္မာေလေလ လက္ခံယံုၾကည္ဖြယ္ ျဖစ္ေလေလပင္ ။ 
  ဥပမာ - ပံုစံ
      " ေလာက၌ ႀကီးပြားေရး ေအာင္ျမင္ေရးကေလးတို႔ကို မဆို
        ထားဘိ။ အလံုးစံုေသာ အရာဟူသမွ်တို႔တြင္ ဘုရားျဖစ္ရန္
        သည္ အခက္ဆံုးျဖစ္ေလသည္။ ထိုအခက္ဆံုး ဘုရားျဖစ္
        ရန္ပင္လွ်င္ လံု႔လဝီရိယျဖင့္ ထိုက္သင့္ေသာ အခ်ိန္ကစ၍
        ပါရမီအသြယ္သြယ္တို႔ကို ျဖည့္ဆည္းသြားပါက ျဖစ္ႏူိင္
       သည္သာတည္း။ ထို႔အတူ လိုအပ္ေသာ အမႈကိစၥတို႔၌ လို
       အပ္ေသာ ျဖစ္ႏူိင္သည္သာတည္း ။ ထို႔အတူ လိုအပ္ေသာ
       အမႈကိစၥတို႔၌ လိုအပ္ေသာ လံု႔လဝီရိယျဖင့္ စ,လယ္,ဆံုး 
       ႀကိဳးစားသြားပါက ေအာင္ျမင္ျပီးစီးႏူိင္ေလ၏ "
( ဦးပဂ်ီငို - လံု႔လဝီရိယ )
   
     ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ စာတစ္ပုဒ္ထဲမွာပင္ ဖြဲ႔စည္းပံုတစ္မ်ိဳထက္ ပို၍ေရာေႏွာပါဝင္လ်က္ ရွိတတ္သည္ဟူေသာ အခ်က္ကိုမူ ဂရုျပဳသင့္ပါသည္ ။ ယခုေျပာျပခဲ့ေသာ အခ်က္မ်ားကို အေျချပဳၿပီး စကားေျပဖြဲ႔စည္းပံုမ်ားကို ဂ႐ုျပဳေလ့လာသင့္ပါသည္ ။ စကားေျပ ေရးေသာအခါတြင္လည္း ေရးမည့္အေၾကာင္းအရာႏွင့္ အလိုက္ဖက္ဆံုးျဖစ္မည့္ အထိမိဆံုး ေဖာ္ျပႏူိင္မည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုမ်ိဳးျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းေရးသားႏူိင္ရန္ ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္သင့္ပါသည္ ။ 

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ >>>

 ဝတၳဳေရးမည္ဆိုပါလွ်င္ အပိုင္း(၇)

