ကြၽန္မတို႔ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ေက်းရြာမွသီးႏွံကုန္ေရာင္းသူတို႔မွာေစ်းေကာက္တို႔မွမတန္တစ္ဆအငမ္းမရေတာင္းခံမူ႔ေၾကာင္းလည္းေကာင္း၊ကုန္သည္တို႔မွအျပစ္အနာအဆာ႐ွာေစ်းႏွိမ္မူ႔၊အေႂကြးမ်ားအခ်ိန္တန္ေသာ္လည္းမေပးေခ်ကတိပ်က္မူ႔၊ေက်းရြာေတာင္သူတို႔ကိုယ္တိုင္စိုက္ပ်ိဳးေရးစနစ္ကိုရာသီႏွင့္အညီမခ်ိန္ဆတတ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္အဆံုးအရံူးမ်ားေလသည္။
သီးႏွံကုန္လာေရာက္ေရာင္းခ်ေသာအထမ္း၊ဘိုင္စကယ္၊ဆိုင္ကယ္၊ေထာ္လာဂ်ီ၊ႏြားလွည္းတို႔ဆိုက္ေရာက္လ်င္ေစ်းေကာက္မ်ားအလ်ဳအလ်ိဳေပၚလာၿပီးေစ်းေကာက္အခြန္ေတာင္းသည္။ေတာင္သူမွေစ်းေရာင္းခ်ၿပီးမွယူပါရန္ေျပာေလေသာ္ေစ်းေကာက္ကလက္မခံ၊လက္ခံျပန္ေသာ္ေစ်းေကာက္အလစ္မေပးပဲေျပးေလေသာေၾကာင့္ေစ်းေကာက္တို႔ကလည္းမရအရအေတာင္းၾကမ္းၾကသည္။မေရာင္းခ်ရေသးခင္မို႔ေစ်းေပးစရာေငြမပါေၾကာင္းေျပာလ်င္၊ေတာင္သူတို႔၏ဦးထုပ္၊ဆိုင္ကယ္ေသာ့၊အထမ္းျခင္းၾကားစသည္ပါသမ်ွခဏသိမ္းရန္လြယ္ကူေသာပစၥည္းမ်ားအားသိမ္းယူသည္မွာဓားျပတိုက္ေနသည္ႏွင့္တူလွသည္။ထိုေသာအခါေတာင္သူႏွင့္ေစ်းေကာက္အခ်င္းမ်ားရန္ပြဲကားႀကီးေလသည္။ေနာက္ဆံုးေတာ့ရဲစခန္း၊စည္ပင္သာယာေရးရံုး၊အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရံုးမ်ားသို႔တိုင္တမ္းေျဖ႐ွင္းၾကရာဘာလိုလိုႏွင့္ၿပီးၾကေလရာကိစၥတို႔လည္းထိုနည္းလည္းေကာင္းဒံုရင္းအတိုင္းပင္။ေစ်းေကာက္အခြန္မွာၾကမ္းခင္းေစ်းသိန္း၂၀မွသိန္း၁၅၀အျဖစ္ေရာက္ေအာင္ေဠံပစ္ေသာေၾကာင့္မတန္တစ္ဆေပးရသည္ဟုကြၽန္မထင္မိသည္။ေစ်းေကာက္ခႀကီးျမင့္ျခင္းေၾကာင့္ဟိုတိုင္ဒီတိုင္တိုင္ၾကေသာ္လည္းအနည္းစုသာျဖစ္ေသာေၾကာင့္မူရင္အတိုင္းမေျပာင္းလဲေပ။အမ်ားမညီေသာေၾကာင့္မတန္တစ္ဆေပးရေသာစနစ္ေပ်ာက္မသြားပါ။
ဆက္လက္ေရးပါအုန္းမည္။
No comments:
Post a Comment