ကံတူ၍အက်ိဳးေပးသည္(၂)
%%%%%%%%%%
ထိုမိန္းမသည္ သူ႔အေဖာ္ကလာမေခၚေသးသျဖင့္ဟု
အေၾကာင္းျပလ်က္မနက္ဆယ္နာရီခြဲမွထိုင္လိုက္ရာညေနေလးနာရီထိုးသည္အထိ။
ထိုအခါက်မွသူွ့အေဖာ္လာမေခၚ၍
ကိုယ့္ဖာသာပဲပန္မည္ဟုဆိုလ်က္ျပန္သြားေလသည္။
အေဖာ္ကဘယ္သြားတာလဲဟုေမးေသာအခါမွာလည္းတိက်စြာမေျပာ
ဝါးတားတားေျဖသည္ဘယ္ျပန္ရမွာလဲဟုေမးေသာအခါတြင္လည္းဒီနားကရြာကိုတြင္ပါဟုေဝေဝဝါးဝါးေျဖသည္။
ကိုယ္ေတြကလည္းမစပ္စုတတ္သံသယမျဖစ္တတ္သူမ်ားမို႔ဆက္လက္ေမးျမန္းျခင္းမျပဳ။ထိုေန႔ကားသူစိမ္းမိန္းမ၏အၾကံအစည္မ်ားမေအာင္ျမင္၍ျပန္သြားျခင္းျဖစ္ေလမည္။ၾကားတြင္ႏွစ္ရက္သာျခား၍ထိုမိန္းမျပန္ေပၚလာသည္။အေနာ့ကိုျပံဳးျပလိက္ဆိုင္အတြင္းဝင္လာသည္။
ထံုးစံအတိုင္းအေနာ့ဆိုင္ကလည္းလူ႐ႈပ္လ်က္ဆံပင္တစ္ေခါင္းညႇပ္ေနလ်က္မွအေနာ္ကလွမ္းေမးလိုက္သည္။
"ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲညီမေလး''
မေန႔တေန႔မွေခါင္းေလ်ာ္ထားသည္ျဖစ္ရာဤယေန႔ေခါင္းေလ်ာ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္သည္မို႔ေမးလိုက္သည္။"ေခါင္းေလ်ာ္အုန္းမယ္အစ္မ"အေနာ္အနဲငယ္ေတာ့အံ့ျသသြားသည္ႏွစ္ရက္ႏွင့္ေခါင္းျပန္ေလ်ာ္သည္မွာမၾကံဳဖူးပါ။ေခါင္းေလ်ာ္ခမွာႏွစ္ေထာင္၊ႏွစ္ေထာင့္ငါး
ရာျဖစ္သည္မို႔ေရႊဆိုင္ပိုင္႐ွင္သည္ပင္ဤသို႔မျဖဳန္းတီးပါ။သို႔ေသာ္႐ွိေစေတာ့ဟုအေတြးကိုရပ္ကာဆိုင္တြင္လူလည္း႐ႈပ္ေနသည္မို႔ဆက္မေတြးအားေပ။
ထိုမိန္းမကိုေခါင္ေလ်ာ္ေသာအခါသူ႔ထံမွစကားစျမည္မ်ားျပားစြာေျပာလာသည္။အေနာ္ကားစကားနည္းသူျဖစ္သလို
မခင္မင္မရင္းနီးသူကိုအပိုစကားမေျပာတတ္။သူေျပာသမ်ွစကားတို႔ကိုသာအလိုက္သင့္အင္း,ေျသာ္,ဟယ္,ဟုတ္လား
ေျသာ္အင္းေပါ့ဟုတ္တာေပါ့ဟုအလိုက္သင့္ေလေပးေနရသည္။
ထိုမိန္းမသည္ေခါင္းေလ်ာ္ၿပီးေသာ္လည္းမျပန္အေဖာ္ေစာင့္ပါရေစဟုဆိုကာ
ယခင္တစ္ေခါက္နည္းတူထိုင္ေနျပန္၏။အေနာ္လည္းသူ႔ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုဆက္၍ေခါင္းေလ်ာ္ေနလိုက္သည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္မွာေက်ာင္းဆရာမတစ္ဦးျဖစ္သလိုအေနည္ႏွင့္လည္းဓမၼမိတ္ေဆြအျဖစ္ခင္မင္ေနသူျဖစ္ပါသည္။