       ျမန္မာအဘိဓါန္ အက်ဥ္း၌ " ဝတၳဳဆိုသည္မွာ ဇာတ္ေကာင္ တစ္စံုတစ္ဦး (သို႔မဟုတ္) အမ်ားကို အေျခခံထား၍ ျဖစ္ပ်က္ျခင္းရာတို႔ကို စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ဖြဲ႔ႏြဲ႕ေရးျခယ္ထားေသာ အေၾကာင္းအရာ " ဟု ဖြင့္ဆိုထာေပးသည္ ။ 
      ကြ်န္ေတာ့္အေနျဖင့္ ဝတၳဳဆိုသည္မွာ စာေရးသူမွ စာဖတ္သူသို႔ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကို အာေခါင္အာရင္းသန္သန္ျဖင့္ေျပာျပျခင္းသာ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ မိမိအေတြး မိမိအေရးျဖင့္ မိမိတင္ျပလိုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ဇာတ္လမ္းဆင္၍ ဇာတ္ေကာင္မ်ားကို လႈပ္ရွားေစျပီး ထိထိမိမိ အသက္ဝင္ေအာင္ ေရးသား ဖန္တီးေသာ အႏုပညာတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္။ 
     ဝတၳဳတြင္ ဇာတ္လမ္းအသားေပးဝတၴဳႏွင့္ အေၾကာင္းအရာအသားေပး ဝတၳဳဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးခြဲႏူိင္သည္။ ထို႔အျပင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ၊ အေၾကာင္းအရာ ၊ ဇာတ္ေကာင္ဟူ၍လည္း အပိုင္းသံုးပိုင္း ခြဲႏူိင္သည္ -
    ဝတၳဳတစ္ပုဒ္၌ 
          ၁။ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္အိမ္
          ၂။ အေရးအသား
          ၃။ အေတြးအေခၚ ဟူ၍ အဂၤါသံုးရပ္ ရွိပါသည္။
    ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ ဝတၴဳတစ္ပုဒ္ ေရးေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ဦးစြာအေၾကာင္းအရာကို စဥ္းစားရမည္။ ထိုအေၾကာင္းအရာကို ဇာတ္လမ္း၊ဇာတ္အိမ္ဖြဲ႔ရသည္။ ဇာတ္လမ္း ဇာတ္အိမ္ကို ေရးသားဖန္တီးရၿပီး မိမိေျပာလိုေသာ အေတြးအေခၚမ်ားက္ုိ လိုသလိုထည့္ေပးရေပသည္ ။
   ဇာတ္သဘင္၌ - 
           ၁။ အခင္း
          ၂။ အခက္
          ၃။ အေျဖ ဟူ၍ သံုးပိုင္းရွိသကဲ့သို႔ ဝတၳဳသည္လည္း ထိုနည္းတူ သံုးပိုင္းရွိသည္။
    ဇာတ္သဘင္၌ မင္းသား ၊ မင္းသမီး ႏွစ္ပါးသြား ျပီးလွ်င္ ဝန္ႀကီးေလးပါး ထြက္လာျပီး တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ ၊ မည္သည့္တိုင္းျပည္မွာ မည္သည့္မင္းႀကီး ထီးနန္းစံ ၊ သားေတာ္ေလးက တကၠသိုလ္ျပည္သြား ပညာသင္ ၊ ထို႔ေနာက္ ပညာလည္းစံု ၾကင္ယာလည္းစံုလာျပီး မင္းသားေလး ျပည္ေတာ္ ျပန္လာ . . . စသည္ျဖင့္ ဇာတ္ခင္း၏ ။
     ထိုေနာက္ နန္းတြင္း၌ မင္းသမီးေလးကို မလိုသူေတြက ကုန္းေခ်ာသျဖင့္ ျပႆနာေတြျဖစ္ႏွင့္ ဇာတ္လမ္း၏ အခက္အခဲမ်ားကို ျပသည္။
       ႏွိပ္စက္သည့္သူကလည္း မင္းသား ၊ မင္းသမီးကို မခံႏူိင္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ျပသည္။ ထို႔ေနာက္မင္းသား မင္းသမီး၏ ေခၚေဆာင္ရာသို႔ လိိုက္ပါသြားၾကရသည္။ သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားက ရယ္ေစခ်င္လွ်င္ ရယ္ၾက ၊ ငိုေစလွ်င္ ငိုၾကျဖစ္ရသည္။ ဖန္တီးသူေကာင္းလွ်င္ ေကာင္းသေလာက္ ပရိတ္သတ္ခံစားရေပသည္။ 
