ငါ့ႏွလံုးသားက...စည္းခ်က္ေတြေမွာက္မွားခ့ဲေပမယ့္....တဲအိုေစာင့္ကမ်က္ႏွာမခ်ိဳဘူးကြယ္...။
နင္...လေရာင္ေတြကိုေပြ႔ဖက္လိုက္တိုင္း...ငါ့မ်က္ဝန္းကတိုက္ခတ္လာတဲ့သံသယရ႕ဲမုန္တိုင္းေတြေၾကာင့္...ပြက္အံကာက်လာတ့ဲ..ေသြးစိမ္းေတြဟာ.. ြခါးသက္လွတယ္ကြယ္...။
နင္...ပန္းပြင့္ေတြကိုနမ္း႐ိုက္လိုက္တိုင္း
....ငါ့ေသြးေၾကာမ်ွင္တန္းေတြဟာ...နီရဲတာရ႕ဲဟိုဘက္အလြန္..ပြက္ပြက္ဆူကာေခ်ာ္ရည္ပမာ...အားသြန္ခြန္စိုက္ရက္စက္လိုက္တာမွ..ျမက္မ်ားဟာျပာျဖစ္ခ့ဲတယ္ကြယ္...။

No comments:
Post a Comment