အေနာ္ကားထံုးစံအတိုင္းဓမၼၼမိတ္ေဆြႏွင့္ေတြ႔လို႔ကေတာ့စကားမ်ားေျပာသည္မွာေရပက္မဝင္။အေနာ္အလုပ္လုပ္ေနသည္မွာအေနာ့ပိုက္ဆံႏွင့္တယ္လီဖုန္းထားရာေသတၱာဘီ႐ိုကိုေက်ာခိုင္းလ်က္အေနအထားျဖစ္ေနသည္။ထိုအခါအခါအခြင့္ကိုထိုင္ေခ်ာင္းေနေသာထိုမိန္းမသည္အေနာ္မထင္မွတ္သည္ကို႐ုတ္တစ္ရက္လႈပ္႐ွားလိုက္ေလသည္။အေနာ္လည္းေက်ာင္းဆရာမႏွင့္စကားစီးေျမာေနခ်ိန္႐ုတ္တရက္အငိုက္မိသည္က့ဲသို႔ျဖစ္သြား၏။
"အစ္မသည္ေသတၱာပံုးေလးလွတယ္ေနာ္ဘယ္ကဝယ္တာလဲဟင္ဟု"
ေျပာလည္းေျပာတဆက္တည္းအေနာ့ေသတၱာပံုးကိုဆြဲဖြင့္ေလသည္။
အေနာ္သည္ထိုမိန္းမကမလုပ္သင့္သည္ကိုလုပ္သည္ဟုစိတ္ထဲထင္ေတြးလ်က္ခ်က္ခ်င္းေသတၱာဖက္ကိုမ်က္ႏွာျပန္အလွည့္။ထိုမိန္းမကေသတၱာနားမွလ်င္ျမန္စြာခြာေလ၏။
အေနာ္သည္အေနာ့္ေငြမ်ားကိုစစ္ေဆးရာေစ့ငုသျဖင့္ထိုမိန္းမကိုဘာမွမေျပာပဲေနလိုက္သည္တြင္ထိုမိန္းမက
"အစ္မေရအေဖာ္ကလာမေခၚေသးခင္မုန္းသြားစားအုန္းမယ္ေနာ္"
"ေျသာ္ေအးေအး"
ထိုမိန္းမထြက္သြား၏မွျပန္မလာေတာ့ေပ။
အေနာ္လည္းေနေမွာင္ၿပီျဖစ္၍ဆိုင္လည္းေနာက္ဆံုးဆံပင္အလွျပင္ေပးရသည့္သူမ်ားၿပီးသြားၿပီျဖစ္၍ေျခလက္ေဆးကာဆိုင္သိမ္းရန္ျပင္ေတာ့၏။
ဆိုင္သိမ္းလ်င္အေဖလာႀကိဳေနက်ျဖစ္သျဖင့္အေဖလည္းေရာက္ေနပါသည္။
အေဖႏွင့္စကားစျမည္ေျပာရင္းဆိုင္သိမ္းရင္းေငြတို႔ကိုေရတြက္အိတ္ထဲထည့္ၿအီးဖုန္းကို႐ွာေလရာေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္ေတာ့သည္။
အေနာ့တြင္ေငြလြဲလုပ္ငန္းလုပ္ေဆာင္
သည့္အျခားဖုန္းတသ္လံုးလည္း႐ွိသျဖင့္ဖုန္းေပ်ာက္ကိုေခၚဆိုၾကည့္ေသာအခါ။"လူႀကီးမင္းေခၚဆိုေသာဖုန္းမွာစက္ပိတ္ထားပါသည္႐ွင"့္တ့ဲ
"ဟာ..သြားၿပီ"
အေဖေရာအေဖပါအေနာ့ကိုေၾကာက္ၾကည့္ေနရင္းအေဖကား"ဟူးးး "ကနဲသက္ျပင္းခ်ေလ၏။"
အေနာ္လည္းတစ္ေနကုန္ႀကိဳးစားပမ္းစားအလုပ္လုပ္ရသျဖင့္စိတ္ေမာလူေမာျဖစ္သြားရေတာ့သည္။
တဒဂၤအတြင္းတြင္ေနာ့အေနာ္လည္းတရားမွသတိလက္လြတ္ျဖစ္ရသည္ျဖင့္
ပူေလာင္ျခင္းေသာကအပူမီးသည္အေနာ့အားေလာင္ၿမိဳက္ေလေတာ့၏။
Sawnaychyi
No comments:
Post a Comment