     အေျဖဆိုသည္မွာ ပရိသတ္ဆႏၵကို ျဖည့္ရန္အတြက္ ပရိတ္သတ္ ျဖစ္ေစလိုေသာ ဆႏၵကို ထုတ္ျပ၏။ သိၾကားေတြ ၊ နတ္ေတြ ၊ ေဇာ္ဂ်ီေတြ ၊ ရေသ့ေတြ သို႔မဟုတ္ ဘုရင္က ျပႆနာကို ဝင္ရွင္းမွျပႆနာ ေျပလည္ျပီး မင္းသား ၊ မင္းသမီး ဇာတ္ေပါင္းထုတ္ျခင္ကို ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
    ဝတၳဳမွာလည္း ယင္းကဲ့သို႔ပင္ အပိုင္းသံုးပိုင္း ရွိ၏။ သို႔ေသာ္ ဇာတ္သဘင္ကဲ့သို႔ ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္အိမ္ကို ႐ုိး႐ုိးမသြားဘဲ စာဖတ္သူကို အရသာအမ်ိဳးမ်ိဳး အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရသည္။
       အခင္း ၊ အခက္ ၊ အေျဖ အတိုင္းေရးျခင္းမ်ိဳးရွိသကဲ့သို႔ အခက္ကိုစ၍ ေဖာ္ျပျပီးမွ ဇာတ္လမ္းျပန္ခင္းျပီး အေျဖထုတ္ျခင္းမ်ိဳးလည္း ရွိသည္။ အေျဖကို ဦးစားေပး၍ ဇာတ္လမ္းခင္း ၊ ထို႔ေနာက္ အခက္ပိုင္းကို ပရိသတ္ စိတ္ဝင္စားေအာင္ ေရးျပီးမွ အေျဖျဖင့္ ျပန္ခ်ဳပ္သည္လည္း ရွိ၏ ။ စာေရးဆရာ၏ အႏုပညာ ကြ်မ္းက်င္မႈအေပၚ မူတည္၍ ႏူိင္နင္းသလို ေရးၾကျခင္းျဖစ္ေပသည္။
     လူစိတ္မဝင္စားေသာ ဇာတ္လမ္းပင္ျဖစ္ေစ စာေရးဆရာက အျမင္တစ္မ်ိဳးျဖင့္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေအာင္ ေရးႏူိင္လွ်င္ ပရိတ္သတ္ ႀကိဳက္သြားတတ္၏။ ထူးဆန္းသည္ဆိုေသာ ဇာတ္လမ္းမ်ားမွာလည္း စင္စစ္မည္သို႔မွ် မထူးေပ။ ေလာက၌ ျဖစ္တတ္ ပ်က္တတ္ေသာ သဘာဝ တရားမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ဝတၳဳေရးလိုေသာ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔အေနျဖင့္ လည္းေကာင္းအခ်က္ကို သိဖို႔လိုသည္ ။ 
    နိဂံုးခ်ဳပ္ဆိုရသည္ရွိေသာ္ ကဗ်ာႏွင့္စကားေျပေရးရာ၌ စာစည္းကမ္း ၊ သဒၵါစည္းကမ္း စသည္တို႔ရွိေသာ္လည္း ဝတၳဳ၌ကား ပံုေသနည္းမရွိေပ။ သို႔ေသာ္ ဝတၴဳေရးလိုသူ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔သည္ မိမိ မကြ်မ္းက်င္ ထဲထဲဝင္ဝင္ နားမလည္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို မေရးသင့္ဟု အႀကံျပဳ  ရပ္နားပါရေစ ။

                                                         
ေနဝန္းသစ္(အင္းစိန္)

က်မ္းကိုး -
ေခတ္စမ္းစာေပအေထြေထြ (သိပၸံေမာင္ဝ)
စာေရးဆရာႏွင့္စာေပေရးသားျခင္းအႏုပညာ (ေစတနာလႈိင္း ၊ ေရစႀကိဳ)
တကၠသိုလ္ျမန္မာစကားေျပေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
စကားေျပသေဘာတရား စကားေျပအတတ္ပညာ (ေမာင္ခင္မင္-ဓႏုျဖဴ)
ဘာသာအျမင္ စာေပအျမင္ (ေမာင္ခင္မင္-ဓႏုျဖဴ)
ျမန္မာစာအဘိဓါန္က်မ္း

     

္