ၾကာၿပီဒီအေၾကာင္းကိုေရးတာႏွစ္ခါ႐ွသြားပါၿပီ
အေနာ္ကစာဖတ္တာဝါသနာပါတယ္
အေနာ့သားကိုလည္းငယ္ငယ္တည္းကစာပဲဖတ္ေစတယ္။
ဘယ္အရာကိုမဆိုတန္ေဆး လြန္ေဘး
ျဖစ္တတ္သည့္သီအိုရီကိုလက္ခံရပါမည္။
စာဖတ္ပါမအိပ္မေနမဖတ္ပါႏွင့္သူ႔အခ်ိန္ႏွင့္သူဖတ္ပါ။စာဖတ္လြန္းတာမ်ားသြားလ်င္အထူးသျဖင္အိပ္ေရးပ်က္ခံဖတ္သူမ်ားပိုသိႏိုင္မည္။
စာဖတ္မ်ားလ်င္ဘဝင္ျမင့္ေသာေရာဂါရတတ္ပါသည္။
ကဲ..ထားပါေတာ့အေနာ္ေရးမွာကအေနာ့အေၾကာင္းအေနာ့အေၾကာင္းထဲကအေနာ္ဟာဘဝေဟာင္းကိုငါးမိနစ္မ်ွသတိျပန္ျမင္သြားခဲ့တဲ့အျဖစ္ဗ်။ယံုၾကည္ဖို႔မေျပာပါဘူးေနာ္။အ့ဲလိုျဖစ္ခ့ဲဖူးတာပဲေျပာျပခ်င္တာပါ။
စာဖတ္ဝါသနာပါေသာအေနာ့ကို
သူငယ္ခ်င္းကစာအုပ္အစုတ္အေဟာင္းေလးေပးလာတယ္ဗ်။သူေျပာတာကေတာ့ဖတ္ေစခ်င္လြန္းလို႔တဲ့။သူ႔စာအုပ္ေတာ့မဟုတ္ဘူးတ့ဲသူမ်ားစာအုပ္မို႔ဖတ္ၿပီးအေပ်ာက္မ႐ိုက္ပါန႔ဲပန္ေပးပါတ့ဲဗ်ာ
ဟားဟား ဟားးး။
အ့ဲဒီစာအုပ္ေလးကိုဖတ္ရင္းအေနာ္ဝမ္းနဲလာတယ္ငိုခ်င္လြန္းလို႔ခ်ဳန္းပြဲခ်ငိုတယ္အေနာ္ျဖတ္ကနဲသတိဝင္လိုက္တယ္ဝင္လိုက္တ့ဲသတိမွာအေနာ္ဟာစႏၵာေထြးမဟုတ္ပါဘူးအညာကေတာသူမႀကီးေဒၚေရႊရီျဖစ္ေနတာပါပဲ။
သိလိုက္လ်င္သိခ်င္းအေနာ္အေနာ့ပါးစပ္ကထြက္သြားတ့ဲစကားတစ္ခုကေတာ့..ကိုေက်ာ္ဒင္..႐ွင္ကေတာ့..
ဒီသံသရာဝဲဂယက္ကလြတ္ေျမာက္သြားၿပီေနာ္..က်မက်န္ေနေသးတယ္ကိုေက်ာ္ဒင္..က်မဘယ္လိုလြတ္ေအာင္႐ုန္းရမွာလဲ...
အ့ဲဒါပဲ..အေနာ္သတိရတာအ့ဲေလာက္ကေလးပဲက်န္တာဘာမွမသိဘူး။
သိတာေတြကစာအုပ္ထဲကပါသလိုအရ
မွန္ေနႏိုင္ပါတယ္။
ေဒၚေရႊရီက ဦးေက်ာ္ဒင္တရားထိုင္စိတ္လာတာကိုမႀကိဳက္ဘူး တရားထိုင္ေနတိုင္းအေႏွာက္အယွက္မ်ိဳးစံုေပးတယ္
ေနာက္ဆံုးထိုင္မရေအာင္ၾကမ္းျပင္ေတြပါခြာခ်တယ္။
ကိုေက်ာ္ဒင္ကေဒၚေရႊရီေႏွာက္ယွက္မႈလက္ကလြတ္ေအာင္ေတာထဲမွာတရားသြားအားထုတ္ရင္း
ရဟႏၱာ ျဖစ္ခ့ဲပါတယ္။
ဟုတ္က့ဲအခုအေနာ္ဘာလုပ္ခ်င္လုပ္ခ်င္အျမဲအေႏွာက္အယွက္ေတြ႔ေနရတာ
အ့ဲဒီဘဝကအကုသိုလ္ေတြထင္ပါတယ္။ကိုေက်ာ္ဒင္ဆိုတာကစြန္ူလြန္းဆရာေတာ္ဘုရားပါပဲ။
ကဲယံုခ်င္ယံုမယံုခ်င္ေနေပါ့သူငယ္ခ်င္ူးတို႔
No comments:
Post a Comment